Ortadoğu'da üstünlük Türkiye'de

Netanyahu geldi ve İsrail Türkiye'ye karşı savaş bayrağını açacak gibi bir şey düşünmek söz konusu olamaz. Netanyahu'nun birinci önceliği, yasadışı yerleşimciler meselesi. O konuda aşırı ve son derece sertlik yanlısı bir politika izleyecek. İran'a karşı tutumu da son derece zorlu olacak. Ve genel olarak barış görüşmelerinde çok daha katı bir tavır sergileyecek. Bu tabii iyi bir haber değil... Ortadoğu'daki gerginliği artıracak, Filistinlilerin çektiği sıkıntılar şimdi bir ise, Netanyahu ile on katına çıkacak. Bu nedenle de Türkiye-İsrail ilişkilerindeki gerginliğin daha da ciddileşeceğini düşünüyorum.

Bunlar her zaman olmuştur. Tüm dünyanın hakkınızda iyi şeyler düşünmesini bekleyerek dış politika yapılmaz. Zaman zaman bazı ülkelerle iyi münasebetler kurmama cesaretini göstermeniz ve bunu kabul etmeniz lazım. Biz başkalarının hoşuna gitsin diye dış politika yapmayız. Bunu ne bu hükümet yapar, ne de bundan önceki hükümetler yapar... Türkiye İsrail'i eleştirebilecek konumda bir ülke ve İsrail'i eleştirmesi de gerekiyordu zaten. Yine de ben bu sorunları önümüze getirmelerini beklemiyorum.

Evet, buna inanıyorum. Türkiye şu anda kendine yakışanı yapıyor. İşgal altında, mağdur bir halk var ve Türkiye onlara sahip çıkıyor. Bunu yaparak da kendi tarihini yeniden teyid etmiş

oluyor. Ama yalnız bu da değil, bugünkü barışa katkıda bulunan bir politika izliyor. Türkiye ilk olarak Hamas'ın meşruiyetinin tanınması yönündeki adımı attı. Türkiye bunu ilk defa yaptığı için de politik üstünlük Türkiye'de kaldı.

Böyle bir uzlaşma gerekiyor ama buna imkân da yok. Gerçekçiliği de elden bırakmayalım. Hamas, başka ülkeler tarafından bir terör örgütü olarak tanınıyor. Ama unutmayalım ki Hamas, AB gözlemcilerinin de hazır bulunduğu demokratik bir seçimle işbaşına gelmiş bir örgüt aynı zamanda.

Tabii, seçim meselesi en önemli husus. Bakın, Cezayir'de, 1990'lı yıllarda seçimde iktidara gelebilecek oyu topladığı halde İslami Selamet Cephesi'nin (FİS) seçimlerini iptal ettiler ve ondan sonra Cezayir bir daha kendini toparlayamadı.

Yeni yönetimin Türkiye'ye bakışını bu konu tayin etmeyecektir. İki ülke arasındaki ilişkiye bakacak olursak, ortak çıkar arayışı bunu belirleyecektir.

Hayır, görmeyeceğiz. Yeni Amerikan yönetiminin iki önceliği var. Bunlardan biri Amerikan ekonomisini ayağa kaldırmak, diğeri de dünyayı ekonomik krizden çıkarmak. Ama bir başka önceliği de dış politika. Bunlar da Irak'tan düzenli çekilme, Afganistan'da bozguna uğramama ve son olarak İran'ın nükleer güce sahip olmasının önlenmesi. Filistin konusu Obama'nın öncelikleri arasında değil. Bill Clinton, Filistin sorununa bizzat el atmıştı. Obama ise Ortadoğu'ya çok değerli bir ismi atadı ve "temel icraatımı yaptım, artık iktisadi konularla meşgul olacağım" diyor. Onun için Türkiye'ye burada çok önemli rol düşüyor.

Benin beklentim tasarının bu yıl da çıkmayacağı yönünde. İsrail'in Peres'le Başbakan Erdoğan arasında yaşananlara rağmen doğru olanı yapacağını düşünüyorum.