Dünya Kupası'nın üzerindeki gölge

Önce Lionel Messi'nin Cezayir maçındaki kırmızı kartının es geçilmesi, ardından ABD'li Folarin Balogun'un cezasının ertelenmesi ve son olarak Arjantin-Mısır karşılaşmasında yaşananlar... Dünya Kupası'nda futbol artık hakem kararlarından daha az konuşuluyor. FIFA'nın "adil rekabet" söylemi, peş peşe gelen tartışmalarla ciddi bir güven krizine sürüklenmiş durumda. Bugün milyonlarca futbolseverin aklındaki soru aynı: Kurallar gerçekten herkes için eşit mi, yoksa büyük yıldızlar ve büyük markalar için farklı mı uygulanıyor?

Mısır'ın Arjantin karşısında 2-0 öne geçmesine rağmen son dakikalarda elenmesi futbolun doğasında var. Ancak mağlubiyetin önüne geçen şey, sahadaki futbol değil hakem kararları oldu. Penaltı beklenen pozisyonların görmezden gelinmesi, kartlardaki çifte standartlar ve Fransız hakem François Letexier'nin yönetimi, FIFA'nın tarafsızlığına yönelik şüpheleri daha da büyüttü. Üstelik bu eleştiriler yalnızca tribünlerden yükselmiyor; teknik direktör Husam Hasan'ın "Mısır pazarlamanın kurbanı oldu" sözleri ve futbolcu Mustafa Ziko'nun "Turnuva önceden kurgulanmış" ifadeleri, organizasyonun meşruiyetini hedef alan çok ağır suçlamalar niteliğinde.

FIFA'nın en büyük sorunu artık hatalı hakem kararları değil, bu kararların sürekli aynı takımlar ve aynı yıldızlar lehine verildiği algısıdır. Messi gibi futbol tarihinin en büyük isimlerinden birinin tartışmaların merkezinde yer alması, ister istemez "Turnuvanın en büyük yıldızı finale kadar taşınmak mı isteniyor?" sorusunu gündeme getiriyor.

Futbolun en büyük organizasyonu, ticari değeri uğruna güvenilirliğini feda edemez. Çünkü futbolu ayakta tutan şey sponsorlar ya da reytingler değil, milyonlarca insanın oyunun adil oynandığına olan inancıdır. Eğer bu inanç kaybolursa, kupayı kimin kazandığının da, kırılan rekorların da, yazılan hikâyelerin de hiçbir anlamı kalmaz. Çünkü adaletin tartışıldığı bir Dünya Kupası'nda kazanan sadece kupa kaldırır; futbol ise kaybeder.