Ekim ortaları… Ortaköy''de, Radisson Otel''deyiz. Yemekli bir toplantı… CHP lideri Kılıçdaroğlu''nun yanında birkaç kurmayı var. Biri, Genel Başkan Yardımcısı Gürsel Tekin. Şimdi ortalıkta görünmeyen Berhan Şimşek de orada.
Kameralar, yemek öncesinde çekimlerini yaptılar, çıkıyorlar. Yemek yerken genel yayın yönetmenleri sorularını soracak. Birkaç saniyelik duraksama. Belki birinin ''hadi başlayalım'' demesi gerekiyor.
Kemal Bey, ''İlk soruyu sormak zor oluyor herhalde'' gibi bir şey söyledi.
"Hayır kolay" dedim, elimi kaldırdım, "Ben sorarım ilk soruyu."
"Buyurun" dedi Kemal Bey ve sordum.
Soru, bu köşeye sığmaz. Çünkü, yaklaşık 15 dakikalık bir girizgah yaptım. Kısaca anlatacağım.
"Bir gazetenin yöneticisi olarak konuşmuyorum şu anda" dedim, "Bu ülkede yaşayan bir insan olarak konuşuyorum."
"Bir vatandaş olarak, iktidara alternatif bir partinin bulunmasını, demokrasi açısından yararlı görüyorum. Ancak bu partinin, şu andaki CHP olmasını istemiyorum."
Sebeplerimi de sıraladım.
CHP''nin, haklar ve özgürlükler konusunda daima sınırlayıcı olduğunu, bu karakterinin ekonomiye ve dış politikaya da yansıdığını…
Milletin ''barışık'' olduğu değerlerle CHP''nin barışık olmadığını…
Kur''an öğrenimi konusunda sürekli kısıtlayıcı davrandığını, başörtülü kızların eğitimine sürekli engel olduğunu, Kürt sorununda sürekli ulusalcı, sürekli çözüme karşı bir grafik çizdiğini…
Solcu bir partinin, özgürlükçü olması gerektiğini, CHP''nin ise herşeyi sınırlayan, ekonomide, siyasette hemen her alanda yapılan her işe karşı çıkan bir politika izlediğini, bu yüzden CHP''yi sol olarak da görmediğimi söyledim.
Kendisinin zaman zaman olumlu çıkışlar yaptığını, mesela, Dersim''den sözettiğini, Kürt sorunuyla ilgili makul ifadeler kullandığını, ''başörtüsü sorununu çözeriz'' dediğini, ancak bu konuşmaların herbirinin ardından bir şekilde geri adım attırıldığını...
Daha o gün, CHP Grupbaşkanvekili Muharrem İnce''nin, Cumhurbaşkanı Köşk''e eşli davet yaptı diye "Resepsiyonu boykot edeceğiz" dediğini hatırlattım.
CHP tabanında, ''Yaşam biçimine müdahale endişesi''nin mevcut olduğunu, ancak bundan çok daha büyük bir kitlenin de, muhtemel bir CHP iktidarında yaşam biçimine müdahale tehdidi gördüğünü, camiyle, Kur''an''la fazla işi olmayanların bile, namaza, oruca, hacca, Kur''an''a, kıyafete karışılmasını istemediğini söyledim.
Tabii ki, bu konuşmamın içinde bir çok soru vardı. Tasvir ettiğim şey, Türkiye''deki büyük çoğunluğun CHP''yi nasıl gördüğüydü.
Kılıçdaroğlu, açıksözlülüğümden dolayı teşekkür etti ama tatminkar bir açıklama yapmadı. Dersim konusunda, Kürt sorunu konusunda söylediklerinden nasıl sarf-ı nazar ettirildiğini anlatmadı.
Sadece, Muharrem İnce''nin 29 Ekim resepsiyonunu boykot edeceklerini açıklamasına "29 Ekim''e daha çok var" şeklinde bir cevap verdi.
Bir de, CHP''nin sadece ''resmi olmayan Kur''an kursları''yla sorunu olduğunu söyledi.
Ben, üstelemedim. Orada 50 kadar meslekdaşım vardı, elbette onlar da soru soracaktı.
Mesela, Kırıkkale''de CHP''li vekilin basını ''AK Parti her yere cami yapıyor'' diye topladığını, sonradan yapılanların cami değil trafo olduğunun anlaşıldığını anlatmadım.
Başörtülü kızları hedef alan eğitim yasağının, CHP''nin büyük çabaları yüzünden devam ettiğini anlatmadım.
CHP''nin siyaseti halka hitaben değil, oligarşiye hitaben yapma geleneğinden bahsetmedim.
28 Şubat yargıçlarının brifingde subay alkışlaması gibi, CHP''nin de 27 Nisan muhtıra girişimini nasıl alkışladığını hatırlatmadım.
''Ordu göreve'' lafının, orduyu kendi görevine değil, siyasete müdahale etmesine davet anlamında CHP literatüründe neden sürekli varolduğunu, CHP''nin neden sürekli ''darbe kaşağılığı'' yaptığını sormadım.
Demokrasiye en büyük tehdit olan, binlerce faili meçhulün faili, darbe yapabilmek için yıllarca gece gündüz fitne üreten, Ecevit''i ekarte etmek için tıp ilmini suiistimal eden, 28 Şubat''ta enva-yı çeşit tezgahlar kuran, Danıştay''a saldıran, Cumhuriyet''e bomba atan bir yapılanmayı neden bu kadar savunduğunu da sormadım.
Belki sürpriz oldu Kılıçdaroğlu için. Bu kadar uzun bir girizgah beklemiyordu.
Ama dikkat: CHP, bu seçim kampanyasında, yukarıda saydığım alanlara hiç girmiyor.
Bu yazıdan sonra belki girer ama şu ana kadar girmedi. Bu sorunlarla ilgili herhangi bir ''çek'' imzalamadı.
(Ciro ettiği tek çek, Ergenekon çeki. O çeki ödettiler, daha da ödetecekler Kılıçdaroğlu''na.)
Bu alanlara girmemesi, acaba yapmayacağı şeyleri söylemekten kaçınmasından mı?
Zannetmiyorum. Yapamayacağı bir çok şeyi şu anda söyleyip duruyor.
Belki söylerken pot kırmaktan, açık vermekten korkuyor.
Çünkü o bilmese de, millet biliyor, Cuma Namazı''nın kazası olmadığını.
Allah''ın adını uluorta anmanın büyük bir terbiyesizlik olduğunu.
Ne demek? Statüko''nun …….''ı?
Ertuğrul Özkök olsaydı ''Bu diller kurusun'' diye manşet atardı.
Bakın, şurada, Kılıçdaroğlu''nun söylediği cümleyi tekrar bile edemiyorum.
Bu mu senin kimliğin? Bu musun sen?
Ne diyeyim sana ben şimdi?
Kılıçdaroğlu''nun Müslümanlardan özür dilemesi yetmez. Hristiyan, Yahudi, Budist, Yezidi, Süryani, Alevi, Sünni, dini olan herkese, başkalarının inancına bir gram saygısı olan ateistlere bile saygısızlıktır yaptığı.
İşin ''küfran-ı nimet''e dair olan kısmını hepsinden ayrı tutuyorum.
Konuş, millet seni daha iyi tanısın.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.