Barış Gücü

Türkiye son 4 yıl içinde dış politikada çok önemli mesafeler kat etti. Bir yandan AB ile müzakereleri başlatacak çalışmaları başarıyla tamamladı, öte yandan İslam ülkeleriyle ilişkilerini geliştirdi. Öyle ki tarihinde ilk kez bir Türk vatandaşını İKO’nun genel sekreterliğine seçtirmeye muvaffak oldu.

Türkiye batıda da doğuda da aktif politikalar üreten etkin bir devlet konumuna yükseldi.

Hükümet her şeyden önce dış politika için bir strateji belirledi ve bu stratejiyi teker teker hedefine ulaşarak götürdü/götürüyor.

Ortadoğu bizim dünkü vilayetlerimizden oluşan ülkecikler bölgesi. Ve Ortadoğu sorunu artık bölgesel bir sorun olmaktan çıkmış bir dünya sorunu haline gelmiştir. Ortadoğu’da barış tesis edilmedikçe dünyada da barış tesis edilemeyecektir.

Dünyanın bir parçası ve bölgenin en önemli ülkelerinden biri olarak Türkiye bölgeye bigane kalamaz/kalmamalıdır.

Lübnan konusu bölgenin en önemli konularından biridir. Binlerce kilometre uzaklıktaki Somali’ye, Bosna’ya ve Afganistan’a asker gönderirken 500 km.’lik mesafedeki Lübnan’a asker gönderme konusunda, başka ülkelerin ulusal çıkarlarını korumak bize düşmez kabilinden itirazlar pek de mantıklı itirazlar değildir.

BM Barış Gücü’nün Lübnan’ın mı yoksa İsrail’in mi çıkarını koruyacağı da tartışılmaktadır.

Barış Gücü’nü taraflar istiyor. Türk askerini ise hem İsrail istemektedir hem de Lübnan ısrarla talep etmektedir. Türk askerini Hizbullah’ın da istediği gelen haberler arasındadır.

Ayrıca Türk askerinin Hizbullah’ın silahsızlandırılması gibi çatışma nedeni olacak görevler almayacağı da gittikçe netlik kazanmaktadır.

Bu durumda Türkiye’nin inisiyatif alması dış politika açısından önemli bir adımdır.

Ayrıca “Lübnan’a asker göndermek Türkiye’nin AB sürecinde, ABD ile ilişkilerinde ve özellikle terörle mücadelede elini güçlendireceği, devlet kurumlarının hükümete verdiği bütün raporlarda vurgulanmaktadır.” Bu vurgu da kendi ulusal çıkarımız olarak değerlendirilebilir.

Önceki yazımda ifade ettiğim gibi Lübnan Türkiye aleyhtarı radikal grupların cirit attığı bir ülkedir. Askerimizi için çok riskli bir ülkedir. Askerimizin güvenlik açısından istikrarlı bölgelere yerleştirileceği haberleri gelmektedir ki bu gelişme gerçekten sevindiricidir.

Hükümetin prensip kararı dış politika açısından son derece isabetlidir. Nihai kararı Meclis vereceği için bu karar hükümetin artıları arasında yer alacaktır.

Türk kamuoyunun da İslam dünyasının da endişesi Barış Gücü’nün İsrail’in emellerine hizmet etme ihtimalidir. Türk askeri bu misyondan uzak tutulursa mesele yoktur.

Bu şartlarda tezkere Meclis’ten geçebilir bir mahiyet arz etmektedir. Hele Sayın Sezer’in itirazı bu tezkerenin kabulü için yeterli gerekçeyi fazlasıyla oluşturmuştur!

Tahrip edilen ülke ve mağdur edilen taraf Lübnan’dır. Lübnan için yapılacak her türlü desteğe sadece Türkiye değil bütün dünya katılmalıdır. İsrail de Lübnan’a tazminat ödemeye ikna edilmelidir!

Ayrıca BM denilen bu müteharrik mevtadan bir de Irak için Barış Gücü oluşturması talep edilmelidir. Sadece son 6 ayda 15 bin kişinin öldüğü Irak’a neden bir Barış Gücü düşünülmüyor acaba diye sorulmalıdır.