Meclis işkenceyi yazdı

ANKARA- Meclis İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu, Türkiye'de yıllardır uygulanagelen işkence gerçeğini nihayet belgeleriyle ve tutuklularla yapılan birebir görüşmelerle ortaya çıkardı. Komisyonun 1998-2000 yıllarında yurdun çeşitli yerlerindeki cezaevlerinde ve karakollarda yaptığı incelemeleri bir araya getirdiği kitapta, devlet kurumlarının sürekli kamuoyundan gizlediği ve varlığını inkar ettiği işkence olayları tüm çıplaklığı ile gözler önüne serildi.

TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu'nun Soruşturma, Kovuşturma, Yargılama Ceza ve İnfazı ile ilgili olarak Şanlıurfa, Erzurum, Erzincan, Tunceli ve İstanbul'da yapılan incelemeler sonucu hazırladığı raporların yayınlandığı 6 cilt kitapta, devletin "sistematik" olduğunu sürekli olarak reddettiği işkence olayları anlatıldı. Resmi belgelere ve işkence mağduru tutuklu ve hükümlülerin ifadelerine dayanılarak hazırlanan raporlarda yeralan bilgilere göre karakol ve cezaevlerinde en sık uygulanan işkence yöntemleri, dayak, falaka, filistin askısı, tazyikli su sıkma ve vücudun çeşitli yerlerine elektrik verme.

Şanlıurfa Cezaevi'nde yapılan incelemelerin anlatıldığı raporda, gördüğü işkenceleri anlatan bir tutuklunun sözleri, işkence olaylarının halkta güvenlik güçlerine olan güveni ciddi biçimde sarstığını gösterdi. 5 yaşındaki çocuğunun yanında kendisine yapılan işkenceleri ve bu arada çocuğunun da dövüldüğünü anlatan bir tutuklu, işkence gördüğü güne kadar, "polisin veya yargının böyle birşey yapabileceğine, kim söylese inanmayacağını" belirtiyor. Tutuklu, inceleme heyetinde yeralan bir milletvekilinin, "Şimdi güveniyor musun?" şeklindeki sorusunu ise şöyle cevaplıyor: "Nasıl güveneyim? Benim başıma böyle bir şey yapana. Bir polis memuru ve onu dinleyebilmiş savcı. Ben nasıl güveneyim o savcıya."

Bakırköy Kadın ve Çocuk Tutukevi'nde yapılan incelemelerin anlatıldığı raporda ise işkencecinin cinsiyet ve yaş ayrımı tanımadığını, kadın ve çocukların işkencelere maruz kaldığını ortaya koydu.

İşte karakol ve cezaevlerinde yapılan işkencelere ilişkin tutuklu ve hükümlülerin anlattıkları:

"Bodruma iniyorsun. İçeriye girerken gözlerini bağlıyorlar. Soyuyorlar, çırılçıplak ediyorlar. Önce bir tazyikli su veriyorlar. Ondan sonra ıslak suyla cereyana veriyorlar, cereyanı ayaklarımıza bağlıyorlar, başparmaklarıma bağlıyorlar."

"Bize hem gece hem gündüz işkence yaptılar. Benim parmaklarımdan, ayaklarımdan, idrar yollarımdan elektrik verdiler efendim. Gözlerim bağlı olduğu için elektriği neyle verdiklerini bilmiyorum. Cereyan verdikten sonra nezarete gidiyoruz, akşama kadar vurmuyorlar. Ondan sonra alıyorlar su, falaka."

"Beni çırılçıplak soydular. Suyu sorgu odasında sıkmıyorlar. Başka yerde kazan var, orda ıslatıyorlar ondan sonra sorgu odasına sokuyorlar, dövüyorlar, ondan sonra elektrik veriyorlar, daha sonra tekrar nezarethaneye atıyorlar. Ben 1 gün komada yattım. O anda kimse duymasın diye teyp çalıyorlar. 'Hangi şeyi dinleyeceksin' diye soruyorlar, ona göre müzik çalıyorlar"

"Sen karakolda kendini kestiğin takdirde seni elektriğe vermezler, fazla üstüne gelemez. Bunu yaptığında da -tuz mesala- daha beter işkenceler çıktı. Türkiye'de hayvanat bahçesinde yaşayan hayvanların gördüğü sıcaklığı, ilgiyi, onu bu mahkemede görmüyorum. Bir köpeğin gördüğü sevgiyi görmedim. Bu zoruma gidiyor."

"Kollarımdan astılar. Copla dövdüler. Su sıkıp, elektrik verdiler. Fenalık geçirdim. Bu sefer de ayaklarımdan asıp yere bıraktılar."