Seçimlere giderken özellikle AK Parti’nin yeni dönemde üzerinde yoğunlaşmakla mükellef olduğu en âcil ve hayatî üç mesele, eğitim, medya ve kültür’de devrim yapacak devrim niteliğinde adımlar atmasıdır. Eğitim, medya ve kültür dünyası, bizim medeniyet dinamiklerimiz çerçevesinde yeniden yapılandırılamazsa, 50 yıl içinde yokolmaktan kurtulamayız.
Çocuklarımıza özgüven, kişilik ve ufuk kazandırabilecek bir eğitim sistemi kuramadığımız sürece, gerçekleştirdiğimiz bütün büyük siyasî, sosyal ve ekonomik atılımlar, kısa devre yapacak, bu toplumun intiharıyla sonuçlanacaktır.
Son bir kaç yıla kadar Anadolu’dan ümitliydim. Ama son yıllarda Anadolu’nun en küçük şehirlerinde bile başdöndürücü bir kültürel çözülme, sefih bir ahlâkî çürüme ve ürpertici bir yozlaşma gözlemliyorum.
Yaklaşık 50 civarında medresenin bulunduğu “medreseler şehri” Siirt”e bir ayda iki kez gittim. Ve sokaklarda, caddelerde televizyonlardaki adeta gençlik dizilerinden fırlamış “sarsak” oğlanlar ve kızlar görünce başımdan kaynar kazanlar döküldü!
Nereden çıkmıştı bu tipler birdenbire?
Elbette ki, üniversitelerden.
Ailelerinden kopup gelen çocuklar, üniversitelere eğitim almaya değil, çözülmeye, çürümeye geliyorlar sanki!
Anadolu’daki üniversiteler, bulunduğu şehirlerin kültürünü, insanlarını, hayatını inanılmaz bir şekilde bozuyor.
Düşünsenize: “Sittin sene” bar giremeyecek şehirlerin ana caddeleri, barlardan geçilmiyor!
Hem doğru düzgün bir eğitim veremiyoruz çocuklarımıza. Hem de sanki bu yetmiyormuş gibi çocuklarımızı sefih, yoz, her şeyi çözücü, banal postmodern popüler kültür cangılının ortasına fırlatıyoruz.
Hayret doğrusu!
Sadece çocuklarımızı değil, üniversitelerin bulunduğu şehri de hızla yozlaştırıyor, çözüyor, bitiriyor!
Sonuçta Anadolu’nun en ücra köşelerinde hızla üniversite açarak kendi ayağımıza kurşun sıkıyor, geleceğimizi, genç kuşaklarımızı üniversitelerin bulunduğu ortamlarda pespaye, yoz, postmodern, sefih kültür cangılının ortasında kendi ellerimizle öldürüyoruz!
Eğitim, kültür ve medyada paralel devrimler yapmalı.
Çağımız kültür çağı. Medyanın da, eğitimin de, siyasetin de merkezinde kültür var. Kültürde yoksanız, yok olmaktan kurtulamazsınız.
Türkiye’nin geleceğe emin adımlarla yürüyebilmesinin tek şartı, eğitimde, medyada ve kültürde, medeniyet ufkuyla donanmış, kültürel dinamiklerimizi özümsemiş, dünyanın düşünce, kültür ve sanat ufuklarında komplekssiz, özgüveni yüksek ve çığır açıcı yolculuklar yapabilecek parlak genç kuşaklar yetiştirebilmemizden geçiyor.
Geleceğe umutla bakmamızı sağlayabilecek tek çıkar yol, eğitimde, kültürde ve medyada köklü paralel devrimler yapmaktır.
Birbirinden farklı dinlerin, kültürlerin, inanç ve düşünce sistemlerinin nasıl bir arada, birbirlerinden yararlanarak yaşayabileceğinin insanlık tarihindeki en mükemmel örneğini ortaya koyan bir medeniyetin çocuklarına yakmak, yıkmak, yoksaymak yakışmaz.
Biz, yakan, yıkan değil, daha iyisini yapan, örnek ve öncü adımlara ve kurumlara önayak olan işlere soyunmak zorundayız.
Muhafazakârlaşma, çoraklaşmayla ve çölleşmeyle sonuçlandı sadece.
O yüzden mevcut eğitim, kültür ve özellikle de medya rejiminin, Kemalist devrimden daha büyük bir yıkıma yol açtığını göremiyoruz bile.
Oysa on yıl gibi uzun bir zaman dilimi içinde çok esaslı kültür sanat kurumları kurabilir, parlak genç kuşaklar yetiştirecek devrim niteliğinde adımlara, atılımlara imza atabilirdik.
Ortaya çıkan manzara gelecek adına ürkütüyor beni...
Altın çizerek hatırlatıyorum yeniden: Türkiye’nin geleceğe emin adımlarla yürüyebilmesi için, eğitim, medya ve kültür alanlarında daha fazla gecikmeden çığır açıcı atılımlara ve açılımlara imkân tanıyabilecek köklü paralel devrimler yapmak zorundayız.
Cuma gününden itibaren bu üç paralel devrim meselesinin “nasıl”ı üzerine derinlemesine gideceğim...
twitter.com/yenisatakwriter
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.