Bak postacı ne getiriyor!

1969 yılında Tokyo Kongresi'nde yapılmasına kararlaştırılan 'Uluslararası Gençler İçin Mektup Yazma Yarışması'na, Türkiye 1983'den bu yana katılıyor. 'Genç kalemlerin kompozisyon yazma yeteneklerini ve düşünce inceliğini geliştirmek ve uluslararası arkadaşlığı kuvvetlendirmek' amacıyla her yıl düzenlenen mektup yazma yarışmasının bu yıl ki konusu, 'Bu mektubu teşekkür etmek için yazıyorum' olarak belirlenmişti. Her ülkede birinci olmaya hak kazanan mektuplar, Uluslararası Posta Birliği tarafından belirlenmekte olup, bu yıl yazdığı mektupla birinciliği kazanan İzmir Özel Zübeyde Hanım İköğretim Okulu öğrencisi Rümeysa Karaş, ülkemize 2. mansiyon ödülü kazandırdı. 631 mektubun yarıştığı Türkiye'de, 59 mektup yayımlanmaya değer bulundu ve PTT Genel Müdürlüğü tarafından bir kitapta toplandı.

Yayımlanmaya hak gören 59 mektubun içerisinde oldukça ilginç ve edebi değeri bulunan mektuplar yer alıyor. Gençlerin bu mektuplarda teşekkür etmek maksadıyla ithaf ettiği kişileri ise, genellikle öğretmenleri, anneleri, Atatürk, Mehmetcik, AKUT üyeleri ve yakın dostaları oluşturuyor.

Yarışmaya Antalya İköğretim Okulu'ndan katılan Ahmet Toprakçı, tüm insanlığa teşekkür ettiği mektubunda, çeşitli kamusal kurumlara da Toprakçı'nın teşekkürlerinden nasibini alıyor: "...Yürekten teşekkürler politikacılarımız sizlere; bizlere hizmet vermek için elinizden geleni esirgemediniz. Taş betonların altında kalarak, ince bir hayat çizgisinde gidip gelen depremzedelerin ağzından, telefonla 'ben de buradayım, yardım edin' yalvarmasıyla teşekkürler sana Grahambell. Uzağı yakın eden Mehmet'i anası ile buluşturan, yerine göre bir hasret, yerine göre bir umut ileten telefonu düşündüğün için. Elektrikler kesilip, zifiri karanlıkta kalıp, hayat durunca seni daha iyi anlıyorum Edison. Elektriği bulup bize daha kolay bir yaşam sağladığın için teşekkürler sana. 2000 yılında Nuh Nebi'den kalma çadırları bir ikram gibi sunan Kızılay sana da sitemkar bir teşükkür."

Aydınlı Eda Erman, yaşama teşekkürlerini ilan ettiği mektubunda, hayatı şöyle tanımlıyor: " Güzel Güneş'e el sallarken masmavi denizin uzağında, teker teker göz kırpması bana yıldızların. Konfeti yağmurunda kalmak. Bir avuç kar alıp elleyi vermek kardan adamın şişman göbeğine. Ya da pikniğe gittiğinde, ulu söğütün altındaki pınardan kana kana mutluluk içmek. Pıtı pıtı atan çıtı pıtı yüreğin sevgi dolu sesini sonsuza kadar dinlemeyi dilemek. İşte budur hayat, budur yaşamaya değer olan, budur masmavi bir mürekkep damlasının koskoca bir deniz olduğunu anlamak."

Kendilerini 'tamamlayanlara' yazılmış mektuplar da var. Bu ilginç mektuplardan bir tanesi de, hayatta eline geçirdiği fırsatları iyi değerlendirdiği için kendisine teşükkür eden Aksaray Anadolu Öğretmen Lisesi öğrencilerinden Ayşegül Dilmen'e ait. Yarışmaya İstanbul'dan katılan Seda Topçu, mektubunu, kendisini geliştirmesinde yardımcı olan ve yol gösterenlere ithaf ediyor: "Kapımızın önünden geçen filozof eskiciye de selam! O öğretmişti diploma ile adam olunamıyacağını. Umarım kişiliğinden hiçbir şey kaybetmemiştir. Epey oldu onu görmeyeli. Ayışığına da sağolsun göndermeli! Hayallerimi orada saklıyorum ve çok teşekkür ederim onları saklamaktan usanmadığı için.