Gönüller nura boyandı

İSTANBUL- İl ve ilçe belediyelerinin her yıl kurduğu ramazan çadırları çeşitli etkinliklerle vatandaşların teveccühünü bu ramazanda da kazanmaya hazır... Ramazan ayının simgesi haline gelen çadırlar evine iftara yetişemeyen müslümanların adeta sığınağı. Oruç açmak, iftar etmek, dinlenmek, ferahlamak için girilen bu ramazan çadırları kültürel etkinliklerle de halkı doyuruyor. Birçoğumuzun 'ah nerede o eski ramazanlar' dediği günleri aratmayacak nitelikte faaliyetler sunulacak çadırlarda. Osmanlı geceleri ile müminler ramazan ayı boyunca iftarını ederken eğlenceli dakikalar geçirecek. İstanbul'da Eyüp, Üsküdar, Eminönü, Sultanahmet, Şirinevler, Bağcılar, Kadıköy gibi merkezi ilçe ve semt meydanlarında, Ankara'da Kızılay Zafer Çarşısı üzerinde kurulan çadırlara işadamı, sanatçı, esnaf gibi toplumun çeşitli kesimlerinin desteği yağıyor. Osmanlı mekanlarını sembolize eden otantik yerlerde Osmanlı eğlencesi, esnaf ve kent kültüründen kesitler sunulacak. Vatandaşlar bu çadırların iftar sofrasında oruçların açarken, bir yandan da düzenlenen gösterileri izleyecek. Tarihi Osmanlı macuncusu, şıracısı, şerbetçisi, bozacısı, salepçisi ve pamuk helvacısı Osmanlı dönemine has kıyafetleri ile satış sürerken, Osmanlı temaşa sanatının örneklerinden orta oyunu, karagöz-hacivat, meddah, kukla, ateşbaz, ip canbazı, sihirbaz ve arap bacı izleyenlere gösteriler sunacak. Müslümanlar her gün düzenlenecek musiki konserleri ile Türk sanat müziği, tasavvuf müziği, Türk Halk müziğinden koro ve zaman zaman sanatçılardan solo konserler dinleyebilecek. İstanbul Eyüp'te ve Sultanahmet'te, Ankara Kocatepe'de açılaçak kitap fuarlarıyla kitapseverlerin kitap alma orucu da bol-bol bozulacak.

Hayır, eski ramazanlar eskide kaldı.. biz eskide kalamayız... Bu, hangi yön ve bakımdan düşünürseniz düşünün mümkün değil. Evet, eskiyi yadetmek utanılacak bir şey değil ve hatta bir vefa gösterisi olarak kabul edilebilir, ama, eskide kalmak, en hafifinden, akıllıca bir şey olarak görülemez. Bunun için, atalarımızın mezar taşlarıyla öğünmektense, kendimize ait başarı abidelerimizi yükseltmek daha akıl kârı değil mi? En iyisi, eskiden ilham alıp, kendi ramazanımızı kendimize göre, kendimizce kutlulamak; kendi ruh ve gönül iklimimizin özelliğini, renklerini ortaya serebilmek ve bunun kıvancıyla gönenmektir –eskiyle değil. Yeniye yeni yakışır, yeni zamanlara ait isek, bize, yeni ramazanları kendi yeniliklerimizle ihya etmek düşer. Ve: Ramazan kutlamalarının sadece eğlencelerden ve yeme-içmeden ibaret değil, asıl yönüyle, ramazanın bir ibadet ve taat ayı, bir iyilik ve hasenat ayı, bir yardımlaşma ve muhabbet ayı olduğunu hatırlatmağa, ne yazık ki, bu yöndeki yayınlardan dolayı, büyük ihtiyaç var... Evet, küçüklere ramazanda, orucun ağırlığını, hafif eğlencelerle hafifletmek güzel bir şey, ama, bunu, bütün büyüklerin de küçülmesi olarak anlamak, biraz kolaycılık ve hile-i şer'iye ye sapmak demek olmaz mı?.. Haydi, nice ramazanlara dileğiyle: Ramazanınız mübarek olsun...