BEBEĞİNİ 9 ay karnında taşıyan, doğumla birlikte başlayan süreçte büyük fedakarlık gösteren anneler, birçok zorluğa göğüs geriyor. Annelik, felaketin yaşandığı günlerde, insanüstü bir özveri istiyor. Bu durumdaki annelerimizin, deprem sırasında ilk olarak çocuğunun yanına koştuğunu biliyoruz.
DEPREM bölgelerindeki annelerin yaşadığı zorluklar, normal dönemlerin çok çok üzerinde. Anneler, büyük deprem sırasında yalnızca çocuklarına karşı değil, eşlerine de aynı duygularla yaklaşmıştı. Çocuğunu düşünen annelerimizin, eşlerini felaketin dışına çıkarmak için yoğun çaba gösterdiğine tanık olduk.
EVİ yıkılan ailelerde anne, barınma sorununun yanı- sıra hayatta kalan çocuğuna bakabilme sorumluluğuyla daha büyük yük altına girdi. Bir yandan eşini teselli etti, öte yandan çocuklarının o zor şartlardan en az etkilenmesini sağlamaya çalıştı. Emziren anne durumundaysa, bu koşullar daha da ağırlaştı.
ÇADIRKENTTE, yemek kuyruğuna, tüpgaz kuyruğuna giren annelerimiz, diğer taraftan da deprem şokunu atmaya çalıştı. Bütün bunlar, çok büyük özveri ve gayret isteyen şeyler. Bir düşünürün dediği gibi 'Kadınlar zayfıtır, ancak anneler güçlüdür'. Allah, bu durumdaki tüm annelerin yardımcısı olsun.
Annesiz bir hayat
Anneler Günü'nde, biricik annenize bir türlü söyleyemediğiniz duyguları, sadece parlak armağanlarla ya da bir buket çiçeğin diline sığınarak değil, dizelerle de anlatabilirsiniz. Şair Ataol Behramoğlu annesinin ölümü üzerine yazdığı şiirinde annesiz bir hayatı şöyle anlatıyor:
Beni düşünen kalbi yok. Bitti
Annem yok artık
onun yüreğindeki ben de yokum
yani annemle tanımlanan
ben de öldüm onunla
yeryüzü çok gördü onu,
kalabalığın arasında kuş gibi çırpınan varlığını çok gördü
Dalgın yüreğini çok gördü,
bizim için çarpan,
kaygılarla dolu yüreğini. --------------- imza ve tarih ---------------- --------------- imza ve tarih ---------------- Geri OKU

Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.