Gül’ün kararı

11.cumhurbaşkanı Abdullah Gül, yaptığı açıklamada ‘’aktif siyasette yokum’’ dedi. Bu açıklamanın öncesine dönersek ilginç bir değişimden bahsetmek mümkündür. Abdullah Gül daha Çankaya Köşkü’nde ikamet ederken yaptığı açıklamada AK Parti’nin kurucuları arasında olduğunu ve partiye dönüp siyaset yapmak istediğini çok net ifadelerle dile getirmişti. Aradan bir süre geçtikten sonra bu sefer Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve Başbakan Ahmet Davutoğlu ve partinin genel kanaati Gül’ü partiye gelmesi yönünde idi. Bu istek ve davetlere Gül ben yokum dedi.

Gül Çankaya’da görevini devam ettirirken siyasete gireceğim deyip te, şimdi çok önemli kişilerden davet gelmesine rağmen ben yokum demesi ciddi bir konudur. Bir kadro hareketi olan AK Parti bu ve buna benzer kırılmaları bugüne kadar çok yaşamadı. Siyaset bir ekip ve politik düşüncenin  (AK Parti bu dava olarak bakar)  tabanda aks bulması ile ancak yapılabiliyor. AK Parti daha Fazilet Partisi içinde başlayan “Yenilikçi” hareketin ilerleyen yıllarda Recep Tayyip Erdoğan, Abdullah Gül, Bülent Arınç gibi bu hareketin önemli isimleri ile birlikte dayanışma içinde bugünlere geldi. Gül bu hareketin ilk başbakanı, sonra dışişleri bakanı ve son 27 Nisan gerilimli günlerden sonra Cumhurbaşkanı oldu. Cumhurbaşkanlığı görevinin son günlerinde siyasete gireceğim deyip bugün vazgeçmesi irdelenmesi gereken önemli bir konudur.

AK Parti hükümeti kurulduğundan beri siyasi sorunlarla karşı karşıya kaldı. 27 Nisan e-muhtıra, kapatma davası, Ergenekon, Balyoz Darbe Girişimleri, Gezi Olayları… Ve bütün bunlardan sonra son dönemde bürokrasiyi ele geçirip, hükümete siyasi darbe planlayan Gülencilerin oluşturduğu çok ciddi 17- 25 Aralık, TIR Operasyonu, Dış İşleri Bakanlığının dinlenmesi, Başbakan ve kabinenin yasa dışı dinlenip tehdit edilme girişimleri… Bütün badireleri AK Parti atlattı. Atlattı atlatmasına ama ortada ciddi bir kırılma da oluştu. Kırılma Gül’ün bu siyasete darbe girişimlerinde kullandığı “siyasi dil” ve almış olduğu siyasi duruş muhafazakar tabanın beklentilerinin çok gerisinde kaldı. Çankaya’da görev alırken Gülencilerin devlet bürokrasisini ele geçirme girişiminde onlara karşı “nötür” kalması, devam eden gelişmelerde hükümetin uygulamalarına ince muhalefet etmesi Gül’den beklenmedik gelişmelerdi.

7 Haziran seçimleri AK Parti açısından hayati önem kaydetmektedir. Barış Süreci, Yeni Anayasa ve ona bağlı Başkanlık Sistemi… Bu konular 8 Haziran gününün en önemli dosyalarıdır. Seçim stratejisini AK Parti bu dosyalar olarak belirlemişken, alacağı oy ve meclise göndereceği milletvekili sayısı çok çok önemli hale gelmektedir. Gül’ün, AK Parti yüzde 45 altında bir oy alması durumunda geri gel çağrısı beklemesi, bensiz yapamadınız duygusunun oluşması, ileriye dönük bir “hesap ve faydacılık” anlamına gelebilir. Eğer AK Parti beklentileri veya beklentilerinin üstünde bir oy ve milletvekilliği alacak olursa Gül yeni denklemde devre dışı kalma ihtimalini gündeme getirebilir. Zor zamanda geri planda kalıp, durum rahatlayınca gel denilmesini beklemek en azından bugünkü ağırlıkta ve arzuda olmayabilir. Tabii ki ilerleyen günlerde AK Parti ile siyaset yapmayı düşünüyorsa… Bu gün bu tabandan daha mülayim ve müzakereci bir hareketin çıkması sosyolojik olarak kısa vadede pek gözükmüyor.