Zagreb Beyoğlu gibi

Sabahleyin kahvaltı sonrası kılavuzumuz, "İlk önce katedrale gidelim. Oradan da dağılıp herkes istediği yere gidebilir. Yani serbestsiniz" dedi. "Ancak şu saate burada buluşacağız, gelmeyen de kendi başının çaresine baksın" diye espri yapmayı ihmal etmedi rehberimiz Özge Bey. Millî Gazete'den Ekrem Kızıltaş ve TGRT'den Mehmet Sosyal Bey ile birlikte, tabir yerinde ise 'aşağı mahalle senin yukarı mahalle benim' hesabı pek fazla kalabalık olmayan, İstanbul'daki Beyoğlu İstiklal Caddesi'ni andıran caddelerde turlamaya başladık.

Bu caddelere tramvay dışında taşıtların girmesi yasak. O kadar İstiklal Caddesi'ni andırıyor ki, dünyanın ünlü tekstil markalarından tutun da, yine dünyanın en ünlü arabalarının ve elektronik elektrikli eşyalarını bulmak mümkün.

Akşam saatlerine kadar dolaştıktan sonra, Hırvatlar'ın bugün hayatta olmayan ünlü basketbolcularından Drazen Petroviç Salonu'nun yolunu tuttuk Cibona Zagreb-Ülker maçını seyretmek üzere. Maçı 69-68 yani bir sayı farkla kaybeden Ülker'in '2 sayı yanlış yazıldı' gerekçesiyle masa hakemine ve saha komiserine müracaat ederek sonuca itiraz etti. Bu hususta son sözü Avrupa Basketbol Ligleri Birliği (ULEB) söyleyecek.

Gezimizin son gününde serbest takıldık, saat 13.00'e kadar. Uçağa binmeden önce bir restorana gittik. İlginç yemeklerle tanıştık. Tabii Zagreb'e gelip de buralarda 'Cami' yok mu diye sormadan edemedik. "İslamic Center'(İslam Merkezi) isminde bir cami olduğunu öğrendik. Geçen Ekim ayında 14 ülkenin katıldığı Dünya Hafızlık Yarışması'nın Zagrep'te yapıldığını, Türkiye'den katılan bir gencin dünya üçüncülüğünü elde ettiğini söylediler.

İstanbul'a gelmek üzere Zagreb Havaalanı'nın yolunu tuttuğumuzda otelde bozdurmuş olduğumuz 'euro'ların bir kısmını şehir merkezinde harcayamayınca havaalanının free shopunda harcamayı istedik. Çünkü Hırvat Kunosu başka yerde geçmiyor. Zagrep'te dolar ya da euro ile alışveriş yapılamadığını belirtmeliyiz. Son 'kuno'larımızı da harcadıktan sonra pasaport kontrol vs. ardından da İstanbul'a hareket. Sonunda THY hostesinden şöyle bir ses: "Umarız uçuşunuz iyi geçmiştir. Bizleri tercih ettiğiniz için teşekkür eder, yine bekleriz". Bizler de "Ya nasib" diyerek noktayı koyuyoruz 3 günlük Zagreb gezisine.

Şimdiye kadar ne duyduk ne de gördük böylesini. Masamıza geldiğinde toprak tencere sandık, ama hamurdan tencere şeklinde yapılmış, kapağı ve hatta kulpu bile olan içi çorba dolu kaseyi görünce şaşırmadık desek yalan olur. Hatta arkadaşların "Biz bu işi İstanbul'da" yapalım dediğini ve Ümit Bey'in "Neden böyle bir hamur kâsesinde güveç yapmayalım" dediğini yazmadan geçemeyeceğim.

----------------- imza------------------

----------------- imza------------------