Öcalan orduyu darbeye mi zorluyor?

Ne zaman şehit cenazeleri gelmeye başlasa herkes eldekine bakıyor. Eldekine, yani Öcalan''a!

“Apo''yu asalım!..”

“Asalım mı?..”

“Asabilir miyiz acaba?..”

Öfkeden ne yapacağını bilememenin çaresizliği içinde “haykıranlar” tamam da, bu çaresizliğe sulanan politikacıları ne yapalım?

MHP''liler mevzuyu kaşıyınca, AK Parti''liler de, “Assaydınız ya, elinizi tutan mı vardı?..” şeklinde karşılık veriyor…

Nerden baksanız lüzumsuz bir tartışma!

Her şeyden evvel, Apo asılacak da ne olacak?!

“Kürt sorununu” da asabilecek misiniz?

Bugüne değin işlenen zulümleri de darağacına çekebilecek misiniz mesela?

Üç ayaklı sehpada sallandırabilecek misiniz anadilde eğitim özgürlüğünü?

Dahası…

Bölge halkının ezilmiş gururunu, ayrımcılığı, fukaralığı asabilecek ipiniz var mı?

Hem Apo asılsa ne olacak, asılmasa ne olacak?

Asarsanız…

Hem ölümsüz bir efsane yaparsınız onu, hem de (bölge koşullarının yanı sıra bu efsaneden de beslenen) binlerce Apo daha dikilir karşınıza!

Hulasa, elinizdeki Apo''yu yok etmekle, elinizde olmayan Apo''ların ortaya çıkmasını sağlamanın ötesinde bir şey yapamazsınız.

Gelgelelim…

Apo''yu zaten asamazsınız!

En azından, hiçbir siyasi partinin gücü yetmez buna!

O halde, hâlâ neden “asalım /asmayalım” muhabbeti yürütülüyor?

Bildik siyasî çıkar sağlama amacının dışında makul bir açıklaması var mı bunun?

Yoksa…

“Apo serbest bırakılsın!..” söylemine karşı “ön almaya” yönelik bir tartışma mı bu?

Sabah gazetesinden Sevilay Yükselir, Diyarbakır izlenimlerini aktardığı dünkü yazısının başlığına, Diyarbakırlıların isteğini çekmiş: “Öcalan serbest kalsın, PKK legal siyasete geçsin!..”

Demem o ki:

“Apo''yu asalım mı?..” tartışmasını açanlar, “Öcalan serbest kalsın!..” diyen bölge halkına, “Asmıyoruz ya yetmiyor mu?..” demeye mi getiriyor?

Apo''yu asmayalım demeye getirenler, kimseye lütfetmiyor! Çünkü ellerinden gelmeyen bir şeyi yapamazlar zaten.

Ne ki, Apo serbest kalsın diyenler de hiç kusura bakmasın, kimden neyi istediğini bilmiyorlar!

Zira hiçbir siyasi partinin gücü yetmez Apo''yu serbest bırakmaya.

Bu hakikati en çok da Apo biliyor!

Bunun için olsa gerek, “AKP rol çalmasın, Kürt sorununu TSK çözsün…” yollu açıklamalar yapıyor. (Apo''nun serbest bırakılmasının artık “Kürt sorununun” bir parçası haline geldiğini söylemeye bilmem gerek var mı?!)

Şaşacaksınız ama söyleyeyim: Öcalan''ın serbest kalması ancak askeri darbeyle mümkün olabilir!

Nasıl ki…

Kıbrıs Harekatı nedeniyle NATO''dan ayrılan Yunanistan''ın tekrar NATO''ya dönmesi 12 Eylül darbesiyle sağlandı; aynen öyle!

Kenan Evren''in liderliğindeki cunta dışında hangi siyasi irade (üstelik hiçbir taviz koparmadan) Yunanistan''ın NATO''ya dönmesini “veto” etmemeye cesaret edebilirdi?

Diyeceksiniz ki, bu saatten sonra “darbe” falan olmaz.

Haklısınız!

Ama…

Envai çeşit darbe var! 28 Şubat''a kadar “postmodern” darbe diye bir şey duymuş muydunuz?

PKK''nın son saldırıları bir “taşeron darbenin” parçası değilse (OHAL''ı falan gündeme getirmenin dışında) ne anlamı var?

Apo (PKK''nın son saldırılarıyla) “Tanrı''yı kıyamete zorlamak” isteyen Evangelistler gibi, orduyu “darbeye” zorlamak istemiştir desem ne dersiniz?

Tam aksine, darbeye “aşerenler” Apo''yu zorlamıştır demeyecekseniz, “Apo, Evangelistler gibi kafayı yememiştir…” düşüncesine sahipsiniz demektir.

İyi de…

Evangelistlerin sadece kendi kafalarını yediğini nerden çıkarıyorsunuz?

Ah pardon, Türkiye''deki hiçbir askeri darbenin Siyonizmin çıkarlarından bağımsız değerlendirilemeyeceğini daha evvel söylemiş miydim?