Johnson"in süttozu ile Clinton"in burnu

Çocuklugumda, Dogukisla çadirkentindeki minik Erkan gibi, bir Amerikan baskaninin burnunu tutma imkan ve firsatina eremedim. Bu tabii ki hayiflanilacak bir sey degil. Kendimi firsat kaçirmis bir vatandas olarak görmüyorum.

Burnunu tutabildigim en önemli adam babamdi. Babam da mutlaka herhangi bir Amerikan baskanindan daha önemliydi.

Kaldi ki, o yillarda istesem de bir Amerikan baskaninin burnunu tutamazdim, çünkü ihtilalci Cemal Gürsel Pasa''nin Türkiyesi''ni hiçbir Amerikan baskani ziyaret etmedi.

Adini duydugum ilk Amerikan Baskani Kennedy''dir. Kocamustâpasa''daki iki odali küçük evimizde, Kennedy''den bahsedildigini hayal meyal hatirlarim.

O yasimda Kennedy''nin bir suikaste kurban gittiginin farkinda degilim ama, evimizde konusulanlardan, yakin zamanda öldügünü anlayabiliyorum. Babamin ve annemin, Kennedy''nin ölümünü üzücü bir sey olarak telakki ettiklerini de hatirliyorum.

Hatta annemin, Kennedy''nin ölümünden sonra Yunanli armatör Onasis''le evlenen Jackie''yi yadirgadigini bile hatirliyorum.

Kennedy''den sonraki baskan Johnson''in okul öncesi yillarimdan bugüne kalan hatirasi ise, babam radyodan ''ajans'' dinlerken kulagima çalinan bir ''Baskan Cansin'' lafidir.

Okula basladiktan sonra, evdeki Hayat mecmualarinda Rahmetli Menderes''le Eisenhoover''in boy boy, sayfa sayfa resimlerini gördüm. Fakat bizim evde Eisenhoover hakkinda bir sey konusuldugunu isitmedim.

Ilkokuldayken, bize vakitli vakitsiz verilen tuhaf süttozlari, tatsiz tuzsuz ayranlar, vita yagina benzer garip kokulu yaglar herhalde Johnson''in süttozu, ayran ve yaglariydi.

Çogumuz, istemeye istemeye, biraz da ögretmenimizden çekinerek o tuhaf nevaleleri yemeye ugrasirdik. Bu tatsiz tuzsuz seylerin Sam Amca (veya Johnson) tarafindan bize iyilik ve ihsan olsun diye gönderildigini çok sonra ögrendik.

Johnson''dan sonraki Amerikan baskanlari, artik benim gazete, dergi okuyabildigim zamana rastliyor. Onlari izlemek için babamin söylediklerini dinlemeye ihtiyacim olmadi. Hemen hepsi hakkinda ''keskin ve asiri derecede saglam'' kanaatlere sahip oldum.

Içlerinde en az iz birakani Ford''du. Belki otomobil markasi olan Ford''un gölgesinde kaldigi için onu hatirlamakta güçlük çekiyoruz.

Nixon''i daha çok Watergate skandali sayesinde hatirliyoruz.

Carter''in baskanligi, bizim kusagin iyice ''siyasilestigi'', ilkokul yillarimizda ''yiyin'' diye önümüze sürülen süttozu ve yaglarin aslinda bizi sömürmek maksadiyla gönderildigini anladigimiz zamana rastliyor. Carter''in en önemli sabikasi, Iran karsisindaki büyük yenilgisi.

Kovboy filmlerinde varlik gösterememesine ragmen soguk savasi bitiren adimlari atmayi basaran ''Yildiz Savaslari Projesi'' sahibi Ronald Reagan ile Rahmetli Özal''in arkadasi Berlin Duvari''nin yikilisina imzasini atan George Bush da, Amerika''nin ''kötü'' sayildigi zamanlarin baskanlari.

Bugün Clinton''in Türkiye ile girdigi iliskiyi Carter deneseydi, kesin emperyalist, kapitalist, sömürgeci ve fasistti.

Zaman ne kadar degisti!

Amerikan baskanlarinin herbirinin hayatimizda ayri ayri yerleri var. Bugün eski baskanlari bir yönleriyle hatirladigimiz gibi, yarin da -ömrümüz olursa- Clinton''i yadedecegiz.

Johnson''i süttozuyla, Ford''u siradanligiyla, Nixon''i Watergate ile, Carter''i Iran yenilgisiyle, Reagan''i Yildiz Savaslari ve soguk savasin sonuyla, Bush''u yeni dünya düzeniyle hatirlarken, Clinton''in hangi tarafi, hangi yönü hafizamizda yer edecek?

Yeni dünya düzenini uygulamaya koyan veya yeni bir ''yeni dünya düzeni'' kuran adam olarak mi, yoksa savci Kenneth Starr''in raporlarilarindaki ''oval ofis sanigi'' olarak mi?

Bana sorarsaniz, Clinton''in iki özelligi de tarihe geçecek.

Bu arada minik Erkan da tarihe geçecek; Clinton''in burnunu tutan adam olarak.

Gelecekte Erkan''a da ''Clinton kim?'' diye soracaklar. Erkan da mutlaka ''Burnunu tuttugum adam'' diye cevap verecek.