Bu cihaz dünyada ilk

Yurt dışı ile temaslarınızda bildiğimiz kadarıyla öne çıkan iki ülke var: ABD ve Rusya. Oradaki çalışmaları yakından takip ettiniz ve sonra kendiniz bir cihaz geliştirdiniz. Bu cihazın gelişmesi nasıl oldu, bahseder misiniz?

Sovyetler Birliği çökmeye başladığı zaman kendini dışarıya açmaya başladı. Merak ettim, kara kutunun içinde ne olduğunu. Kurslara gittim ve biraz Rusça öğrendim. Teknoloji Bakan Danışmanı ile Bilimler Akademisi ile epey yakın temaslarım oldu. Ve bu kara kutuda çok ilginç şeyler vardı. O dönemde Türkiye'nin Ruslar'la bilimsel ve temel teknolojik çalışmalar yapmak için çok büyük yararları olduğunu düşündüm.

Uzay teknolojileri, roket, uçak, tıbbi cihazlar vs. hepsi yapılabilirdi. Bunlar maalesef yapılamadı, Türkiye inanılmaz büyük bir tren kaçırdı. Devlet madem bunları yapmak istemiyor, ben de yapabileceğim şeyleri kendim yaparım o zaman dedim.

Evet, öncelikle medikal cihaz konusu. Ruslar'ın yaptığı o cihazları, dünyanın hiçbir yerinde kullandıramazsınız. Bunu öğrenmem epey zaman aldı. Sekiz ay boş yere bir Rus elektro terapi cihazı üzerinde uğraştım. Sonra bu cihaza sıfırdan başladım. Dünyaya kabul ettirilebilecek bir cihaz ortaya çıktı. Ondan sonra Türkiye ile ilgili sorunlar başladı.

Laboratuvar çalışmaları yapıyoruz, hayvanlar üzerinde denemeler yapıyoruz. Maalesef Türkiye'nin tıp cihazı onay kurumu yok. Bu durumda Türkiye'de onay almak mümkün değil.

Büyük bir para meselesi olduğunu düşünmüyorum. Başka sebepler var. 77 sene olmuş, kimse kuramamış bugüne kadar.

En başta bir kere Türkiye'de başlanan bir tıp cihazı projesinin Türkiye'de bitmesi mümkün olmuyor. Bence bu, işin en ufak kısmı. Çünkü bir Onay Kurumu'nun olması, Türkiye'de geliştirilen bir cihazın denenmesi için lazım değil ki... Dışarıdan gelen cihazlar var. O cihazlar için de bir Onay Kurumu yok. Made in USA yazıyor, öyleyse o cihazlar zaten onanmıştır sanılıyor. Halbuki, bir cihazın o ülkelerde üretilmiş olması, orada onay almış anlamına gelmiyor.

Evet, maalesef evet. Bir Onay Kurumu olmaması, kobay olarak kullanılmak anlamını taşır...

ABD ile yakın temaslarımız var ve yakın bir gelecekte ortak çalışmalara gireceğiz. Onlar işi bir tek kelime ile izah ediyorlar. Diyorlar ki "FDA'den onay almış mı?" Bu onların Onay Kurumu'dur. Bir şey daha var, cihazlar ilk olarak Asya ülkelerinde deneniyor. Raporlama yapıyorlar, sonuçları görüyorlar, deneme safhasında olabilecek yan etki olasılıkları üzerinde duruyorlar. Çünkü sonuçları ABD'de çok ağır.

Tabii ben hafiyelik yapmıyorum. Hangi cihazda durum nedir bilemem. Şunu söylemek istiyorum, lazerli operasyonlar, cilt kırışıklıkları tedavisi reklamları yapılıyor. Lazerle kırışık gidereyim derken, insanlar çok büyük riskler altına giriyorlar.

Kanser riski tabii ki.

Bildiğim bir olayı söyleyeyim. Rusya'da bir arkadaşım, gözlük kullanmamak için lazerle bir operasyon geçirmişti. Beş sene sonra perişan durumdaydı. İnanılmaz ağrılar oluşmuştu. "Bilseydim böyle bir şeyi asla yapmazdım" dedi. Tüm uygulamalar aynı zararı verecek diye bir iddiam yok ama ortada bir örnek var. Vaka kanser vakası da değil.

Devlet hastanelerinde daha sıkı denetim olduğunu söyleyebiliriz. Özelde ise çok daha rahat. Bakın bir noktayı açmak istiyorum. Bir hastaneye gidiyorsunuz, diyorlar ki bu cihaz en yenisi, en gelişmişi. Oysa, en yenisi en tehlikelisi anlamına gelebilir. Çünkü denek olarak kullanılma olasılığınız artar. Ben böyle bir durumla karşılaştığımda, cihazın en az on yaşında olmasını tercih ederim.

Evet. Ama bu da aşılamaz değil. Sadece zaman alır.

Haydi hep beraber dönelim. Bakın cihaz şu tarafta. Atom deyince de herkesin aklına ilk olarak atom bombası geliyor. Bizimki öyle değil. Asal gaz atomlarını enerjilendirerek operasyon yapıyoruz. Cihazın özü bu. Ben bunu ilk olarak Moskova'da bir üniversitede gördüm. Üzerinde çalışmaya başladım. Olayın arkasında ABD'liler çıktı. 70 senelerinde bunun üzerinde çalışmışlar. Yaklaşık onbeş sene uğraşmışlar. 82'de havlu atmışlar. ABD'lilerin bıraktığı yerden Ruslar başlıyor. Onlar da 90'ların başında bırakıyor.

Bu teknolojinin geçmişini bütünüyle inceledim. 92'den itibaren çalışmaya başladım.

Onların çalışmaları ile kıyas götürmeyecek üstünlükte bir cihaz ortaya çıktı.

Benim elektroterapi cihazımın da operasyon cihazımın da Türkiye'de onay alması mümkün değil. Sonuç olarak Türkiye'de bir cihaz icat eder ve geliştirirsiniz ama onay alamadığınız için kullanamazsınız. Fakat cihaz dışarıdan gelirse mesele yok.

Ben çok kısa sürede kurulabileceğini zannetmiyorum. Büyük bir ihtimalle bu cihazlarımın onayını ABD'den alacağım.

Geniş açılı bakarsanız, Türkiye'nin kazancı olur. İyi bir teknoloji Türkiye'de doğmuş olur.

Türkiye'de Onay Kurumu kurulmasını bir on sene daha beklersek, ki bu şartlarda rahatlıkla oraya gider, hiçbir şey yapmamış olurum, bu arada ABD'de onayımı aldığım zaman, bir-iki senede bütün dünyaya yayılır.

Maalesef öyle de yorumlanabilir.