'Ankara ayrımcılık yapmayı bıraksın'

"Ben çeyrek asırdır Avrupa'dayım. Bugüne kadar nice akıl almaz olaylar ve gariplikler yaşadım. Son gelişmeler karşısında da şaşırmadım, ama üzülmemek elde değil" diyen Çelebi, şöyle devam etti:

"Siz ortaya çıkıp 'Avrupa'daki tüm kuruluşlar tek çatı altında toplanmalı' diyor ve bu amaçla toplantı düzenliyorsunuz, fakat bazı sivil toplum kuruluşlarını bu toplantıya davet etmiyorsunuz. Bunun sebebi sorulduğunda da 'adında İslam var, dinci kuruluş' yakıştırmaları ileri sürüyorsunuz. Mesela adınız 'Diyanet İşleri Türk İslam Birliği' olunca iyi oluyor da 'Avrupa Türk İslam Birliği' olunca iyi olmuyor. Bunlar çelişki değil mi? Birlik beraberlik bu yaklaşımla sağlanabilir mi? Ne yazık ki, bu ayrımcı tavrı her uygulamada görmek mümkün. Devletin maaşını verdiği din görevlileri o Türk İslam Birliği'nin açtığı camilere gönderilir; ama sen gider din görevlisi istersen, görevli değil cevap bile verilmez. O kuruluş bir toplantı yaparsa başkonsolos ona katılır, sen yaparsan derinden gelen bir ses 'hayır' dediği için katılmaz, katılamaz. Şimdi herhalde Avrupa'da neden istenen birlik bütünlük gerçekleşmiyor, herhalde daha iyi anlaşılmıştır."

Ankara'nın meselelere 'ideolojik' baktığını savunan Çelebi, şunları söyledi: "Ankara, daha genel bir ifadeyle devlet, meselelere ideolojik yaklaşıyor. Bir bakış problemi var. O bakan kişi daha işin başında bazılarını kendine dost-mavi kuvvetler olarak, bazılarını da kırmızı kuvvetler olarak görüyor. Sıkıntının kaynağı burada.

Avrupa'da aynı zamanda dini hizmet veren kuruluşların, mesela ATİB'in Türkiye'deki laik rejimi koruma veya yıkma gibi bir amacı yok. Adımızdaki Türk-İslam, çocuklarımıza kazandırmak istediğimiz Müslüman Türk kimliğini simgeliyor. Dini hizmetlerimizin tek amacı da Avrupa'daki çocuklarımıza kendi dinlerini öğretmek, onları misyonerlerin kucağına terketmemektir. İnsanlarımıza topluca ibadet edecek mekanlar hazırlamak ve böylece manen de diri olmalarını sağlamaktır. Anadili ile birlikte İslam'ı öğrenen çocuklar toplum içinde daha kişilikli, daha başarılı, daha hoşgörülü ve dolayısıyla daha uyumlu oluyorlar. Şimdi siz bunları gözardı ederek ve sayıları bini geçmeyen marjinal grupları göstererek, Avrupa'daki Türk sivil kuruluşlarının dini hizmetlerini irticai faaliyetler olarak değerlendirirseniz, hiçbir yere varamazsınız.

Avrupa'daki Türkler'in tek dileği Türk devletinin güçlü, milletimizin mutlu olması ve her zaman o güçlü Türkiye'yi arkalarında görmek, Avrupa'da bu gururla yaşayabilmektir. Başka birşey gerekmez."

----------------- imza------------------

----------------- imza------------------