Hükümet ortakları, bir evin içinde yaşayan ve birbirleriyle kavgalı üç kuma gibi

Alaton endişelerine sebep olarak, ekonomide alınması gereken köklü tedbirlerin reddedilmesini gösteriyor. Türkiye'yi geri götüren eski kalıntıların devamlığında ısrar edildiğini, işsizlik çığ gibi büyürken, zengin-fakir arasındaki uçurum da sürekli büyüdüğünü, yabancı sermaye yatırımlarının neredeyse durma noktasına geldiğinin altını çiziyor. Alaton'a göre, Türkiye'yi yönetenler ne içe ne de dışa güven veremiyorlar. Avrupa'ya da hızlı bir şekilde yakınlaşmadan yana değiller. Ankara, tamamen statik, tamamen hareketsiz, dünkü hayatı değiştirmemekte direnen, dününün devamını kendi bekası, kendi devamlılığı için önemli bulan kısır görüşlü insanların egemenliğindedir. Bu yüzden Türkiye içine kapanmaya, gerçekleri reddetmeye, rüya âleminde yaşayarak düne dönme çabası gösteren bir duruma düşüyor.

İshak Alaton, Türkiye'deki sistemin kirlendiğini ve artık ileriye doğru hareket eden bir ülke olmaktan çıktığını vurgularken şunları söylüyor:

"Gazetelerde okuduğumuz, Balina Operasyonu, Paraşüt Operasyonu, bilmem ne operasyonları sadece bir dükkanın iyi aydınlatılmış, iyi süslenmiş renkli vitrini olarak görüyorum. Ama dükkanın içindeki mallarda bir değişiklik yok. Karanlıklarda kalmış eski olaylar aynen devam ediyor. Vitrinde güzel oyunlar seyrediyoruz ama dükkanın içi hep karanlık, oralar nedense hiç aydınlatılmıyor.

Kaldırılan her taşın altında umulmadık şeyler çıkıyor. Türkiye'nin temizlenmesi için ciddi bir istek yok. Herkes kendi derdinde, kendi dengelerini kurmak için kişileri susturuyor, olayları örtüyor. Türkiye'nin Atatürk'ün işaret ettiği muasır medeniyet seviyesine çıkmasını önlemek arzusunda olan insanlar, bugünkü durumun değişmesinden yana değiller. En büyük felaket de Atatürk'ün arkasına sığınarak onu kullanıyorlar. İşte 312. madde bir yerde buna bağlanıyor. Bir yazar bugün 22 yıllık bir hapis cezası alabiliyor ve affedilmiyor. Neden? Çünkü 'devlete karşı kişi' olarak görülüyor. Yani en büyük suç, devlete karşı fikir beyan etmektir. Adam öldürmek önemli görülmüyor. Çünkü, nasıl olsa öldürülen toplumdan biri olduğu için devleti fazla ilgilendirmiyor. Bunun içindir ki, affediliyor. Zaten devlet topluma biraz önem verse, biraz saygı duysa böyle olmayacak."

Üç banka 40 milyar $ batırdı

Bugünkü hükümet ortaklarını, bir evin içinde yaşayan ve bir birleriyle kavgalı üç kumaya benzeten İshak Alaton, "Toplum depolitize edildi" diyor.

Ortaya çıkan kara tablonun aşılmasının mevcut şartlarda çok zor olduğunu belirtirken, üçlü koalisyonun ilk başta ortaya koyduğu ekonomik tablonun güven verici olduğunu, ancak hükümetin kendi içindeki tutarsızlıkları yüzünden her şeyin birbirine karıştırıldığını söylüyor ve tepkisiz toplumun da her zaman ezilmeye mahkum olduğunu sözlerine ekliyor.

"İlk başta toplum iyi niyetle destek verdi. İşler iyi giderken birden programın dışına çıkıldı. Çünkü hükümetin kendi içinde tutarsızlıkları var. Bir taraftan özelleştirme hızla yapılacak diye vaadler veriliyor, diğer taraftan da açık bir şekilde köstekleyen adımlar atılıyor. Hamasi yollara giriliyor, 'Ben Türk Telekom'u kimseye yedirmem' deniliyor. Yani devlet attığı imzayı inkar ediyor. Özelleştirme için verilen tarihler de tutulmadı. Emlak, Ziraat ve Halk bankalarının bugüne kadar resmen ilan edilmiş görev zararı dedikleri, yani batırdıkları para 20 milyar dolar. Ama gerçekte ise bu rakam 40 milyar dolar civarında. Bu kadar büyük bir zararı bu ekonominin kaldırması mümkün değil. Üç buçuk yıl sonra özelleştireceğiz, diyerek, tutarsız, gülünç ve insanı umutsuzluğa iten bir tablo ortaya çıkarıyorlar. Demek ki, soygun sisteminin devam etmesi isteniyor.

Telekom artık 0 dolar

Türk Telekom'un satılmamaması için açık pozisyon alınıyor. Başbakan istese de artık fiilen satışı mümkün değildir. Çünkü bugünkü değeri sıfır dolardır. Birkaç yıl önceki değeri 40 milyar dolardı, sonra 30, daha sonra 20 milyar dolara düştü. Bugünkü durumu Zonguldak kömür madenlerine dönüşmüştür. Sebebi çok açıktır. Bundan bir ay önce İsveç'te mevcut üç GSM sistemine ilaveten dört tanesi satılmadı, dört ayrı gruba bedava verildi. Böylece 7 tane bağımsız GSM sistemi rekabet ederek İsveç halkına ucuz telekomünikasyon hizmeti veriyorlar.

Türkiye ise tam tersine bir tutumla mevcut iki GSM sistemine ilaveten üçüncü sistemi İş Bankası ve İtalyanlar'a 3 milyar dolara sattı. Ve dedi ki, başka bir rekabet istemiyorum çünkü zaten bunlar kendi aralarında anlaşır ve yüksek fiyatlarla Türk toplumunu sömürürler. Bugünkü şartlarda telefon ve bilgisayar sisteminin maliyeti Nijerya ile aynı düzeydedir. Dünyanın en pahalı telekomünikasyon fatura fiyatları Nijerya ve Türkiye'dedir. Toplum bu tekelci zihniyeti ve devletin politikasını kırma yolunda tavır almalı."

İshak Alaton yabancı sermayenin Türkiye'yi terk etmesini, devlette hesap verme zihniyetinin kalmadığına, şeffaflık olmadığına ve her şeyin karanlıklar içinde, gizli kapaklı yapıldığına bağlıyor.

"Yabancı sermaye yatırımları nerdeyse durmuş noktasına geldi. Yabancı sermayenin Komünist Çin'e yaptığı yatırımlar 42 milyar dolar, Macaristan'a yapılan yatırım 9 milyar dolar, 65 milyon kişinin yaşadığı Türkiye'ye yapılan yatırım 1 milyar dolar bile değil. Sebebini Dünya Bankası direktörüne soruyorum aldığım cevap 'Güven vermediniz' diyor Neden, diyorum, 'Sizde şeffaflık yok, devlette hesap verme zihniyeti yok. Her şey karanlıklar içinde, her şey gizli kapaklı yapılıyor. Bütün harcamalar fonlar yoluyla yapılıyor ve bu fonların devamı için politikacılar her türlü manevrayı yapıyorlar."

Alaton ile Türkiye'deki son gelişmelerle ilgili olarak birçok haklı sebep sıralıyor, ama yapılan bazı gariplikler karşısında da şaşkınlığını gizleyemiyor ve anlayamadığını söylüyor.

Alaton, geçtiğimiz yılın Ekim ayında piyasaya sunduğu "Görüş ve Öneriler" isimli kitabında da değindiği gibi, demokratik bir Anayasa istiyor. İş ortağı Üzeyir Garih'in sık sık tekrarladığı "Üç farklı Türkiye var. Biri Bangaldeş, diğeri Pakistan ve en küçük olanı da İsveç düzeyindeki Türkiye" tanımlamasına katılıyor ve önemli bir tahlil olduğunu kabul ediyor. Buradan yola çıkarak, nasıl bir Anayasa istediğini şöyle sıralıyor: Türkiye'de sosyal kesimler arasında yer alan uçurumun hızla düzeltilmesi gerekiyor. Sosyal barış için, olmazsa olmaz koşul bu!

Af bir soruyu daha aklımıza getiriyor, devlet niçin var? Devlet ne yapar? Devlet neye yarar? Devlet eğer toplum üzerinde devamlı bir baskı unsuru olarak, toplumu pasifize etmeye, gütmeye, toplumu cendereye sokma olarak görünüyorsa, bunun da 19'uncu asırda bırakılması gereken bir zihniyet olduğunu bilmesi gerekiyor. Özellikle 21'inci asırda demokratik prensiplerle taban tabana ters düşen bu yaklaşımın devlet katında sorgulanmasının zamanı geldi. Devlet toplumdan niye bu kadar korkuyor? Devlet neden toplumda düşünen, konuşan insanların 'fikir' üretmelerini önlemeye çalışıyor. Neden bu kadar korkup cephe alıyor. Devletteki bu paranoyanın temelinde ne var?

Bugünkü yönetim sisteminde, bir ileriye bakış, bir ufuk genişliği yok. Aksine yaşamakta olduğumuz sistem, içine kapanma yolunda kendini savunma ve bir kaleye çekilme zihniyeti görünüyor. Bunun bir tek yolu var. Devletin toplumla barışması lazım. Bugün bariz bir ispatını yaşıyoruz. Kırıkkale Emniyet Amiri Hayrettin Gök, internet cafelerden 130 çocuğu toplayıp Emniyet'e götürüyor ve 'Bbir daha sizi internet caferlerde görmek istemiyorum' diyor. Bu olay, bugünkü devletin tipik baskıcı zihniyetinin sokağa taşmışlığının neticesidir. Başka bir deyimle, devleti temsil eden bir emniyet amiri bırakın toplumdan korkmayı 14 yaşındaki çocuktan korkacak kadar bir paranoya sergiliyor."

Son günlerde Başbakan Ecevit'in yaşlılığı konusunda yapılan tartışmaları da değerlendiren İshak Alaton, toplum olarak bu konuda yanlış fikir ürettiğimizi düşünüyor. Medyayı da suçlamadan geçemiyor. Her gün her konuda bir Başbakan'ın fikrinin sorulmasını doğru bulmuyor.

Bunu yapan medyayı kınıyor. Her fırsatta Başbakan'ı yol üzerinde sıkıştırıp ondan demeç almaya çalışmanın yanlış olduğuna, bu yanlışın Türkiye'yi umutsuzluğa sürüklediğine inanıyor. Medyayı, Türkiye'deki kötü yönetimin bir parçası olarak görüyor ve zaman kaybetmeden sistemini değiştirmesi gerektiğini savunuyor. Bir ülkeyi sadece Başbakan'ın yönetmediğini, İTO Başkanı Mehmet Yıldırım'ın bu konudaki konuşmasını da kalitesiz buluyor.

"Haydan gelen huya gider, diye bir atasözü vardır ve doğrudur. İşte medyada bu yaşandı. Haydan geldi, garip yollardan garip şekilde büyük servetler edinildi. Büyük tekneler, büyük özel uçaklar, büyük gariplikler yaşandı. Ardından da büyük düşüşler yaşandı. İnsan ne kadar hızlı yukarıya doğru çıkarsa, düşüşü de o kadar sert olur. Bunlar yaşandı ders alması gerekilirken alınmadı. Hâlâ ders alındığını sanmıyorum, hele son gelişmeleri anlayamıyorum, al birini vur ötekine. Medyanın bankacılık ve diğer işlere girişini hüzün verici buluyorum. Medya, medyalığını bilmeli, bankacılıkla uğraşmamlı. Medya ile iş dünyası çok saygın ve mesafeli durmalı. Bütün bunlar biliniyor ama Türkiye'de herkes her şey birbirine karıştığı için, bu toz duman içinde, bu gariplikleri yaşıyoruz."

İshak Alaton, TCK'nın 312. maddesini 19'ncu asırdan kalmış bir ucube, bir garabet olarak değerlendiriyor. 21'inci asırda dünyanın en geri kalmış yörelerinde dahi demokrasi arayışları hızla gelişirken, Türkiye'nin hâlâ totaliter ve baskıcı bir rejimin ürünü olan 312. maddede ısrar etmesini anlayamadığını vurgularken şunları söylüyor: "Bence Türkiye'nin sistemi kilitlenmiştir. Halbuki yeni ufuklara, yeni atılımlara ihtiyacı var. Ancak Ankara tamamen statik, tamamen hareketsiz, dünkü hayatı değiştirmemeye çalışan, dünün devamını, kendi bekası kendi devamlılığı için önemli bulan kısır dönüşlü insanların egemenliğindedir.

MGK'nın son toplantısının ardından, Ankara'dan yapılan açıklamalarda 'Biz Avrupa'yla bütünleşmek istemiyoruz' mesajı verildi sanki.. Herhalde Türkiye'yi seven insanlar böyle hareket etmezler. Ama verilen mesaj Türkiye'yi Batı'dan koparıp kendi içine kapatan, dünün devamlılığını isteyen insanların yaklaşımıdır.

Bu durum er geç mutlaka değişecektir. Bence bugün toplumda değişimden yana olanların nispeti yüzde 95'in üstündedir." "Türkiye düşmansız yaşayamıyor" diyor İshak Alaton.. "Türkiye'nin dikişleri atma noktasına geldi. Diğer bütün meseleler gibi Güneydoğu meselesi de kendi başına bırakılarak yok sayılıyor. Yani, böyle bir mesele hiç yaşanmadı ve yaşanmıyor tavrına girme zihniyet ve yaklaşımı bugün de devam ediyor. Türkiye sanki olayları yok sayma, gerçekleri görmeyi reddetme, kendi kabuğunda yarattığı sahte dünyası içinde yaşamaya mahkummuş gibi gösteriliyor. Yani gerçek dünyadan kopmuş, gerçekleri görmek istemeyen bir zihniyetin devamı. Güneydoğu'da 20 yıl süren bir kan döküşün sonucunda 30 bin kişi hayatını kaybetti. Bir deyişle 100 milyar, başka bir deyişle ise 400 milyar dolar faturası olan bir olay bitti. Onu bitirdik ama şimdi yeni bir düşman yaratma çabası içindeyiz.

Bundan sonra ne olur bilemem ama Türkiye düşmansız yaşayamıyor. Bir savaş rantı, bir savaş ekonomisi doğdu, bitmesini istemeyenler var. Sonuçta bu devam edecek. Ama uyuşturucu kaçakçılığıyla, ama silah kaçakçılığıyla, ama o yörede yapılan devlet ihalelerindeki yolsuzluklarla bir biçimde devam edecek.

Belki de bitmesi istenmiyor. Güneydoğu meselesinin hiç tedbir alınmadan, barışa yönelik adımlar atılmadan durduğu yerde çürümeye terk edilmesi, kokuşması belki de ileride başka bir yerden filiz vermesi bekleniyordur. Çünkü Türkiye düşmansız yaşayamıyor. Türkiye, olmayan düşmanı yaratarak bu baskıcı sistemi devam ettirmekten yana takındığı zihniyeti bırakmadı, bundan sonra bırakır mı onu Allah bilir."

Ve bunun yolunun da mevcut Anayasa'yı tepeden tırnağa değiştirmekten geçtiğine inanıyor. Yeni Anayasa'nın nasıl olması gerektiğini şu cümlelerle aktarıyor:

Kutsal olan devlet değil birey, yani vatandaş olmalı. Bu kavramın içi, Batılı anlamda doldurulmalı. Bunun için de yargının hızla tamir edilmesi gerekiyor. Bugün açıkça ifade ediyorum ki, yargı sistemi çökmüştür. Yargı yok, desek yeridir. Yargının olmadığı bir yerde nelerin olduğunu hep birlikte yaşayarak gözlüyoruz. Tehlikeli bir dönemden geçiyoruz.

Alaton, Türkiye'nin gündemini uzun süredir meşgul eden ve kamuoyu içine sindiremediği için hâlâ tartışılan af konusunu, fikir olarak haksız, tatbikat olarak yanlış, netice olarak da Türkiye'nin eksilerine yazılmış bir olay olarak görüyor. Alaton, politikacıların sık başvurdukları kötü bir yol olarak değerlendirdiği affı kendi çıkarları doğrultusunda kullanmaya çalıştığı, ancak her defasında da yüzüne gözüne bulaştırdığı ve bunun kimseye yararı olmadığının altını çiziyor.