Uzun ince bir yoldaydı

Doğarken sen ağlamıştın, herkes gülmüştü. Öyle bir hayat yaşa ki, öldüğünde herkes ağlasın sen gül... Ona herkes "hocam" diye hitap ederdi. Gerek ilmi, gerek mütevazılığı nedeniyle herkesin takdirini, sevgisini ve saygısını kazanmıştı. Kimseye bağırdığını duyan olmamıştı. Ahlakı son derece düzgün, kalb kırmayan, herkese elinden gelen yardımı eden, son zamanlarda yetişen ender şahsiyetlerden biriydi. Gaziantep'e geldiği zaman büyük ilgiyle karşılanır, toplantı, düğün, sohbetlerde konuşması arzu edilirdi. Bir arkadaşımızın düğününe toplantısını kısa keserek yetişmişti. Hastaları ziyaret ederdi. Hitabeti düzgün, yapıcı, akıcı ve samimi idi. Siyasete girişi enteresan olmuş, adeta zorla, siyasete kolundan tutulup sokulmuştu. Geçen yıl vefat eden Adil hocaya: "Hocam, siyasete girmem için çok ısrar ediyorlar ne yapayım?" diye sormuş. Adil hoca da ona: "Oğlum siyaset bazı bilgisizlerin elinde senin bilgine değer vermezler girme..." dediyse de ısrarlar neticesinde girmiştir. Onun sohbet halkasında olanlar siyasete girişine çok üzülmüştü. Birçok genç insanın yetişmesine vesile olmuştur. İyi arapça bilmesi, dini konulardaki ilmi, onu sözü dinlenir bir insan yapmıştı... Belki en önemli özelliği, gelişmeye açık, sivil bir insan oluşuydu. Bakarsınız elinde valizle otogardan eve geliyor; bakarsınız sokakta vatandaşlarla sohbet ederek geziyor. Ben korumalarını hiç görmedim. Herkese açık, yardıma amade, tam milletin vekiliydi. Antep onun gibi bir insanı ve milletvekilini çok arar inancındayım. Kendine muhaliflere bile onların yaptığı gibi cevap vermemiş; siyasetteki kirlenmeden şikayetçi olmuştu. Son belediye seçimlerinde onun aday olması çok arzu edilmiş ancak olamamıştı. Ona: "Adaylığı siz mi istemediniz?" diye sorduğumda, "Bilmediğin şeyler var" demişti. Bilmediğim şeyleri yine bilemeyeceğim... Hasılı 21 Kasım 1999 günü, 39 yaşında en verimli çağında bir fidan gibi düştü toprağa. (Küllü nefsin zaikatül mevt..) Ben inanıyorum ki sen şehitsin. Üç yaşındaki kızıma ölümünü anlattım, "Çok üzgünüm dedim", "Baba sen üzüldün ben üzüldüm hepimiz üzüldük" dedi. "O zaman dua edelim kızım" dedim. Ellerimizi açtık: "Allahım, Bedri amcamı cennetine koy!.." dedik... "Her gülen bir gün ağlar/Bakmayın gülenlere/Ne mutlu bu dünyada/Ölmeden ölenlere..."