Yıpranmış çadırın uçmasını engellemek için etrafına büyük taşlar dizen Meri ailesi, günlerini toz ve çamur içinde geçiriyor.
12:19, 21/06/2018, PerşembeG: Güncelleme: 13:52, 21/06/2018, Perşembe
Konserve kutusundan bacaklarıyla okula gidiyor
Doğarken bacaklarının dizden altını kaybeden 8 yaşındaki Suriyeli Maya Meri, babasının okula PVC boru ve konserve kutusundan yaptığı "ayaklarıyla" gidiyor. Maya, okula çamur ve toz içinde sürünmeden protez ayaklarıyla gideceği günü hayal ediyor.
Maya ve ailesi, Beşşar Esed rejiminin saldırılarından kaçarak, Halep'in güney kırsalından İdlib'deki bir kampa sığındı.
Türkiye sınırına yakın Ser Ceble kampında barınan küçük Maya ve ailesi, yardım kuruluşlarının dağıttığı çadırda yaşıyor.
Maya, çadırlarından 300 metre ilerideki okula, babasının PVC borular ve konserve teneke kutulardan yaptığı "ayaklarla" gidiyor.
Konserve kutusundan ayakla okuma azmini yaşatıyor
Konserve kutusundan ayakla okuma azmini yaşatıyor
Konserve kutusundan ayakla okuma azmini yaşatıyor
Konserve kutusundan ayakla okuma azmini yaşatıyor
Küçük Maya canı yandığı için okul yolunda bazen de sürünüyor.
Maya, "Gördünüz gibi ben yürüme engelliyim. Yardıma ihtiyacım var. Bir hayalim var, o da yürümek." dedi.
Maya'nın babası Ali Meri de yürüme engelli. Ellerinde de fiziksel bozukluk olan Meri de kamp içinde sürünerek dolaşıyor.
Ali Meri, 6 çocuğuyla günlerinin yazın sıcağı, kışın soğuğu hissettiren çadırda geçtiğini söyledi.
Meri, "Esed rejiminin hava saldırılarından İdlib’in kuzey kırsalına göç etmeye mecbur kaldık. 8 yaşında yürüme engelli bir kızım var. Doğum esnasında bacaklarında bozukluk olduğu için doktorlar bacakları dizlerinden kestiler." dedi.
Baba Meri, kızının ihtiyaç duyduğu protezlerin Türkiye'de temin edilebildiğini duyduklarını belirtti.
Maya’nın annesi Rabia da "Kızımın ayakları taşlara takıldığı ve çamura battığı için çok çile çekiyor. Arkadaşları ile birlikte oynayamıyor çünkü onlara yetişemiyor. Kızımın eğitim görmesi için okula gidip gelmesi lazım. Dolayısıyla ona protez gerekiyor." ifadelerini kullandı.
.
.
.
