Laf ebeliğiyle geçiştirilemez Kemal Bey

"Allah''ın on pulunu bekleyedursun on kul Bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul"

Şiir.

Bizim zamane şairleri beğenmez ama, ben beğenirim. Edebiyatla çok haşır neşir biri olarak, hem arkadaşlarımın güzel şiirlerinden, hem de onların bir kısmının ''bunlar şiir değil, manzume'' dediği harika şiirlerden haz almayı öğrendim.

Ben, Kaldırımlar''ı da beğeniyorum, Sakarya''yı da. Ama ikisini ayrı beğeniyorum.

Allah Üstad''a rahmet etsin. Bazı siyasilerin ve bazı kalem erbabı geçinen ''herif''lerin kelimeler karşısındaki –haşa huzurdan- ''öküz''lüğü hem Üstad''ı hatırlamama, hem de şu yazıyı yazmama vesile oldu.

Kılıçdaroğlu''nun Allah kelimesini cümle içinde kullanış şeklini işittik. Geçen yazımda edebimden, tekrar edememiştim.

Şu yazıya otururken, ''edep mi kaldı, meramını anlatmak için tekrar etmen gerekiyorsa edeceksin'' diyordum ama, olmadı. Edemedim.

Bu milletin dilinde, ''Papaza kızıp oruç bozulmaz'' diye bir laf vardır, ''la teşbih vela temsil''. O çirkin ifadeyi tekrar telaffuz etmeden, insanların bildiğini varsayarak ifade-i meram etmeye çalışacağım.

Allah, herkesin Rabb''i. Alemlerin Rabbi.

Statükocuların da, sarhoşların da, dinsizlerin de, ateistlerin de Rabbi.

Sen inanmasan da, bedenin inanıyor, itaat ediyor. Bedenin itaat ettiği için nefes alabiliyorsun. Bedenin itaat ettiği için konuşabiliyorsun.

Bedenin itaat ettiği için, Allah''ın sana verdiği nimetlerden lezzet alabiliyorsun.

Sen olsan, belki, sana inanmayan birinin senin verdiğin bir nimetten lezzet almasına izin vermezsin. Senin gibi düşünmeyenleri okula bile almıyorsun, bunu da yaparsın.

O, çok merhametli olduğu için sana lezzeti veriyor.

Allah, bize verdiği nimetlerin de Rabbi. Ve o nimetler de, Allah''a itaat ediyor.

Su, Allah''a itaat ediyor. Hangi dine mensup olursak olalım, hepimiz, aynı lezzeti alıyoruz.

''Allah''ın suyu'' bu ateisttir diye, lezzetini saklamıyor. Zehir olmuyor.

Fuzuli''nin Peygamberimiz''e yazdığı güzeller güzeli ''Su Kasidesi''nden bir beyti hatırladım şimdi. Gel de anma.

Dostu ger zehr-i mar içse olur ab-ı hayat

Hasmı su içse döner elbet zehr-i mare su.

(Dostu yılan zehri içse ab-ı hayat olur, hasmı su içse, elbet, yılan zehrine döner su... Ve tabii bu da ''sembolik'' bir şiirsel anlatım. ''Sembolik'' haliyle gerçeği ifade ediyor.)

Ancak, yüzeysel olarak, yani ''lafzi'' anlamıyla, Fuzuli''nin dediği gibi de olmuyor.

Zehri de, kim içse, zehirleniyor.

Meyve, Allah''a itaat ediyor. Herkese aynı güzellikte görünüyor. Herkese aynı lezzeti veriyor.

Ve çiçekler. Ve deniz. Ve gökyüzü.

Hiçbiri ''adam seçmiyor.''

(İstisnai durumları, hastalık hallerini, ''psiko-patolojik vaka''ları hesaba katarak ''herkes için geçerli değil'' demeye çalışanları duyar gibi oluyorum. Salih Tuna''nın ''Şinasi''sini bu köşede bana istihdam ettirmesinler. ''Mugalata''nın lüzumu yok.)

Söz uzadı.

Yazının başında alıntıladığım şiirde, ''Allah''ın on pulunu bekleyedursun on kul'' diyor Necip Fazıl.

Yani ''Allah''ın pulu'' diyor.

Az önce benim, ''Allah''ın suyu'' dediğim gibi.

Tastamam Türkçe ve tertemiz bir söz.

Ama, ''Statüko''nun .…''ı. Ankara''da'' lafı, başka bir şey.

Pis. Saygısız. Terbiyesiz.

Hristiyanlığa, Museviliğe, Aleviliğe, Sünniliğe, hepsine göre öyle.

''Allah''ın salakları'' diyebilirsiniz. Laf, doğru yere gidiyorsa, iyi de yaparsınız.

''Salakların Allah''ı, demek sakil düşer.

Allah''ın kuruşu, diyebilirsiniz.

Ama ''Kuruş''un Allah''ı demek sakil düşer.

Sakil düşmek, bir dereceye kadar kaldırılabilir, bir dereceye kadar anlaşılabilir.

Ancak bu ifadeyi, bir ''kul''u murad ederek kullanamazsınız.

O ''kul'' Tayyip Erdoğan bile olsa, bunu yapamazsınız.

Ayrıca Allah, zamandan, mekandan münezzehtir. O''na mekan da izafe edemezsiniz.

''Allah'' kelimesi, Allah''ın diğer Esma-i Hüsna''sından (Güzel isimlerinden) farklıdır.

O kelimeyi uluorta her tamlamanın içine sokamazsınız.

Mü''minler böyle davranır. Başkalarının ''iman''ına saygısı olanlar da böyle davranır.

Kazara bu yanlışı yapan da, Allah''ın bağışlayıcılığına sığınır, tevbe eder. ''Pişkinlik'' yapmaz, ''pişmanlık'' duyar.

Türkiye''nin siyasi tarihinde, hiçbir politikacı, bu kadar saygısız bir ifade kullanmadı.

Bu saygısızlık, ihmal edilemez.

Bu çirkinlik, laf ebeliğiyle geçiştirilemez.