Yazıcıoğlu''nun bahar manifestosu

Bir kentin zihninde bocalarken baharın tatlı telaşı, Yusufçukların gelişine aldırmazlık olur mu? Sürüngen bir yalnızlığa hapsolunan kışın, edebiyat dostu yüreklere hazan ve hüzünden başka bir şey vermediği gerçeğinden hareketle ilkbaharın ellerinden öperken, saçlarımızı bu mevsimin sıcak rüzgârına okşatmayı unutmayalım.

Her mevsimin bünyesinde bir ayrılık olmakla beraber, bir başka mevsimin de başlangıcının saklı olduğunu biliriz. İki mevsim arasında bir saniyelik boşluk dilimi yoktur. Geçiş dönemleri iç içedir. Geçiş dönemlerinde salgın hastalıklar görülür neden mi? Hüzün ve sevinç bir arada iyi gitmiyor da ondan. Acıyla tatlı, soğukla sıcak, gözyaşıyla mutluluk, hicranla vuslat bir arada gitmediği gibi. Tabii ki her mevsimin de tıpkı insan yaşamı gibi kendine özgü güzellikleri vardır. Ona anlam katan yaşantılardır. Mutluluğa hüznü katık yapmaktayız ne çare?

Bundan tam dört yıl önce yine hemen hemen herkesin ortak mevsim aşkına yani bahara kavuştuğumuz demde Maraş''tan bir haber geldi, dediler ki Muhsin öldü… Muhsin Yazıcıoğlu ve beraberindeki beş kişi Hak'' a yürümüştü. Şehitlere rahmet, yakınlarına sabr-ı cemil niyaz etmek ve yürekten bir inanışla O''ndan geldik O''na döneceğiz diyoruz.

Bitmeyen yolların sevdalılarına ait hikayelerin başköşesini hak eden bir yiğit adam. Taraflı tarafsız herkesin adam gibi adam dediği Muhsin Yazıcıoğlu''nu kaybedince ''Bitmeyen Yol'' hikâyelerimizin önemli bir durağına işaret taşları koyuyorduk, tıpkı Seyyid Kutup''un yoldaki işaretleri gibi. Her camiadan insanlar vardı, onu yol hikâyelerine duhul eden. Helikopterin düştüğü ve kayıp olduğu haberi geldiğinde; aslında zor gelse de ölmüş olabileceği ihtimali her dem ümit büyüten yanımızda zor bir ihtimal gibi zıplayıp durdu. Mevlana''nın bu güzel dörtlüğünü seçtiğimde en çok kederi de sevinç haline sokabilir mısrasına vurgu yapmayı düşlemiştim. Yüce dağlar yüreğinde bulunca böyle özge bir değeri, geri vermek istemedi ve sonsuza kadar aldı. Muhsin Yazıcıoğlu''nun saatlerce süren aramalar neticesinde cenazesine ulaşıldı. İnna lillahi ve inna ileyhi raciun…

Bitmeyen yol hikâyemizin özne şahsiyetler olarak alıp bağrına bastığı kişilikler Mevlana''nın bu güzel dörtlüğüyle oluşturduğumuz şablona aynen uyanlardı. Muhsin Yazıcıoğlu asaletiyle, duruşuyla, davranış ve karizmasıyla bu şiiri topyekun karşılayan bir kişilikti. Ölümün sonsuzluğa uzanmak olduğuna inananlar olarak, kaybımıza üzülsek de onun sonsuzluğa yürüdüğüne ve gerçek mekâna ulaştığına dair dualarımızı her daim sabır vesilesi kılıyoruz.

Sonlu olandan sonsuz olana yürürken; ardında güzel bir geçmiş, değerli eserler, hayırlı evlatlar, iyi dostlar bırakıp; yanına güzel amelleri alarak baki olana yürümek her kula nasip olmaz. Aynı ufka bakan birbirinden uzak yollardan yürüyen kardeşlerdik.

Heyecan ve ıstıraplarımızım kesiştiği çok zamanlarımız oldu. Bu ülkeyi bu toprakları sevmekten yana koyduğumuz tercih üzerinde yükseldi değerlerimiz. Sevmekten, sevgiden, hoş sözden, güzel huydan, incitmemekten, yormamaktan, müjdeleyici olmaktan yana bir duruş. Gönül zenginliği ile bütünleşen bir Anadoluluk ruhu. Dava adamı gibi yaşadı, dava adamlığı yolunda yürüdü, dava adamı gibi öldü.

''Âyinesi iştir kişinin lafa bakılmaz / Şahsın görünür rütbe-i aklı eserinde''

Ziya Paşa''nın bu mısralarda dediği gibi, kişinin ahlaki değer yargıları, karakterine dair incelikler, dini ve milli hassasiyetleri hakkında verilecek karar, o kişinin sözlerine göre değil, hal ve tavırlarına göre olmalıdır. İnanıyoruz ki Muhsin Bey ve beraberindeki merhum kişiler de eserleriyle şahıslarını ortaya koymuşlardır.

Dört yıl geçmesine rağmen katilleri üzerindeki sis perdesinin tam anlamıyla aralanmamasının üzüntüsünü hissetsek de onun vardığı sonsuzluk istinatgâhından rahat ve huzur içinde olduğuna inanıyoruz. Sen üşüdün ve Rabbine yürüdün oysa biz hala üşüyoruz. Başımız sağolsun.

Dikenden gül bitiren,

kışı da bahar haline döndürür.

Selviyi hür bir halde yücelten,

kederi de sevinç haline sokabilir.