FATMA ADALI / İSTANBUL
Yıl 1557... Osmanlı'nın muhteşem Süleymanı, o harika camisini başlatalı 6 yıl olmuş ve Süleymaniye Külliyesi Mimar Sinan tarafından tamamen bitirilmiş. Külliye için ayrılan tahsisat tüketilmiş, yalnız elde bir kese altın kalmıştır. Mimar Sinan, caminin güney batısına bakan tarafındaki meydanın ortasında yardımcılarıyla son olarak açılıştan evvel neler yapılabiliceğini görüşmektedir.
Söz, eldeki bir kese altının ne olacağı konusuna gelir. Bir kısmı, "Yapılacak birşey kalmadı, Padişahımıza iade edelim", bir kısmı ise "Birşey bulup harcayalım", derken, bir mimar da "Arta kalan bir kese altınla şu durduğumuz yere bir çeşme yapalım, bütün insanlar faydalansın" şeklinde bir öneri ortaya atar.
Şu anda meydanın ortasında duran o geniş gövdeli çeşme, o son keseyle yapılan eserdir, ama maalesef yıllardır kurnaları suya hasrettir. 63 yıl sonra caddenin 350 metre uzağına, Bozdağan Kemeri'nin yakınındaki dörtyol ağzının köşesine, semtin ihtiyacını karşılamak için Seferağa tarafından bir küçük çeşme daha yapılır. O küçük ama fonksiyonel çeşmenin asırlardır suyu hiç kesilmemiş, kurumuş dudakları serinletmiştir.
----------------- imza------------------


Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.