Bizim meslekte, hatalar, sevaplar, sabahleyin gazeteler yan yana konulduğunda ortaya çıkar. Önemli olan, okuyucularımızın önüne, hem o gün, evinin kapısından çıktıkları zaman nasıl bir Türkiye''ye -veya nasıl bir dünyaya- ayak bastıklarını en anlaşılır bir şekilde ortaya koyacak bir gazete sunmak ve o gazetede okunmaya değer şeyler verebilmektir.
En kötüsü, bir veya birden fazla kaynağın yanlış bilgi vermesi sonucu, kamuoyunu yanıltan bir habere evsahipliği yapmaktır.
Böyle zamanlarda, başkaları ne yapar bilmem ama, ben soğuk terler dökerim, utanırım.
Allah''tan, Yeni Şafak''ta böyle şeylerle nadiren karşılaşıyoruz.
Bazı günler, daha gazete okuyucuya ulaşmadan, ''bugün doğru dürüst bir gazete yapamadık'' dediğimiz olur. Gazete daha baskıya gitmeden, ruhunuz sıkılır. Son dakikaya, mümkün olan en son baskı saatine kadar başka seçenekler ararsınız.
Bulamazsanız, içinizdeki daralma ertesi güne sarkar. O gününüz kötü geçer. Gün boyu o başarısızlığın ağırlığını taşırsınız. O günkü gazeteye, göreviniz gereği elbette bakarsınız, başka gazetelerle kıyaslarsınız. Ama sonraki saatlerde, o gazeteye bakasınız gelmez.
Bunun tersi de olur. Hatta Yeni Şafak''ta bunun tersi sık sık olur.
Daha gazete çıkmadan, ''en iyisini biz yaptık'' diye düşünürüz.
Toplumdaki tartışmaların tırmanışa geçtiği zamanlar, Yeni Şafak''ın en iyi zamanlarıdır. Öyle zamanlarda ''Yeni Şafak ne yazmış'' sorusu önemli bir sorudur. Biz de imkanlarımız ölçüsünde o sorunun cevabını en iyi şekilde veririz.
Bugünlerde, toplumda heyecan uyandıracak tartışmalarla, gerilimlerle karşı karşıya değiliz. (İyi ki de değiliz.)
Belki ülke için iyidir, böyle günler. Mesela, Kürt sorunu gibi, Ermeni sorunu gibi bazı sorunlar, böyle günlerde daha sağlıklı, insanların birbirlerini daha iyi anlayabileceği bir atmosferde gündeme gelebilir, konuşulabilir, çözüm yolunda gerilimli zamanlara göre daha isabetli adımlar atılabilir.
Ama böyle zamanlar, gazeteciler için zor zamanlardır. Başka zaman birinci sayfada zar zor yer bulacak bir haber, öyle günlerde manşet olma şansı bile bulabilir. Haberi büyüteçle ararsınız. Köşeyi bucağı kurcalar, dişe dokunur bir şeyler bulup okurlarınıza sunmaya çalışırsınız.
Mesela, geçen hafta bugün, Yeni Şafak''ın manşeti, Azeri işadamı Telman İsmailov''un Türk vatandaşlığına başvurmasıyla ilgiliydi. Görenler hatırlar, CNN Türk''te ''Medya Mahallesi'' programını sunan ve o gün Yeni Şafak''a konuk olan Ayşenur Arslan bile, o günkü manşeti tatminkar bulmadı.
Gerçi aynı haber -herhalde dalgınlıklarına geldi, kaçırdılar- birkaç gün sonra aynı grubun gazetesinde, Hürriyet''te manşet oldu. Ama yine de, o manşet, -ister bizde olsun, ister Hürriyet''te- ''gerimli'' zamanlara nisbetle ''eh işte'' diyebileceğimiz bir manşetti.
Yeni Şafak''ın geçen bir haftası, bütün bu açılardan bakıldığında, iyi bir haftaydı. Özellikle, ''Aylin''i para dolu tekne yaktı'' ve eski Jandarma İstihbarat Başkanı Levent Ersöz''le ilişkisi olduğu belirtilen U. S. İle ilgili ''İşte sır kadın'' manşetlerinin altında, bütün medyada sessiz geçen haftaya göre çok önemli haberler vardı.
Tabii ki, iyi gazete için, ülkemizde mutlaka gerilim olması gerekmiyor.
Biz, Yeni Şafak olarak, -yukarıda işaret ettiğim nisbeten sükunetli atmosfer değerlendirilerek- Türkiye''nin önemli sorunlarının çözümüne dair çok güzel, çok heyecan verici haberler vermeyi tercih ederiz.
Mesela, somut gelişmeler olsa, terör dursa ve iktidarıyla muhalefetiyle herkes sonuç alıcı öneriler getirse, biz de ''Kürt sorunu çözülüyor'' diye manşet atsak, bence çok güzel olur.
Dilerim, bir gün böyle bir manşet atmak bütün basına nasip olur.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.