Tahrir ve Gezi'de kullanılan silahlar

Özgürlüğün, ileri demokrasinin ve modernliğin beşiği olarak bilinen Batı dünyasının Mısır'daki demokrasi ve insan katliamına seyirci kalması, bizim açımızdan hiç beklenmeyen bir gelişme oldu.

Batı dünyası, Mısır'daki darbeyi görmek istemiyor, ikna edilmezse görmeyecek de. Dünya üzerindeki en etkin propaganda gücüne sahip olan 'şahin Neocon ve ateist Siyonist lobi ortaklığı' elindeki muazzam medya gücüyle, 'İslam'ın Batı için büyük bir tehlike arz ettiği fikri'ni insanların zihnine aşılamakla meşgul.

Bunun sonucunda, Avrupa ve Amerikan kamuoyu, 'Ortadoğu ve Asya'da yaşayan tüm Müslümanların varlığının, Batı'nın değerlerine yönelik çok ciddi bir tehdit oluşturduğuna» inandırılıyor. Daniel Pipes'ın da pervasızca dile getirmekten çekinmediği gibi, 'İslam ülkelerinin içinde olduğu savaşlara müdahale edilmemesi, hatta bu savaşların körüklenmesi' yönündeki insaniyetsiz fikir, adeta Batı ülkelerinin politikası haline getirilmiş durumda.

Tahrir, Gezi Parkı'nda da olduğu gibi;

1. İnsanların yaşamlarına müdahale edildiği veya en azından bir gün mutlaka edileceği,

2. Özgürlüklerin kısıtlanacağı, yaşamın renksizleştirileceği, tek tip insanların oluşturulacağı,

3. Sanatın, eğlencenin, müziğin, resmin, heykelin, alkolün yasaklanacağı,

4. Kadınların erkekle eşit haklara sahip olmasının engelleneceği ve kadınların seçme, seçilme, giyim kuşamına karar verebilme, toplumda tam eşit haklara sahip olabilme gibi her türlü özgürlüklerinin yasaklanacağı,

5. Şartlar olgunlaştığında ise, görünürde olmasa da, 'gizli ajandalarda yazılı olan ancak şu ana kadar hissettirilmeyen bağnaz bir din anlayışının zamanı gelince topluma baskılanacağı', ibadet etmeyenlerin cezalandırılacağı, ateistlere ve farklı inanç sahiplerine yaşam hakkı tanınmayacağı yönündeki korkular insanlara adeta şırınga edilir gibi kazandırılmaktadır.

'Şeriat bir gün gelip özgürlükleri kısıtlayacak' korkusunun, bilinç altına sürekli işlenerek daima diri tutulmasının bir sebebi de yukarıdaki korkuların topluma pompalanması amaçlı.

Dikkat edilirse Türkiye'de bu konuda görevli birçok köşe yazarı, siyasetçi ve akademisyen sayılabilir. Bu kişilerin birinci görevi yalan yanlış haberlerle, aslı astarı olmayan gerçek dışı hadiseleri bulup toplumda infial uyandırmak ve korku pompalamak. İkinci görevleri ise, Batı dünyasını bu yalan haber ve provokasyonlarla Türkiye aleyhinde büyük bir yanlış algıya sevk edebilmek.

Tahrir de Gezi Parkı kışkırtmaları gibi, bazı Neocon'ların ve gizli servislerin uzantısı olan, gazeteci provokatörlerin uyguladığı yoğun psikolojik harp yöntemleriyle kışkırtılmıştır. Toplum mühendisliğiyle, modern ve özgür bir yaşam hedefleyen kitleler ürkütülmüş ve korkutulmuştur. İnsanları bir kere tedirgin ettikten sonra da kitleleri paniğe sevk edip gerginleştirmek ve meydanlara dökmek de kolayca başarılmıştır.

Modern gençliğin özgürlük endişeleri ve sinir uçlarına yapılan toplum mühendisliği, işte bu gizli servis devşirmelerinin en etkili yöntemidir. Mısır'da, hükümetin modernliğe ayak uyduramayan imajını kötüleyerek, türlü ajitasyonlarla önce insanların ürkmesini sağladılar. Ardından bu görüntüyü kullanarak Batı'yı da çok rahat kışkırttılar.

Batı'nın en büyük rahatsızlıklarının başında, kadına değer verilmemesi gelmektedir. Dikkat edilirse, Gezi ve Tahrir kışkırtmaları da, topluma 'modern ve Avrupai' havasını veren, ezilmişliğe tepki vermesi çok makul karşılanacak 'kadın' köşe yazarlarına yaptırılmaktadır. Çünkü, endişeli ve baskılanmış bir kadının feryatları toplumda çok rahat karşılık bulacaktır. Hedef kitle toplumun tamamı değil, gençlik ve kadınlardır.

Toplumun en aktif, en dinamik unsurları olan bu kesimler meydanlara indiğinde ise önlenmesi güç olan eylemlere imza atılabilmekte, buna hazırlıklı olmayan güvenlik güçleri ve devlet birimlerini de kimi zamanlar çaresiz bırakabilmektedir. Bu yüzden bu kalkışmaları, küçük çaplı ve toplumun sayıca küçük bir kesimi gibi tevillerle geçiştirmeye kalkarsak, tehlikeyi gözardı etmiş oluruz.

Yurdumuzu adeta bir kan gölüne çevirip sürekli çatışma ve kutuplaşmaları beraberinde getiren Ergenekon zihniyeti de, 150 yıldır 'kalite ve modernlik' silahı üzerinden geniş halk kitlelerini baskılayıp ezebilmeyi hedeflemiştir.

Mısır ve Türkiye'de de yapılması gereken, 'modernlik ve kalite silahını' art niyetliler ve şer odaklarının elinden alıp, bu yönden tuzakları bozmaktır.

Her şeyden önce, modernlik ve kalitenin dili 'bilim, sanat ve marifet'tir. Gençlere ulvi ve manevi gerçekler bilimin, sanatın ve marifetin diliyle anlatılmalıdır. Bununla birlikte okullarda hala öğretilmekte olan hurafeye dayalı ve tesadüfü putlaştıran bilim dışı materyalist teoriler hala verilmeye devam edilecekse de karşılığında muhakkak 'tümüyle bilimsel verilere dayalı materyalizm eleştirisi' de yapılmalıdır.