Vur kaç, çamur at izi kalsın...

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ''vur kaç'' hamleleriyle siyasetini sürdürüyor. Büyük laflar ediyor, büyük suçlamalarda bulunuyor, tepki görünce de ''niye kızıyorsun ki'' türünden sözlerle iddiasını geçiştiriyor veya kaydadeğer olmayan argümanlarla büyük iddiasını delillendirmeye çalışıyor.

Kılıçdaroğlu''nun siyaset tarzı, habbeyi kubbe yapmaya, bilgi kırıntıları üzerine büyük iddialar bina etmeye, çamur atıp iz bırakmaya, akılları karıştırmaya dayanıyor. Doğrusu bu yöntem, Baykal''ın ideolojik gerilim üreten tavrından daha sorunludur. Baykal meseleye ideolojik perspektiften bakıp bir tehlike algısı üretmeye çalışıyordu. Kılıçdaroğlu ise insanın aklını ve sabrını zorlayan bir kaygısızlık ve pişkinlik içinde hareket ediyor. Büyük suçlamalarda, iftiralarda bulunuyor, karşı tarafın kızgınlığını ise bir tahammülsüzlük olarak yansıtıyor. Geçen günlerde ''yüreğin yetiyorsa, adamsan'' türü sakil ifadeler kullanıyordu, şimdi de AK Parti Genel Başkanı''nın ''Müslümanlığı'' sorguluyor…

Kılıçdaroğlu''nun en son vukuatı, AK Parti ile Hizbullah örgütünü ilişkili göstermesi. Eli kanlı bir örgütle 8 yıldır iktidarda olan bir partiyi işbirliği içindeymiş gibi takdim etmesini kendisi önemsiz bir çıkış olarak görebilir, Başbakan''ın niçin sinirlendiğini anlamayabilir. Zaten sorun da Kılıçdaroğlu''nun ne yaptığını anlamaması, söylediği sözün ağırlığını idrak edememesidir. Başbakan''ın, Kılıçdaroğlu''nun sözlerini ciddiye almasını bir çok vatandaş ''ağırlığı olmayan sözler'' olarak algılayarak gereksiz görebilir, bu kadar muhatap alınmasını istemiyor olabilir. Ancak demokratik bir ülkede ana muhalefet liderinin ciddiye alınmaması, görmezden gelinmesi doğru değildir. Belki Kılıçdaroğlu da, dişe dokunur bir siyasi argüman üreterek ciddiye alınamayacağını düşündüğünden, bu tür suçlamalarla muhatap alınmak, Başbakan''la polemik yaparak kendisine siyasi bir pozisyon üretmek istiyordur. Ama ortada nahoş bir durum var. Kılıçdaroğlu''nun bu yöntemi, giderek sözlerini değersizleştiriyor, siyasi söylemlerdeki nezaketi ortadan kaldırıyor.

Türkiye''de herkes Hizbullah örgütünün konumunu ve tavrını biliyor. Böyle bir örgütün hükümetle ilişkilendirilmeye çalışılması akla zarar bir ithamdır. Başbakan''ın sert tepkisi üzerine Kılıçdaroğlu''nun ortaya koyduğu söyleme baktığımızda tek bir kelime konuyla ilgili bir yorum bulamadık. Kılıçdaroğlu Erdoğan''ın üslubunu eleştirdi ama asıl konuyu teğet geçti. Ertesi gün gündeme getirdiği ise bazı AK Partili milletvekillerinin Hizbullah''ın derneklerine ziyaret yaptığı ve Erdoğan''ın Hizbullah''a terör örgütü demediği iddiasıydı. Doğrusu bu çıkış da tam bir fiyaskodur. Öncelikle Erdoğan''ın soruya verdiği cevap, ''Kimse AK Parti''yi herhangi bir terör örgütüyle ilişkilendiremez'' olmuştu. Bazı milletvekillerinin şehirlerindeki yasal dernekleri ziyaret etmesi ise terör örgütüyle işbirliğine bir delil olarak takdim edilebilir mi? Eğer bu dernekler terör örgütüyle ilişkiliyse zaten kapatılırlar. Aynı mantığa göre BDP''nin de kapatılması, hiç muhatap alınmaması gerekmez mi? CHP, DEP''i Meclis''e taşıdığında bir terör örgütünü mü Meclis''e taşımıştı?

Bir dönem terör örgütlerine sempati duyan insanların zaman içinde yasal zeminde faaliyet göstermeleri ve legalleşme eğiliminde olmaları farklı bir durumdur. Siyasetçilerin bu insanlarla ilişkisi de doğru değerlendirilmelidir. Hizbullah örgütüyle ilişkili olan çevreler bildiğim kadarıyla hiçbir partiye destek vermemiş, demokratik sistemi topyekün reddetmiştir. Bugüne kadar da tavırları siyasetten uzak durmak şeklindedir. Eğer bir gün bu insanlar herhangi bir partiye oy verirlerse, (örneğin CHP''yi desteklerse) bu partiler terör örgütleriyle işbirliği yapmış mı olacaktır? Aynı mantıkla PKK''ya sempati duyan insanların verdikleri oyları geçersiz mi saymak gerekmektedir? Bu bakış açısı, her açıdan sorunludur.

Diğer taraftan Kılıçdaroğlu geçen hafta ''Tarikatlara laf etmeyin. İnanca laf edilmez'' dedi. Tarikat ve cemaat kelimesi, CHP''nin laikçi zihniyetinin ürettiği irtica kavramının temel sütunlarından biridir. Kılıçdaroğlu, bu sözleriyle partisinin ideolojik duruşunda bir gedik açmış oluyor. Taha Akyol''un dünkü yazısında dediği gibi CHP tarikatlara sosyolojik gözle değil, ideolojik gözle bakmaya alışmıştır. Türkiye toplumunda var olan sosyal oluşumlar (cemaat ve tarikatler), oluşturulmak istenen modern (laik) toplum modelinin karşıtı, virüsü gibi görülmüştür. Silahlı terör örgütleriyle, dini eğilimdeki sosyal gruplar, cemaatler, kültürel oluşumlar tamamen farklı kategorilerdir. CHP''nin bugüne kadar ki tavrı Türkiye''nin bu sosyolojik gerçekliğini gözardı etmek, hatta bir tehdit olarak lanse etmek şeklinde tezahür etmiştir. Kılıçdaroğlu bir yandan yasal bir dernek üyesine selam vermeyi terör örgütüyle ilişki olarak takdim ediyor, diğer yandan tarikatlara çiçek atıyor. Bunun adı, ne yaptığını bilmemektir veya siyasi tutarsızlıktır.