Konfederasyona neden ihtiyaç yok

Akşam Gazetesi''nden Şenay Yıldız, Carnegie Endowment For International Peace adlı düşünce kuruluşunda çalışan Prof. Henri J. Barkey''le önemli bir röportaj gerçekleştirdi. ABD Dışişleri Bakanlığı''nda Ortadoğu ve Türkiye analisti olarak çalışan Barkey, aynı zamanda eski CIA görevlisi Graham Fuller''la '' Türkiye''nin Kürt Sorunu'' adlı kitabı da yazmıştı.

Barkey röportajda ''Sykes-Picot'' yani, Osmanlı İmparatorluğu''nun nasıl paylaşılacağını kararlaştıran ve bölgenin savaş sonrası sınırlarını çizen Mayıs 1916 tarihli gizli anlaşmanın belirlediği sınırlarla ilgili olarak, ''Bugün Suriye ve Irak arasında sınırlar kalktı. Bence Ortadoğu''da yavaş yavaş eski Sykes-Picot sınırları ortadan kalkacak. Bu sınırlar mevhum olarak kalacak ama fiziksel olarak aslında ortadan kalkacak. Bu sınırlar zaten çok yapay sınırlardı. Bir süre sonra kurulan yeni sistemde hiçbir önemi kalmayacak. Gün geçtikçe dünyada da zaten sınırların önemi azalıyor. Ortadoğu bir süre sonra AB gibi sınırların önemli olmadığı bir bölgeye dönüşecek, sınırların insanların hayatında bir anlamı kalmayacak'' diyerek, aslında konuyla ilgili olarak ABD''nin de neler düşündüğü konusunda önemli ipuçları vermiştir.

Röportajın devamında ise ''sınırların önemsizleşmesi Ortadoğu''da Kürtler için konfederal ilişkinin veya yapının kapısını mı açıyor?'' sorusuna da Barkey,''Buna burada yaşayan insanlar karar verecekler. Çünkü hızla gelişen, hızla refah oranı artan bir Türkiye, kendi Kürt vatandaşlarıyla barışık bir kurumsal yapı oluşturursa konfederasyona ihtiyaç olmaz. Kişinin cidden özgür olması ve gereken hizmetleri her yerde eşit şekilde alabilmesi çok önemli'' cevabını vermiştir.

Barkey''in bu çıkarımına neden olan sosyolojik, kültürel, dini ve ekonomik tüm nedenlere göz attığımızda ne derece haklı olduğunu da görürüz. Her şeyden önce ülkemizde yaklaşık 3-4 milyon Türk ve Kürt''ün evli olduğu tahmin ediliyor. Baba tarafı Arap, anne tarafı Kürt, eşi de Türk olan Ak Parti''li bakanlarımızdan Sayın Hüseyin Çelik''in ailesi gibi milyonlarca aile var. Aynı şekilde Doğu''daki tüm illerde Arap, Türkmen, Azeri, Ermeni ve Süryani nüfus da bulunuyor.

Kürt vatandaşlarımız sadece Güneydoğu Anadolu''da yaşamıyor. İstatistiki bilgilere göre ülkemizde yaşayan Kürtlerin yaklaşık %50''si bir şekilde Batı''da yaşıyor. Kürt nüfusunun demografik yerleşim haritası son 30 yılda çok değişti. Bugün Mersin, Adana, Antalya ve İstanbul gibi kentler başta olmak üzere ülkenin Batı''sı büyük göçe maruz kaldı ve Kürtler geleneksel yerlerini terk etti. Bu kişiler gittikleri yeni kentlere yerleştiler ve o şehrin insanlarıyla bütünleştiler. Taşınmaz mülkler edindiler. Vatanın her karış toprağında, devletin tüm ve eşit imkanlarından yararlanarak hayatlarını idame ettirdiler. Bin yıllık ortak kültürel ve sarsılmaz dini bağların yanında komşuluk, ticari ortaklık, evlilik, akrabalık ve arkadaşlık bağları da oluştu.

Akdeniz, Marmara, Karadeniz, İç Anadolu ve Ege''nin nimetleri bu vatanın 76 milyonunun emrine amadedir. Devletin bu zenginliği ve sosyal devletin tüm imkanları göz kamaştırırken, gereksiz bir şekilde otonomi, federasyon, özerklik gibi süslü ama gerçekte postmodern ayrışmaya yol açacak seçenekleri dillendirmek akıl kârı değildir.

Kürtler devletin tüm kademelerinde en yüksek yönetici makamlarına geldiler. Sadece BDP''den değil tüm partilerden milletvekili, bakan ve hatta cumhurbaşkanı da oldular. Kürtlerin içinden çıkan ve kendi yaşadığı yüzyılın en büyük İslam alimlerinden biri olan Bediüzzaman Said Nursi gibi kanaat önderleri, birlik, beraberlik ve kardeşlik duyguları içinde vatana ve devlete sahip çıkılmasını öğütlediler.

Aynı şekilde sadece ülkemizdeki değil, Irak, Suriye ve İran''daki Kürtler için de ekonomi, çağdaşlık, modernlik, sosyal devlet hizmetleri, demokrasi, kültürel imkanlar, adalet, sağlık, turizm ve huzurlu bir yaşam alanı olarak da Türkiye Cumhuriyeti Devleti biçilmiş bir kaftandır. Mamafih, Ortadoğu, Balkanlar ve Kafkasya''da yaşayan tüm halklar için de paha biçilmez bir değerdedir güçlü ve kucaklayıcı devlet yapımız.

Devletimiz, eski Ergenekon dönemlerinin yarattığı ayrımcı, baskıcı, zorba ve despot yönetim tarzına neden olan zihniyeti yargılamakta ve milletimiz de bu yapıyı asla kabul etmemektedir. Geçmiş dönemlerde çekilen acılar, açılan yaralar ve zulümlerden dolayı oluşan travmaların tedavisi de hızlıca yapılmaya başlanmıştır. Tüm bu gelişmelerden sonra, körü körüne bir ısrarla konfederatif sistemleri savunmanın da bir gereği kalmamıştır.

Diğer taraftan, küçük otonom bölgeleri savunanlar ''savaşlar içinde yok edilip yerle bir edilmek istenen Ortadoğu gerçeği''ni de gözardı etmektedir. Öcalan dahi ''İslam bayrağı altında yaşam'' vurgusu yaparak, Ortadoğu''da sınırların kalktığı ve güçlü bir birliğin oluşturulduğu bir yapıda ancak ayakta kalınabileceğini dile getirmiş, bağımsızlık ve bölünme gibi yanlış politikaların felakete yol açacağını belirtmiştir.

Önümüzdeki kritik 20 yıl, görüşü her ne olursa olsun herkesin birleşip bütünleşmeyi hedeflediği bir dönem olmalıdır.