Yavuz hırsızlar cenneti

O günlerde sıraya girip askerlerin kapısının aşındıranların; askeri, darbe yapmaya kışkırtanların, yazılarında darbe şakşakçılığı yapanların bazıları şimdi geçmişlerini unutmaya, kapatmaya, tevil etmeye çalışıyor. Elbet bu da bir mesafe alma diye düşünülebilir. Bir pişmanlığın ifadesi olarak algılanabilir. O günkü yazıları bu gün onları mahcup etmeye yarıyorsa bu da bir iştir, kazançtır, denebilir.

Önemli olan kişinin bir ilkeye göre hareket edip etmediği noktasında temerküz ediyor.

Herkes ilke sahibi olmayabilir. Galiba onlara oportünist (fırsatçı) deniyor. "Dün dündür, bugün bugündür" fehvasına göre hareket eden onlardır...

Bu sözü kendine kalkan yapan, değişimi kastetmiyor. Hayır, dün bir daha yaşanmaz demek istemiyor işbu fırsatçı tip. O, dün öyle işime geliyordu öyle yaptım, bu gün böylesi işime geliyor, onu kullanıyorum, demek istiyor. Daha açığı, istismar ediyorum, diyor...

İki gün sonra 27 Mayıs darbesinin 54. yıldönümü...

O darbeye çanak tutan o günün gazetecileri, üniversite hocaları darmaduman oldu...

Öyle dedim, ama gerçekten darmaduman mı oldular?

O günün "Kurucu Meclis"inde şişinerek görev alan bazı gazeteciler, yıllar yılı darbe şakşakçılığı yaptıktan sonra, günümüzün Millet Meclisi"nde de kendine yer bulabildi... Tövbekâr olarak değil, hayır, 50 yıl önceki fikirlerini bu günün Meclis"ine taşımak isteyerek. Yalnızca onlar mı? 28 Şubat şakşakçıları da zerre miktar sıkıntı ve sıkılma hissetmeden o çatı altında kendine yer bulmayı içine sindirebildi...

Üstelik yavuz hırsız ev sahibini bastırır deyişini haklı çıkarmaya azmetmiş olarak...

Daha sonraki darbeciler, 12 Martçılar, 12 Eylülcüler ve onlara hulus çakanlar... Onlar köşelerine çekilip bir daha insan yüzüne bakmamaya ufacık da olsa bir niyeti akıllarından geçirdiler mi dersiniz? Vah, esef!

12 Eylül"ü başta kınayıp sonradan 12 Eylül sayesinde parsa toplamaya çıkanları biliyorum. Onların arasında ilkin üniversite hocası olup da, sonradan gazetecilikte ünlenen adamları biliyorum... İlkin "Ben ilkemden ödün vermem, ben darbe hükümetlerinin işbaşında olduğu bir yerde görev kabul etmem" deyip de, kesesine paranın sıcak afyonu zerk edilince mayışanları biliyorum...

Ülke, bu yavuz hırsızların cenneti oldu...

Bu yavuz hırsızlar, şimdi, ülkenin siyasal tarihini, talihini, çehresini oniki yıl gibi kısa bir zamanda bir yerden bir yere taşıyan bir hükümetin yönetimini, onun başında bulunan zatı diktatörlükle kınamaya soyunuyor. Eğer bunun adı yüzsüzlük değilse, başka neye yüzsüzlük denir, ben bilemiyorum.