Kahramanmaraş depremlerinin ardından çocuklarıyla birlikte Düzce'ye yerleşen 2 çocuk annesi Ayşegül Nacar, bulaşık yıkamak için başvurduğu işletmede keşfedilen yeteneği sayesinde ressam oldu. Çocuklukta fark edilen resim yeteneğini yıllar sonra tekrar ortaya çıkaran Nacar, şimdi bulaşık yıkadığı iş yerinde kendi sergisini açmaya hazırlanıyor.
Deprem sonrası yaşam şartlarını iyileştirmek amacıyla çocuklarıyla birlikte Kahramanmaraş'tan Düzce'ye gelen 38 yaşındaki Ayşegül Nacar, burada hayatını değiştiren bir yolculuğa başladı.
2 çocuk annesi Nacar'ın çocukluğunda keşfedilen ancak ailesinin desteğini alamadığı için yarım kalan resim yeteneği, bulaşıkçılık yaptığı işletmede yeniden gün yüzüne çıktı. İşletme sahibinin teşvikiyle yeteneğini geliştiren Nacar, şimdi daha büyük hayallere yelken açıyor.
"Gizli gizli çalışmalar yaptım"
Resme olan ilgisini ve ilham veren yolculuğunu anlatan Ayşegül Nacar, "Resim çizmek çocukluğumdan beri hayalimdi. Küçükken ağabeyimin resim derslerini yapar, harita çizerdim. Ergenliğimde boyama kurslarına gittim. Orada ahşap boyamasını yaptığım ilk gün çiçek çizmeye başladım. Hocam bana, 'Sende yetenek var, farkında mısın?' demişti. Ufak tefek çizimler, arkadaşlarımın tepsilerini bana vererek pratik yaptırıyordu. Daha sonra küçük defterime çizimler yaptım ama ben çizimlerimin hiç birini beğenmiyordum. Sonra onların fotokopilerini çektim, evde A4 kağıtlarında ya da resim kağıtlarında pratik yaparak kendimi geliştirdim. Ufak tefek kara kalem çalışmaları yaptım. Etrafa göstermeden gizli gizli çalışmalar yaptım. Ailem çok önemsemedi bu durumu" dedi.
"Küstüm"
Ayşegül Nacar, resim yeteneğini geliştirmek için ailesinden destek göremediğini ifade ederek, "Kurs hocam destek alıp, kendimi geliştirmemi istedi. Bu konuda ne annem ne de babam bana destek olmadı. O sıralarda sözlendim ve bir daha hiç bir şey yapmadım. Maddi sorunlar, manevi sorunlar, evliliğe alışma süreci, sonra da çocuklar derken hiç bir şey yapamadım. Küstüm de diyebiliriz aslında. İçimde hep bir heves vardı ama kesinlikle yeltenmedim. Depremden 1.5 yıl önce boşandım. Deprem olunca buraya çocuklarımla geldim" diye konuştu.
"Burada resimleri görünce her işi yapacağımı söyledim"
Deprem sonrası taşındığı Düzce'de önce çocuk bakıcılığını yaptığını, sonrasında ise mevcut iş yeri ile tanıştığını anlatan Nacar,
"Bir gün dolaşırken bu işletmeyi gördüm. Resim yapılıp, piyano çalınıyordu. Düzce'de sanat dolu bir yeri görünce çok şaşırdım. İşletmenin eleman aradığını görünce hayatım değişti. Buraya geldim ve 'Ne iş olursa yaparım' dedim. Burada resimleri görünce her işi yapacağımı söyledim. Onların da bulaşık kısmında ihtiyaçları varmış. Beni oraya aldılar. Burada sürekli sanat konuşuluyordu. Bende arada bir hatırlatma yapıyordum resim yaptığım ile ilgili. Bir gün çalışmalarımı getirdim ve görünce çok beğendiler. İşletme sahibi Uğur Bey bana çok zor bir resim verdi. 'Boş kaldığın zamanlarda, bulaşıkları yıkadıktan sonra gel ve bu resmi tamamla' dedi. Çok korktum görünce, yapamayacağımı düşündüm. Yağlı boya olduğu için renklere hakim olmak çok zordu. 2-3 saat bir noktayı düzeltmeye çalıştığım oldu. Herhangi bir eğitimim yok, bilmiyorum. Bu resimde portre kısımları beni çok zorladı. Daha önce böyle bir çalışma yapmamıştım. O yüzden çok korkmuştum. 'Yapamayacağım' dedim. Her yeri yaptım bir yek yüzleri kalmıştı" ifadelerini kullandı.
"25 Şubat'ta sergi açılacak"
Nacar, sözlerine şöyle devam etti:
"Ben genelde gravür çalışmalar yapıyordum. Bu da Osmanlı tarzındaydı. Başıbozuklar resmini yapınca Osmanlı sergisi oluşturabileceğimizi düşündük. Padişahlarımızın ve atalarımızın portrelerini yaptık. Mustafa Kemal Atatürk'ün de bir portresini yaptık. Sergi için en bilindik olanlarını seçtik. Fatih Sultan Mehmet, Kanuni Sultan Süleyman, Yıldırım Bayezid gibi kişilerin portrelerini yaptım. Sergi; benim bulaşıklarını yıkadığım, bulaşıkçılıktan tuvale geçtiğim bütün hikayenin geçtiği ve başladığı işletmede 25 Şubat Salı günü olacak"
"Deprem hayatımı değiştirdi"
Son olarak, Kahramanmaraş merkezli depremlerin hayatını değiştirdiğine dikkat çeken Ayşegül Nacar, "Depremden önce içine kapalı, daha depresif, daha mutsuz, çekingen bir ev hanımıydım. Depremden sonra bu işletmeye gelene kadar hayatım değişti. Her şey bugün içinmiş diyorum. O kadar çok şey yaşadım ki, hayallerimin de ötesine geçti. Kimse hayalinden vazgeçmesin" şeklinde konuştu.
