'Dinlenen şiir'in kitâbî yankısı

'Kimsenin aklına gelmeyen' (Timaş Yay./İst./1999), Murat Kapkıner'in 'seçme şiirler'inden oluşmuş bir toplam. "herkesin aklından geçen/bazan benim de aklımdan geçer/aklımdan çıkmayan/kimsenin aklına gelmiyor" mısraları, bir taraftan şairin şiirle karşılıklı bakışmasını ve şiirin şair için çizdiği eğriyi veriyor ama diğer taraftan bu bakışma ve eğrinin niteliği hususunda ketum bir içe kapanışı da hissettiriyor. Ben, Kimsenin aklına gelmeyen'i, şairin bir 'deyişler' toplamı olarak algıladım ve anlamlandırdım. "gitsem kusurlu/kalsam hasar görüyorum" mısralarındaki anlam katsayısı artışı ve iç zenginlikle başlayan bir şiirin, "benim anlamlı yenilgilerim" finaliyle noktalanırkenki fukaralığa dalışı, Murat Kapkıner şiirinin dil karşısındaki manzarasını da gösteriyor: Kendi içinde daha da kuşatıcı ve açımlayıcı bir şiir grafiğinin muhtemel imkânı, kolaycı yaklaşımlarla heder ediliyor. Kışkırtıcı ama şiirsel beğeniyi zaafa uğratan bir söz dizimi nedeniyle lâyık olduğu hacme kavuşamıyor şiir. Bunun bir başka göstergesi de, kitabın sonuna eklenen 'sözlük', bana kalırsa. Şiir içinde geçen kimi 'kilit/anahtar' görevi de yüklenen kelime ve tamlamalarla ilgili 'sözlük' bulundurma gereği, sonunda şairi, okurlar nezninde daha da 'anlaşılır' mı kılıyor, bilemiyorum. Sonra, okur, bir şiir metninde yer alan her kelimenin birebir anlamını bilmek zorunda mı? Merak eden, zaten arayıp bulur!. Örneğin benim merakım, "şiir üzerine hiç söylenmemiş şeyler" olduğu iddiasıyla hayli cür'etli bir haberle yansıtılan, şairin henüz kitaplaşmamış "Poetika"sında odaklanıyor. Bekleyeceğiz!.