Ayrımcılık

Elbet o da büyük amaçların ardına düşmüş olabilir. Ne ki, büyük amacın ardına düşmek biraz da büyük olmayı gerektirmez mi?

Hayır, bana lütfen karıncanın çabasını anımsatmaya kalkışmayın. "Sen bu cüssenle, bu yürüyüşle Kâbe''ye zor ulaşırsın" diyenlere: "Oraya ulaşamasam da yolunda ölürüm" cevabını veren karınca…

Ya da Hz. İbrahim''i yakmak üzere hazırlanmış ateşi söndürmek üzere gagasında su taşıyan serçeyi küçümseyenlere onun verdiği cevap: "Ben de biliyorum, gagamdaki suyun o ateşi söndürmeye faydası dokunmaz, ama benim ona yandaş olduğumu da mı göstermez?"

Bu cevaplara ben saygılarımı sunarım.

Burada, amacın büyüklüğü ortada. Bu büyüklük karşısında üstlenilen görevin büyüklüğüne de şapka çıkarmak caizdir.

Karınca da, serçe de öyle desinler diye, belki asla üstesinden gelemeyecekleri bir teşebbüsün altına girmiş değildiler. Onların küçücük cüsseleri, altına girdikleri iş karşısında büyüyor da büyüyordu…

Burada amacın büyüklüğü, müteşebbisi de büyük kılıyor.

Ne ki, büyüklük taslayarak büyük olduğu zannıyla bir teşebbüse girişen biri, olsa olsa kendini küçültür. Çünkü onun ulaşacağı hedefin nihayetinde ikiyüzlülüğün karanlığına yol bulunabilir, başka bir yere değil…

Bir şarkıcı kendi uğraşı içinde kalan bir hedefi önüne koyabilir ve o hedefin üstüne gözünü kırpmadan yürüyebilir. Yürüdüğü hedef kendi alanının dışına düşmüşse, teşebbüse bakmak lazım. Kendini mi önemsemiş ve öne çıkartmak istiyor; yoksa dinleyicisini mi küçülterek kendini büyütmek istiyor? Her iki halde de, küçültmek istediği küçülmez; fakat kendisi ufka doğru giderek küçülür ve hiçleşir.

Bölücülük, ayrımcılık diye bir şey olduğunu biliyorum ben. Yanlış mı biliyorum? Bir kamu adamı kamunun her bireyine, her kesimine eşit uzaklıkta durmalı derler, doğru mu? Yoksa bazılarına daha yakın durması mı doğru?

Aynı biçimde, kamuya mal olmuş, değiştirerek söylersem popüler bir sanatçı, diyelim bir türkücü, dinleyicileri arasında bir seçme yapabilir mi: söylediğim türküleri şu dünya görüşünden yana olanlar dinleyebilir, bu dünya görüşünden yana olanlar dinleyemez, diyebilir mi?

Bir bakıma aynı kapsam içinde değerlendirilebilecek olan şu cümle: ben türkümü yalnızca falan görüşten yana olanlar için söylerim, başkasına söylemem… (fesuphanallah!..).

Dinleyenin istediği türkücüyü seçme hakkı var, bu, işin doğası gereğidir. Ama hanendenin ben falancalar için söylerim, filancalar için söylemem demeye hakkı yoktur... Kamu görevini üstlenmiş birinin de, ben hizmetimi falan kesime veririm, ben hizmetimi beni beğenene veririm; başkasına bu hizmetten koklatmam.. olur mu? Hele de işini profesyonelce icra ediyorsa… Bir aşçının sevmediği yemeği pişirmemeye hakkı olabilir mi? Bir hanendenin veya sazendenin sevmediği parçayı icra etmemeye ya da o parçayı sevmediği dinleyici önünde icra etmemeye hakkı olduğu söylenebilir mi? Kamu görevlisi sevmediği ya da kendini eleştiren birine hizmet vermekten kaçınabilir mi?

Durum bir ölçüde kafa karışıklığının boyutlarıyla ilgilidir. Kafa karışıklığının boyutu bir zamanlar yalnızca siyasal alandaydı. Şimdi sokağa dökülmüş…