Pınarhisar'da coşku ve hüzün

Dört ayı aşkın bir süredir İstanbul eski Belediye Başkanı Tayyip Erdoğan'ı ve onu görmeye gelen misafirlerini ağırlayan Pınarhisar'da iki gündür tatlı bir telaş yaşanıyor. Yollar temizleniyor, sokaklar süsleniyor, esnaflar birbirleriyle yarışırcasına vitrinlerini düzenliyor...

Pınarhisar çoşku ve hüznü aynı ayna yaşıyor. Çoşkulu çünkü dört aydır ağırladıkları misafirleri yarın özgürlüğüne kavuşuyor, hüzünlü çünkü bağırlarına bastıkları misafirleri ilçelerinden ayrılıyor....

Pınarhisarlılar, 4 ay önce Tayip Erdoğan'ı ağırladıklarında içlerinde az da olsa bir kaygı vardı. Pınarhisar adının tıpkı Yassıada gibi tarihe kara bir leke olarak geçmesinin kaygısıydı bu. Cezaevine akın akın gelen ziyaretçileri çoğu zaman endişeyle karşılıyorlardı. Ancak aradan geçen zaman içinde konuklarını bağırlarına bastılar. Pınarhisar adının Türk demokrasi tarihinde bırakacağı kötü izlenimin sorumluluğunu Erdoğan'a değil, onu demirparmaklıkların ardına gönderenlere yüklediler...

İlk zamanlar gelen ziyaretçilerden esirgenen sıcaklık da kısa zamanda ortaya konuldu. Televizyonlarda açık oturum programlarında gördükleri bir çok tanıdık simanın Erdoğan vesilesi ile ilçelerine gelmesinden hoşnut kaldılar. Hatta ilçedeki esnafların durumu bile düzeldi, satış arttı, ilçenin ticari yaşamına bir hareketlilik geldi konuklar yüzünden. O yüzden Pınarhisarlılar, iki gündür çoşku ve hüznü aynı anda yaşıyorlar. Dört aydır bağırlarına bastıkları Erdoğan'ı uğurlayacaklar ve belkide sık sık ilçelerinde gördükleri yüzleri yine sadece televizyon ekranlarında görecekler.

Çay bahçesinde yaşlı bir adam oturuyor. Karşısındaki gençten bir adama; "yarın galiba İstanbul burada olacak" diyor. Sorunun muhatabı; "Evet amca, yarın İstanbul burada olacak ama sen hazırlanmadın" diyor alaycı bir gülümsemeyle. Yaşlı adam doğruluyor: "Ben kalkıp traş olayım, Yarın buralar gazetecilerden kameramanlardan geçilmeyecek, güzel görünmek lazım" diyor....