'Aşk irade olursa, önünde durulmaz'

Şair, "Her eser, güttüğü davadan alır kıymetini" der. Ramazan ve oruç hakkında Kur'an-ı Kerim'de; "Ey inananlar. Oruç sadece size değil, sizden önceki kavimlere de farz olunmuştur. Ki oruç sayesinde arınasınız, korunasınız" buyurulur. Oruçtan maksat aynı zamanda bir arınma, temizlenme, terbiye ve yükselmedir. Oruç ile ruh arınıyor, kalp temizleniyor, sevgiler ideal oluyor, idealler aşk oluyor, aşklar Allah'a yol açıyor... kemal içinde kemal, cemal içinde cemal, celal içinde celal oluyor. Kirlenen vücudumuz, eşyamız için Cenab-ı Allah temizleyici maddeler halk etmiş. Bunlar dış dünyamızı temizleyen maddelerdir. Ama bir de iç dünyamız var... gönül dünyamız var...

Evvela iman, sonra da imanın icabı olan amellerle temizlenecek. İman var, inanç var. Bu inanç, imanın icab ve iktiza ettiği amelleri - ki, Kur'an-ı Kerim bunlara "salih ameller" diyor- icab ettiriyor. Yani işe yarayan amel, insanı kurtaran amel, dünyasını ve ahiretini cennet yapan amel. Kainatı uyandıran mevsimler vardır, ilkbahar gibi. Bazı ilahi mevsimler de, -Ramazan gibi, Hac gibi- insanın gönül alemini, vicdan ve ruh alemini temizleyen, uyandırıcı baharlardır. Tabiatın baharı nasıl tabiatı uyandırıyorsa; Ramazan'ın gelmesiyle de ruhumuz, ahlakımız ve vicdanımız canlanmaktadır.

Evet, aynen öyle. Bu arama zikir demek, unutmamak demektir. "Yerlerin, göklerin, kainatın yaratılmasında akl-ı selim sahipleri için ayetler var, ibretler var" buyurulur Kur'an-ı Kerim'de. Kimdir bu akıl sahipleri? "Onlar gerek otururken, gerek yatarken ve gerekse ayakta Allah'ı zikreden, unutmayan kimselerdir" diyerek Kur'an, bu akl-ı selim sahiplerini tarif ediyor. Zikr demek, unutmamak, hatırdan çıkarmamak demek. Cenab-ı Hak, bizi sadece Ramazan'da değil, her zaman görüyor. Büyük bir kontrol altındayız. Şunu anlamamız lazım: İlahi emirler ve yasaklar birer dizgindir, frendir, gemdir. Ali Fuat Başgil Hoca'nın çok güzel bir sözü var. "Dizginlenmeyen emeller, istekler ve arzular, azgın bir at gibi sahibini çiğner" diyor Başgil Hoca. Dinler, insanların bu emellerini, arzularını önlemek için bir dizgin olarak gönderilmiştir. Bugün bir arabanın freninin olmadığını, patladığını düşünün. Akıbeti, şiddetli kazalar yapmak, hem sürücüsünün hem de diğer insanların hayatına malolacak sonuçlar doğurmaktır. Yani freni olmayan bir araba, herkes için tehlikelidir. Dizginlenmeyen arzular da bugün, freni patlayan araba gibidir. Ramazan'dan sonra da mümin, o güzel halini devam ettirmeli. Bir kere Ramazan'da o ilahi neş'eyi tattı, rahmetin ne olduğunu anladı, imanın ne olduğunu anladı. O halini Ramazan'dan sonra da devam ettirebilmelidir, ettirmelidir mümin kimse. Ramazan insana öyle bir hal kazandırıyor ki, ruh iradeye dayanarak hamle yapmaktadır.

Ruhun istediğinin olması anlamına gelmektedir. Nefsi yönlendirmiyor insanı bu durumda. Ruhu yönlendiriyor, aklı yönlendiriyor, vicdanı yönlendiriyor, imanı yönlendiriyor, onların emri ve kontrolü altına giriyor kişi. "İmanla geçen her gece, gündüz gibi aydın / Bir taze bahar her anı hayatın". Hayatın her anı bahar oluyor, geceler gündüz oluyor ve Allah seninle. O manevi aleme girdin, imanın güç kazandı. Ruhun iradeye dayanarak hamle yapması işte bu.

Elbette bu coşkulu akıntının önünde durabilmek, herkesin harcı, herkesin işi değildir. Aşk ehli olmak gerekir bu akıntıya dayanabilmek için. İdealin aşk olması, aşkın ideal olması... aşk demek, insanı sürükleyen güç demek. İnsan, onun peşinden gider. İrade ideal olur, ideal irade olursa bunlar aynı şeydir. İrade aşk olursa, önüne geçilmez. Ama aşk irade olursa da, önünde durulmaz.

Bendeniz Konyalıyım. Konya'da 1930 ile 39 arasında biz Kur'an-ı Kerim okur idik. O günlerde Konya'nın en büyük camiine liseden üç tane hafız getirdik. O üç hafız, lise talebesiydi. Konyalı, fetih ordusunu karşılar gibi o üç tane liseli talebeyi ayağa kalkarak karşılardı ve "Hem lisede okuyorlar, hem de camiye geliyorlar" derlerdi. Camiye gelmek, bir nevi, kültürün dışı gibi bir şeydi. Bugün hamdolsun, gençler hem üniversitede okuyorlar, hem Allah yoluna yöneliyorlar. Bu ne güzel bir şey.

Yıllar önce İstanbul'a gelen bir Mısırlı yazar, anlatıyor: "İstanbul nasıl bir şehir ki, hayran oldum bu şehre. Her caddesi, her sokağı bana Allah'ı hatırlatıyor... önüme bir cami çıkıveriyor hiç beklenmedik bir yerde. İstanbul bir İslam ve iman şehri ki, nereye gitsem bunu yaşıyorum. Karşıma bir cami çıkıyor ve beni 'dikkat et, burası bir İslam şehri, müslüman şehri' diyerek uyarıyor, uyandırıyor. Sultanahmet'te namaz kılmak istedim, yarım saat şadırvanda bekledim ki, abdest almak için kuyrukta bekleşen o pırıl pırıl gençler abdestlerini alsınlar da namazlarına yetişsinler". Bu gençler, işte bu feyzi, bu iman aşkını buralardan alıyorlar... Gençliğin bu coşkusunu, bu heyecanını gördükçe de diyorum ki, "Ey gençler, siz benim kabul olan dualarımsınız".

Bunun bir mazisi var tabii ki. Okuyucularımız belki, "Hoca bu sözü çok söylüyor" diyecekler ama; şair, "Bülbül sesi ile gül kokusundan geçilmiyor" diyor. "Çok gül kokladım, yeter bıktım artık" diyemiyorsunuz... Bazı güzel hadiseler vardır ki, bunları anlatmaya doyamıyorsunuz. Mısır'da, El-Ezher'de okuduğum yıllarda, uzun bir kış gecesi, derslerimi tamamladım, yatmak üzereyim. Er-Risale isimli dergide Muhammed Sadık er-Rafii adlı bir yazarın yazısı gözüme ilişti. Üstadın yazısını okuyayım da, onun şevki, zevk ve feyzi ile uyuyayım dedim. Makalenin başlığı " Alevler içinde, fakat yanmıyor" idi. Bu başlık, beni çok etkiledi.

Doğrusu, "Acaba bu madde nedir?" diye düşünerek ve merak ederek okudum. Şöyle anlatıyor er-Rafii: "Geçenlerde üniversite gençlerinden bir grup geldi. Çok mühim sorular soruyorlardı. İçimden bir feryad koptu; 'Allahım, bu çocuklara feyz verecek halde değilim. Ama beni bu çocuklara güzel göstermişsin, utandırma' diye dua ettim. Önemli bir ahlaki çöküşün tam ortasında yaşıyorlardı. Bunlara rağmen temiz kalmışlar. Allah'a şükrettim. 'Allahım, sen öyle bir kudret sahibisin ki, alev alev yanan ateşler içinde Hz. İbrahim'i, balığın karnında Hz. Yunus'u, Firavun'un sarayında Hz. Musa'yı, mağarada Hz. Muhammed'i saklayan sen değil misin... kudretine hayranım Yarabbi" dedim." Bu makaleyi okuduktan sonra, abdest alıp namaz kıldım. Secdede ağlayarak; "Yarabbi, benim memleketim Türkiye'de de alevler içinde olduğu halde yanmayacak, aşkına, idealine, irfanına, imanına sahip çıkacak bir genç nesil yetişmeyecek mi ve ben de bu nesli görmeden mi öleceğim Allahım" diye dua ettim. 60 senedir aynı duayı ederim. Allah dualarımı kabul etti. Bugün, çok güzel bir gençlik var. Onlara diyorum ki; "Ey gençler, sizler benim kabul olan dualarımsınız, gerçekleşen rüyalarımsınız. Allah'tan sizi istedim, Allah da sizi lutfetti.

Benim Konya'da Hacı Veyiszade Mustafa Efendi denilen bir amcam vardı. Kendisi büyük alim, büyük arif ve büyük hizmet erbabı bir kimse idi. Onun talebe yetiştirme aşkıyla söylenmiş güzel bir sözü vardı, şöyle derdi amcam: "Bir talebenin yetişmesi uğrunda, bin münafığın kahrını çekerim". Münafık kahrı çekmek kolay bir şey değildir. Biz bugün bırakın münafığı, dostun kahrını çekemiyoruz. Çünkü, "Ben, kendisini taşlayan bir kavme bile hayır dua eden bir peygamberin dinine mensubum" dermiş amcam. Benim peygamberim, taşlandığında bile beddua etmedi. "Bir talebenin yetişmesi için bin münafığın kahrını çekerim" diyen amcam şu beyti okurmuş: "Yar için ağyara minnet ettiğimi ayb eyleme / Bağıban bir gül için bin hare hizmetkar olur". Bahçıvan, bir gül için bin dikenin kahrını çeker. Gül yetiştirmek, öyle kolay bir iş midir sanırsın? Zordur, zahmetlidir. Ellerine gülün dikenleri batar. Ama sonunda yetiştirdiğin gül, öyle güzel bir şeydir ki, bütün o zahmetleri unutur, dikenlerinin açtığı yaraların acısını unutuverirsin. Gül yetiştirirken elleri kan içinde kalan kimseye, "Eliniz neden böyle kan içinde?" diye sormuşlar. "Çünkü ben gül yetiştiriyorum. Gül, ancak diken ağacında yetişiyor. Bir gül için bin dikenin kahrını çektiğim için ellerim kanlı. O dikenler ellerime battığı için kanlı" diye cevap vermiş. Bir değerli insan yetiştirebilmek de çok önemli. Allah, kainatı insan için, insanı da kendisini bilsin diye yarattı. Değerli insanların gayesi budur... yani Allah'ı bilmektir. --------------- imza ve tarih ---------------- --------------- imza ve tarih ---------------- Geri OKU