Haşim Kılıç Manifestosu''nun şifreleri

Anayasa Mahkemesi''nin 52. Kuruluş Yıldönümü Töreni''nde yaptığı açıklamalarıyla tepkileri üzerine çeken Haşim Kılıç, 7 yıllık varlığında yakalayamadığı ''kamuoyu dikkatini'' yakalamış oldu. Kimileri bunun Cumhurbaşkanlığı adaylığı için bir adım olduğunu söylerken, bir kısım da bu açıklamaları emekliliğe yakın ''iç boşaltma'' olarak niteledi. Onlar bir yana, bu adımı alkışlayıp hükümete verilen ''ayar''dan memnun olan ve bir ''hukuk manifestosu'' olarak görenler de oldu. Her ne sebeple olsun, Haşim Kılıç bu adımı bilinçli ve tepkisel boyutunu düşünerek attı.

Burada, cumhurbaşkanlığı meselesi kısmen mümkün olabilir, zira muhalefetin ve ''yeni yapı''nın bu konuda uygun bir adayı yok… Ya da gizli bir aday var, o aday da, Kılıç''ın ardından bir başarısızlık durumunda hali hazırda ''büyük turp'' olarak kenarda bekletiliyor. Ama muhalefetin bu derecede stratejik plan yapabilecek kabiliyeti yok. Dolayısıyla da, adaylık konusunda Kılıç başarısız da olsa uygun isim olabilir. Hem koskoca AYM''nin bir o kadar ''koca'' başkanı ne diye hukuk cüppesini bırakıp, siyaset cüppesine dolansın?

İsmiyle ve soy ismiyle müsemma Haşim Kılıç''ın, haşin tavırları ve kılıç misali kullandığı dili ile törende beklenmedik ifadeler sarf etmesi elbet yakışık değildi. Ama hepsi bir yana, bir hukuk-devlet erkinin, kuruluş yıldönümünde siyasi mesajlar verilmesi ve hükümete ''tenkit ve uyarı'' niteliğindeki sözler, bir muhtıra örneğidir. Üstelik ev sahibi misali davet ederek, yüzlerine karşı söylemesi…

Benzer süreci ülke olarak yaşmıştık… 27 Nisan 2007''de Genel Kurmay internet sitesinde yayımlanan e-muhtıra, halen ter-ü taze hafızalarda… O dönemdeki konjonktürün getirdiği tartışmalar sonucunda Yaşar Büyükanıt imzalı, Cumhurbaşkanlığı seçimlerine yönelik yorum içeren ama aslında bir ''tenkit ve uyarı'' niteliğinde olan bir bildiri gördük. Ve süreç tekerrür ediyor… 27 Nisan''da apoletli bir elden çıkan e-muhtıra ile 25 Nisan''daki cüppeli bir ağızdan çıkan muhtıranın bir farkı yoktur. İkisi de, cumhurbaşkanlığı seçimi sürecini izleyen dönemde, vesayetin içindeki duygu patlamasının dışa vurumudur. Biri askeri vesayet dönemi, diğeri ise yargı vesayeti…

Haşim Kılıç''ın manifesto verir gibi okuduğu metindeki doğru sözleri, yargı vesayeti üzerine yaptığı konuşmalarda gizlidir;

''Yargı, siyasi ve ideolojik yapılanmaların hedefinde her zaman ''ele geçirilmesi gereken bir kale'' olarak görülmüş, ele geçirenler de kendi vesayet sistemini dayatmanın çabasına düşmüştür… …Yargıyı, siyasi düşüncelerine ve  ideolojilerine lojistik destek sağlamak için ya da rakiplerinden intikam alma aracı olarak kullanmışlardır.''…

Bu ifadeyi Haşim Kılıç hangi niyetle söylemiş bilinmez, ancak doğru bir noktaya parmak basmıştır. Zira bugüne baktığımızda, yargıda hücrelenen yeni yapı (paralel yapı) kaleyi ele geçirmiş (içten fethetmiş) ve kendi vesayet sistemini işlemeye başlamıştır. Bunun farkında olan Kılıç, sanki kaleyi ele geçiren kesimin malum yapı değil de hükümet olduğunu ima etmiş gibi… Ayrıca, ''ele geçiremeyenler'' derken kimin kastedildiği meçhul… Ama metnin bütününe baktığımızda hükümetin hedefte olduğu açıktır.

''2010 yılında yapılan Anayasa değişikliği ile yargı organları üzerinde oluşan vesayetçi anlayışların ortadan kaldırılması için cesaretli adımlar atıldı. Söz konusu vesayetçi yönetimlerin görevlerinin sona ermesi ile büyük bir boşluk doğdu. Bu boşluğun, toplumun her kesimini kucaklayan, hoşgörülü, özgürlükçü, çoğulcu, adil ve evrensel değerleri yansıtan tercihlerle doldurulması gerekirken, ne yazık ki  bunu gerçekleştiremedik. Bu kez, farklı renkte yeni bir vesayet sisteminin oluşmasına tanık olduk. Kimse bu yeni oluşumun günahından kendini soyutlamaya çalışmasın. Tarih olanları  kaydediyor…''

Burada da Haşim Kılıç''ın hakkı verilmeli. Neden mi?

2010 referandumu sürecinde Cemaat''in nasıl çalıştığını biliyoruz. Evlere Erdoğan bayrakları asıldığını bile gördük. Hane hane dolaşılarak, hatta gerekirse mezardakiler bile kaldırılarak ''evet'' için nasıl çalıştıklarını gördük. Peki sonra… Ergenekon operasyonları ile doldurulan boşlukların ardından yargıda da farklı renkte yeni bir vesayet sistemi oluştu. Birileri farkında idi, iyi niyetliler ise habersiz… Ve herkesi aldattılar… Başbakan Erdoğan da söyledi; aldandık! Ama buna ne kadar günah denir, orası tartışılır. Eğer bu günah ise, bu günaha Haşim Kılıç da ortaktır. O, bütün bunların farkında olarak yine de ''suçlu ve günahkâr'' diye hükümeti yaftalamıştır. Bu vesayet sistemine tepkili olduğunu iddia eden Kılıç, neden bu duruma başta tepki göstermedi, engel olmadı, onu da sormak isterdim kendisine…

Haşim Kılıç''ın konuşma metninde hükümete yönelik apaçık mesajlar var. Bir muhalefet partisinden beklenecek tavırlar, bu defa bir AYM Başkanı''ndan geldi. Sanırım, üzerindekini hukuk adamı cübbesi değil de siyasi renk içeren bir cübbe gibi zannetti ve kürsüden politika yapmaya başladı. Ve Kılıç, hükümeti ''gömlek değiştirme'' üzerinden eleştirirken kendisini görmedi. Zira kendisi o törende, hukuk cübbesini çıkarıp siyaset cüppesini giydi…

En önemli nokta da şu; Kılıç''ın muhtırasındaki, ''vicdan yolsuzluğu'', ''sığ düşünceler'', ''gömlek değiştiren bir karakter'' gibi ifadeler açıkça hükümete ve bizzat Erdoğan''a yapılmış saygısızlık ve nefret söylemidir. Bu şahsi bir düşünce olsa dahi, AYM Başkanı sıfatı ve resmiyetiyle o düşünce o kürsüde söylenemez. Erdoğan''ın o konuşmalar sırasında verdiği tepki, zaten her şeyi açıklıyor. Hele o bakıştan sonra çok şeyler değişeceğini söyleyebiliriz.

Bu hadiseden sonra ''ama…''cıları da görmüş olduk… ''Ama onun eşi başörtülü, ama onu Özal getirdi, ama o hep AKP''yi sevdi'' vs. diyenler algı operatörlüğü üzerine yaptıkları ''master'' deneyimi ile halkı yanıltma çabasına da düştüler. Aynı hadise cemaat olayında da oldu. Ne dendi; aldandık! Bundan daha net nasıl ifade edilir? Kusura bakmayın ama herkes omurgasız değil. Bu halk vesayetten yana olanları da artık görmüş oldu. Siz eski kafanızla devam edin. Yeni Türkiye''de artık vesayetin değil, halkın sözü geçecek…