Teknolojik çöplükte artık canlılar olacak

Küreselleşen ekonomi dünyasında, insanoğlu''ndaki kazanma hırsıyla beraber teknolojik gelişmeler sürdükçe makineye yatırım insana yatırımdan fazla olacak.

Yani kâr hırsı, âr damarını tıkayacak.

Neden?

Çünkü zihniyet değişmeyince sebep sonuç ilişkisi de değişmiyor.

Aynı sebepler her zaman aynı sonuçları doğuruyor.

Küresel krizlerin her zaman, "Ar damarları" kârla dolduğunda patlak vermesi bundan.

*

Bu sakat zihniyetle teknoloji, sürekli işçi kesimin aleyhine, sermaye sahiplerinin de lehine işliyor.

Teknolojik gelişmeler, üretim araçlarını elinde bulunduran patron taifesini halktan koparırken, işçi kesimini de işsizliğe ve dolayısıyla temel hak ve özgürlüklerden taviz veren bir canlı konumuna sürüklüyor.

*

Sonuç her yerde aynı; Şirketler devleşirken canlı birer organizmaya dönüşüyor, işçiler de ya bu organizmanın devamını sağlamak için küçük birer vidası oluyor veya sessiz sedasız tasfiye olup teknolojinin çöpe attığı canlı bir meta haline dönüşüyor.

*

Artan şirket kârları ile bu şirketlerin sağladıkları istihdam arasındaki oran hiçbir dönemde bu kadar büyümemiş, uzmanlar öyle diyor. Şirketler karlarını artırırken işçi alımına gitmek yerine paralarını emekten tasarruf eden teknolojilere harcamayı tercih ediyor.

*

Örneğin bu hafta açıklanan Türkiye''nin en büyük 500 sanayi kuruluşu 2009 yılında ağlaya ağlaya kârlılığını arttırmış.

En büyüklerin kazancı artarken çalışan sayıları yüzde 5,1 azalmış.

23 tane firma da kazançları çok büyük çıkınca gizleme ihtiyacı duymuşlar.

Devletin kapısına gelip, "Krize girdim, mecburen! işçi çıkaracağım. Şu vatandaştan topladığın vergilerle bana destek çık" diye ağlayanlar, vatandaşın vergileriyle kurtulup kâr rekoru kırmışlar.

"r " rekoru kırdıklarını görebilir miyiz acaba

*

Yurtdışında da durum bundan farklı değil, çünkü zihniyet de globalleşmiş.

Bilanço açıklayan uluslar arası dev şirketlerde artan kârlara rağmen şirketlerin yeni istihdam yaratma gibi bir kaygısı yok.

Berkeley Üniversitesi profesörlerinden Robert Reich''in son analizine göre artık yüksek kârlar yüksek istihdam anlamına gelmiyor ve şirket kârları ile istihdam rakamları arasında ciddi bir ayrışma yaşanıyor.

Krizle beraber maliyetleri düşüren, bunun içinde ilk hedef olarak işten çıkarmalara giden şirketlerin bir çoğu krizden çıksa bile işçi alımı yapmamış.

Örneğin ABD''li Ford geçen hafta açıkladığı 2.6 milyar dolar kâr ile 1999''daki rekor kârının 3''te 2''sine ulaşmış, ancak şirketin çalışan sayısı 10 sene önceye kıyasla yarı yarıya azalmış.

*

Sosyal adalet, teknolojinin çarkları arasında haksız kazanca dönüşerek, gelir dağılımında uçurumlara neden olurken, devletler, küresel ekonomik krizden çıkmak için ne yapıyor?

Şirketleşiyorlar.

Gelir dağılımını düzeltmek için çaba göstereceğine çalışanların elde ettikleri, sosyal hakları tırpanlamak istiyorlar.

Emeklilik yaşını artırmak, kıdem tazminatını kaldırmak, mesai ücretlerini yok saymak, sağlık sigortasını zorlaştırmak gibi çalışanın hassas noktalarıyla oynamayı tercih ediyorlar.

Sosyal politikalar üretmek yerine kar amaçlı şirketler gibi bütçeyi denkleştirmek peşinde koşuyorlar.

*

Kısacası teknolojinin çarkları bugün insanlığa hizmet etmiyor. İnsanın yerine makineyi getiriyor, insanı da çöpe atıyor. O zaman şunu sorgulamak gerekiyor?

Neden teknoloji gelişsin diye uğraşıyoruz ve neden her teknolojik ürünle övünüyoruz?