Attâr’ı ziyaret

Suriye’de 63 yıllık gaddar Baas rejiminin sona ermesinden yedi ay kadar önce, 3 Mayıs 2024 günü vefat haberini aldığımda, ağzımdan gayriihtiyari şu cümle dökülmüştü: “Hamd olsun, sonunda kavuştular!” Suriye Müslüman Kardeşler Teşkilâtı’nın eski lideri İsâm Attâr, 97 yıllık uzun ve bereketli ömrünü Almanya’nın Aachen şehrinde tamamlamış, bekâ âlemine hicret etmişti. Suriyeli meşhur âlim Ali Tantâvî’nin damadı olan Attâr’ın kıymetli eşi Benân Hanım, 1981’de Hâfız Esed’in Şam’dan gönderdiği bir suikast timi tarafından henüz 38 yaşındayken katledildiği için, derin bir kederle örülü bir ömürdü bu. Attâr sonrasında hiç evlenmedi, siyasî ve ilmî faaliyetlerine devam etse de, Benân Hanım’ın hasretiyle yaşadı geride kalan 43 seneyi. Ona yazdığı mersiyeler, dinleyenleri hem ağlattı hem de tefekküre sevk etti. Vefatını duyunca “Sonunda kavuştular” deyişim bundandı.

Baas rejiminin Suriye’de kurduğu azınlık diktasının ne korkunç cürümlere imza attığını ve insan hayatını nasıl hiçe saydığını anlama adına, Benân Tantâvî’nin hazin akıbeti ibretlik:

1963’teki Baas darbesinin ardından, o sırada hac için Suudi Arabistan’da bulunan İsâm Attâr’ın Suriye’ye girmesi yasaklanmıştı. Attâr ve ailesi, bir süre Lübnan’da yaşadıktan sonra Almanya’nın Aachen şehrine yerleşti. Bilâl Camii’ni merkez edinen fikrî ve ilmî çalışmalara odaklanan Attâr, bir yandan da Müslüman Kardeşler Teşkilâtı’nın Avrupa’daki mensuplarıyla yoğun bir temas içindeydi. Sık sık seyahatlere çıkıyor, bu sırada eşini ve çocuklarını geride bırakırken kapıyı kimselere açmamaları için tembihte bulunuyordu.

17 Mart 1981 günü Benân Hanım evde yalnızken, babası Ali Tantâvî kendisini Suudi Arabistan’ın Cidde şehrinden aradı: “Kızım, lütfen çok dikkatli olun. Hâfız Esed’in İsâm’ı öldürtmeye çalıştığı söyleniyor. Sakın kapıyı yabancılara açmayın!” Benân Hanım güldü, babasına şu cevabı verdi: “Merak etme, çok dikkatliyiz. Kapı zaten ben içeriden açmazsam açılmıyor. Ben de ancak dışarıdan seslerini tanıdığım kimselere açıyorum. Dışarı çıktığımda da dikkatliyim, hiçbir yere yalnız gitmiyorum.”

Dualaşıp telefonu kapattılar. Bir saat sonra zil çaldı. Benân Hanım, kim olduğunu sordu. Yan dairedeki Alman komşu kadındı. Müslüman değildi, ama sık ve samimi görüşürlerdi. Benân Hanım tanıdık sesi duyduğundan, kapıyı rahatça açıvermişti.

O anda, üç silahlı adam içeri daldı. Komşu kadının başına silah dayayıp ona zorla zili çaldırmışlardı. Ev halkını, günlük rutinlerini ve çevreyle münasebetlerini uzun süredir izledikleri belliydi. Şam’dan Aachen’e gönderilen suikast timi, Benân Hanım’ın vücuduna dört kurşun sıktıktan sonra, içlerinden biri, öldüğünden emin olmak için göğsünün üzerine çıkıp çizmeleriyle ezdi. Birkaç dakika sonra, geldikleri gibi çıkıp gittiler.

Yıllar evvel bu trajik hadiseyi öğrendiğimden itibaren, İsâm Attâr benim için sadece yakın tarih dolayısıyla ilgi duyduğum bir siyasî şahsiyet değil, aynı zamanda bir sabır ve direniş kahramanı oldu. 2022’nin ekimindeki bir Belçika seyahatimde ev sahiplerimden ricada bulundum, Aachen’e geçerek Hüls Mezarlığı’nda Benân Hanım’ın kabrini ziyaret ettim. Hamd olsun, geçtiğimiz pazar günü -8 Kasım 2026- bir dizi konferans vesilesiyle gittiğim Aachen’de bu defa Üstad İsâm’ı selamladım. Hayattayken tanışıp sohbet edemedik, en azından kabrinde fâtiha okumak nasip oldu.

Görebilenlere nice ibret dersleri eşliğinde, İsâm ve Benân Attâr çifti, Aachen’deki o mezarlığın sessiz bir köşesinde kıyamet sabahını bekliyor şimdi. Zalimlerle ve katillerle Âlemlerin Rabbi’nin huzurunda hesaplaşmak üzere...

Şerefli bir hayatla şu fani dünyadan geçip gidebilenlere ne mutlu…