Başbakanla neyin dalgasını geçiyorsun?

Matbuat âleminde envai çeşit fıkra muharririne “tanık” oldum, bunun gibisini ne gördüm, ne de duydum.

Gerçekten de acayip bir adam!

Mahut “mizah” yeteneğiyle “komik” olmaktan öteye geçemediğini kaç kez söyledik; hâlâ inat ediyor.

Hem istidat yok, hem kabiliyet sınırlarına eziyet ediyor!

Bu ahmaklık çapındaki “ironi yapma” hevesinden bir türlü yakasını kurtaramıyor.

Yok işte! Allah vermemiş, zorla mı?

Posanı çıkarırcasına kendini hırpalayıp da, bizzat “ironiye” dönüşmenin âlemi ne?

Yazık ki yazık, halini kavrayacak akıldan da yoksunsun!

Yahu bari laf dinle.

Dinle ki, hiç değilse rezil rüsva olma!..

Yahya Kemal üstadımız, Mithat Cemal için söyler: “Ben bu adamı gördüğüm zaman, ''Ya noter olur, ya da balkabağı'' demiştim. İkisini birden oldu…”

İmdi, “olunan” şey “noterli balkabağı” da olsa, en azından “adı” konulabiliyor.

Gelgelelim bizim eleman öyle bir şey “olmuş” ki; nedir, nasıl bir türdür anlamak kabil değil.

Evveliyatını bilmediğimiz için de, hangi birleşenlerin neticesinde “böyle” olmuştur, bilemiyoruz tabii.

Geçen sefer de söyledim: Kimi zaman polemik yapmaya heves ediyor; şaplağı ensesine yiyince de susuyor; lakin bir müddet sonra hiçbir şey olmamış gibi yine “sahne” alıyor.

Sözünün mesuliyetini taşımaktan aciz, ama, “söz” söylemekten de vazgeçmiyor!

Halbuki sözün namusu her şeyden mukaddemdir.

Yine de, peşin hükümlü değiliz hiçbir zaman.

Tuğyanı tavsiye etmedikçe her fikir, her kanaat muhteremdir, amenna.

Ama…

Elemanımız fikirden zerre miskali nasibini almamış ki; bütün birikimi hakaretten ibaret.

Aşağılık kompleksi ürünü dünkü yazısı baştan aşağı tahkir ve istihfaf dolu olduğu için de, baştan aşağı “ayağımızın bodrumunda.”

Başbakanımızla şöyle dalga geçiyor söz konusu yazısında: “Obama''ya Türkiye''deki sağlık sistemini anlattı mı, anlattıysa Obama bunun ne kadarını anladı, hangi lisanda anlaştılar…”

Behey Hürriyet''in 10 çöp kutusu gücündeki kaplanı!

Türkiye''yi yurtdışında temsil salahiyetine sahip (meftunu olduğun ) eşhas, bildiği bütün dillerde yıllar yılı cambazhane ibişi gibi kırk takla atarken…

Çok iyi İngilizce bilen kolejli merhum başbakanımız, ABD Başkanının karşısında karatahtaya kaldırılmış ilkokul çocuğu gibi dururken…

Hulasa bildiğiniz bütün dillerde sizler boyun eğerken…

Sayın Erdoğan bildiği tek dilde her platformda dik durdu; hiçbir zaman hiç kimseye boyun eğmedi, neyin dalgasını geçiyorsun?

Behey sazanların serbazı!

Bildiğiniz bütün yabancı dillerde tarih boyunca kendinizi dinletemezken, bildiği tek dilde 72 millete kendini dinletmeyi başaran bir başbakanla neyin dalgasını geçiyorsun?

Bir de utanmadan sürdürüyorsun: “Ama Obama''nın açıklanan planı ile bizim sistem arasında pek paralellik bulamadığımı söyleyeyim. Kaybeden ABD olmuş yani! Bu konuda beni asıl mutlu eden şey Başbakan''ın bu samimi anlatımı…”

Doğrusunu istersen, beni de bu “samimi” mizah anlayışın çok mutlu etti.

O kadar “samimisin” ki, ne yaptığının farkında bile değilsin. Aferin.

Ne ki, farkında olsaydın bu kadar “komik” olmazdın.

Zaten komiklik yapmakla komik olmak arasındaki farkı fehmedemeyecek kadar “komik” olmasaydın, Sayın Başbakan''ı, “Vehbi Koç''a nasıl akıl verdiğini anlatan seyyar satıcılara” benzetmezdin.

Bu kadar “komik” olmasaydın, 10 çöp kutusunu dolduracak güçteki aklına mukayyet olur, “Anadolu''da böyle ''anlatıcılar'' eskiden çok sayıda bulunurdu. Hâlâ varlar mıdır bilemiyorum, ama içlerinden birinin Başbakanlığa kadar yükselmesi de bu memleketin nasıl bir fırsatlar ülkesi olduğunu gösteriyor…” demezdin.

Zira bu memleketin “fırsatlar” ülkesi olduğunun göstergesi…

Senin gibiler bildiği bütün dillerde aşağılık komplekslerini sergilerken, BM Güvenlik Konseyi''nde bildiği tek dilde müthiş bir konuşma yapan bir başbakan yetiştirmiş olması değildir.

Bu memleketin fırsatlar ülkesi olduğunun göstergesi, senin gibi çapsız birini “köşe yazarı” diye meydana salmasıdır.