Çocuklar hep gülmeli

Adapazarı, Düzce, Göcük, Yalova ve Değirmendere'de gezici kukla aracı ile yaptığı 30 gösteriyle enkaz altında kalan çocuk duygularını onarmaya çalışan Mehmet Tahir İkiler, duygularını: "Adapazarı'na gitmeye karar verdiğimizde çok korktum" diye ifade etti. İkiler, sanat adına birşeyler yapmaya karar veren insanın heyecanından öte birşey olarak izah etmeye çalıştığı bu duygunun, harabe şehir Adapazarı içinden geçerek çadırkente ulaştığında başka bir gerçekliğe dönüştüğünü söyledi: "Arabamız ve palyaço giysileriyle bizler, çadırkentli çocukların gözüne çarptığımızda biraz önce yanından geçtiğimiz yıkıntıların bize karşı nasıl tepkiye dönüşeceğinin merakıyla bekledik. 'A palyaço gelmiş' nidaları ile kendimize geldik. Görevimizi hatırladık, oynamaya başladık. Çocuklar ile birlikte oynamaya başladık. Çadırkentlerden anneler babalar da çıkmaya başladı. Çocuklar güldü, anneler de güldü."

Mehmet Tahir İkiler, kendisini en fazla etkileyen olayın ise Yalova'da yaptıkları bir gösteri sırasında bir çocuğun kendisine yemeğini ikram etmesi olduğunu belirterek: "Düşünebiliyor musunuz? Çocuk sıraya giriyor, aşevinden yemeğini alıyor. Çok rahatlıkla kendi karnını doyurabilecekken getirip yemeğini size ikram ediyor. Bu çok ulvi bir duygu, yaşamak gerek. Hala gözlerim yaşarıyor" diye anlattı. En kötü anlarında bile çocukların kendilerine ikram edilen samimi duyguları geri çevirmediğini ifade eden İkiler, aktardığı olayın buna en güzel örnek olduğunu söyledi. İkiler, arabalarına astıkları pankartta yazan "Çocuklar İçin" ibaresinin Ankara Psikologlar Derneği'nin önerisi olduğunu dile getirerek, deprem bölgesine gitmeden önce kendilerinin, depremi çağrıştırdığını farketmedikleri "Oyuncaklar sahipsiz kalmasın" gibi bir slogan kullanmayı düşündüklerini, ancak psikologların kendilerini uyardığını söyledi. İkiler, "Kaş yapalım derken, göz çıkartacaktık. Oysa hiçbir şey söylemeye gerek yok. Herşeyin kendileri için olduğunu hissetmeleri en güzel şey" dedi. ------- Geri OKU ------------------