“Ver kurtul” çözüm değildir

Demokratik açılım süreci birçok yönden tartışılabilir, eleştirilebilir. Ancak kabul edilmelidir ki, bu süreçte bir çok konu eskisine kıyasla daha fazla konuşulmuş ve tartışılmıştır. Özeleştiri ve sorgulama, ezberlerin bozulmasını sağlamıştır.

“Ver kurtul” polemiğini, bu çerçevede gerekli görenler olabilir. Elbette fikir jimnastiği yapmak, en aykırı konuları bile konuşmak, demokratik özgürlüğün bir parçasıdır. İnsanlar, uç, radikal, tahrik edici düşünceleri de dile getirebilirler. Bir çok meselenin dikkat çekmesi, bu tür tahrik edici tartışmalarla mümkün de olabilir. Ama kanımca “ver kurtul” türü, bölünme, parçalanma, ayrışma yaklaşımları, Türkiye''nin bugününe ve geleceğine bir yarar sağlamayacağı gibi, bir çözüm yöntemi olarak görülemez. Bu tür tartışmaların, demokrasimize ve Demokratik Açılım''a da bir faydası olamaz.

Bağımsız bir Kürt devleti düşüncesinde olan insanlar, Kürtlerin içinde çok küçük bir gruptur. Büyük bir nüfusu, bu tür marjinal düşüncelerle tek tipleştirmek, aynı kefeye koymak, çok büyük bir haksızlıktır.

Bu sorumsuz teklifler, toplumun yapı taşlarına dinamit koymak kadar tehlikeli durumlara kapı açabilirler. Düşünün, siz Muğla''da yaşayan bir Kürtsünüz. Türk veya Boşnak birisiyle evlisiniz, buradaki toplumsal hayata entegre olmuşsunuz, herhangi bir partinin, sivil toplum örgütünün veya cemaatin içinde faaliyet gösteriyorsunuz. Bir gün birileri çıkıyor, “Kürtler ayrılsın, gitsin” diye bir fikir ortaya atıyor. Bu fikrin gerçekleşebilir olup olmamasının hiçbir önemi yok. Bunun konuşulması bile, sizin birlikteliklerinizi, ilişkilerini tedirgin etmeye yeter, tam bir travma oluşturur. Milyonlarca insanı rahatsız edecek böyle bir tartışmayı başlatmak kime ne fayda sağlayabilir?

“Ver kurtul” yaklaşımı, bir acziyetin neticesi olarak da görülebilir. Kendinize, insanınıza, ülkenize, demokrasinize, siyasete güvenememenin, her şeyi yetersiz ve imkansız görmenin bir tezahürü olarak okunabilir.

Peki, PKK''nın bile bölünme ve ayrılma talebini dile getirmediği bir dönemde “ayrılma” düşüncesini ortaya atmak, bir tehdit, bir sıkıştırma olarak görülebilir mi? Kanımca hayır. Bu tür düşünceler önce örgütün, sonra bazı devletlerin işine yarayabilir.

PKK''nın yıllardır yapmaya çalıştığı, “bir arada yaşanamaz” fikriyatını oluşturmak, duygusal kopuşu sağlamaktır. Bu fikriyatı besleyen tartışmalar, Türkiye''nin menfaatine değildir, bir çözüm de değildir.

Ayrıca nasıl PKK''nın ortadan kaldırılması Kürt sorununu çözmez ise, bazı Kürtlerin ayrılarak Türkiye''nin bölünmesi de Kürt sorununu çözmez. Kürt meselesi, ayrılıkçı Kürtlerin taleplerini karşılayarak aşılacak bir mesele değildir. Türkiye içindeki Kürtlerin sorunları önemli ölçüde rahatlatılsa dahi Türkiye''nin uğraşması gereken bir Kürt meselesi olacaktır. Çünkü bu sorun üç-dört ülkeyi ilgilendiren bölgesel bir sorundur.

“Ver kurtul” yaklaşımını bugüne kadar dile getirenlerin bir çoğu “vur kurtul” yaklaşımına sahip olanlardır.

PKK''nın veya ayrılıkçı Kürt milliyetçilerinin talepleri ayrı bir devlet olmakla bitmeyeceği gibi, Türkiye için sorun olmaktan da çıkmayacaktır. Bu yüzden bu tür öneriler hem gerçekleşemeyecek, hem derde deva olamayacak düşüncelerdir. Bunların vereceği zarar ise düşünce düzeyinde bile ağır bir sosyal tahribata tekabül eder.

Demokratik gelişimin hız kazandığı dönemlerde bile Kürt meselesini en temel haklar düzeyinde konuşmak çok kolay olmamıştır. Terörün hız kazandığı böyle bir dönemde bu tür düşünceler üzerinden sağlıklı bir tartışmanın olmasını beklemek büyük bir yanılgı olur.

“Ver kurtul” yaklaşımı, Demokratik Açılım''a sürecine zarar vermekten başka bir amaca hizmet etmez.