Yanık kitapların okuru KARAKOYUNLU

ANAP İstanbul Milletvekili Yılmaz Karakoyunlu, Meclis'in siyaset dışı entelektüel uğraşları da olan 'nadir' üyelerinden. Varlık Vergisi etrafında yaşananları anlattığı ilk romanı Salkım Hanımın Taneleri ile Karakoyunlu, hem kültür kamuoyunun dikkatini Türkiye'nin yakın geçmişine hem de, ustalıkla oynattığı kalemine çekmeyi başarmış, Tomris Giritlioğlu'nun aynı adla beyazperdeye aktardığı Salkım Hanımın Taneleri filmi Altın Portakal Film Festivali'de dahil hemen hemen her festivalden ödülle dönmüştü.

Yazmaya Salkım Hanımın Taneleri'nden sonra da devam eden Yılmaz Karakoyunlu, birbiri ardına yayımlanan romanlarında Türkiye'nin özellikle son yüzyılda yaşadığı dönüşümü toplumsal, hukuksal ve ekonomik boyutlarıyla kaleme aldı. "Ben bu kitapları roman yazmak amacıyla değil, Türkiye toplumunun yakın tarihte yaşadığı değişimin objektif biçimde anlatılması gerektiğini düşündüğüm için yazdım" diyor Karakoyunlu. Son zamanlarda iyiden iyiye popülerleşen Karakoyunlu, bir imza gününden diğerine koşuyor. Biz de bir imza gününde yakaladık onu. İşte Karakoyunlu'nun bize anlattıkları:

Salkım Hanımın Taneleri'ne de, diğerlerine de roman yazmak amacıyla başlamadım. Salkım Hanımın Taneleri'nin çıkışı biraz da, Ölü Canlar romanının çıkışı gibi oldu. Türkiye toplumunun yakın tarihine ilişkin belli devrelerin akademik çalışmalarda bile atlandığını, bu alanda bir boşluk olduğunu gördüm. Varlık Vergisi'nin uygulandığı dönemi kapsayan ve objektif ölçülerde anlatan akademik de olsa herhangi bir çalışma yoktu. Salkım Hanımın Taneleri'nden sonra ise ciddi bir tartışma ortamı oluştu ve Varlık Vergisi'ni işleyen altı tane doktora tezi hazırlandı. Güz Sancısı'nda 6-7 Eylül Olayları'nı, Sularda Hüzün Vardı'da Ermeni Tehcirini, Çiçekli Mumlar Sokağı'nda II. Meşrutiyet Dönemi'ni, Üç Aliler Divanı'nında Atatürk'e yapılan suikasti ve Cumhuriyet'in şemsiyesi altında Cumhuriyetçiler'le İttihatçılar arasında yaşanan hesaplaşmayı anlattım. Devlet Planlama Teşkilatı'nı, inancın sistematik olarak kontrol altına alınmasını anlatmak istiyorum.

1951 senesinde Halkevleri kapatıldığı zaman ben Siverek'teydim ve Siverek Halkevi'nin kitaplarını getirip parkın içindeki kuru bir havuza attılar.

O zamanlar mor ispirto vardı, isportoyu döktüler. Ateşe vereceklerdi. Siverek'in aklı selim bir müftüsü vardı. Hükümet Konağı'ndan çıktı. Cüppesinin eteklerini tutmuş, başında sarığı, elinde hazerân bastonla geldi, havuzun içine girdi ve yanan kitapları dışarı attı. Herkes etrafında dolanıp duruyordu. Ben de girdim havuzun içine. Kitapları havuzun dışına çıkardığımızda kimse kalmamıştı. Bir müftü bir ben. "Bunlar ne olacak efendim?" dedim. Dedi ki; "Oğlum bunlar lukatâ hükmündedir, al senin olsun." Epeyce bir kitap vardı. O zamanlar 15-16 yaşındaydım. Hemen gittim bir at arabası alıp geldim ve hepsini yükledim.

Müftüye de dedim ki; "Bu ileride ihtilaf çıkarır, ama senden iyi de şahid olmaz. Kentin müftüsüsün. Bunu hiçbir zaman unutma." Adam o kadar tedbirli biriydi ki; babama haber vermiş; "Çocuk bugün kitap getirecek, kitapların macerası budur. Yanlış bir muhabeseyle sigaya çekme" diye. Şimdi kütüphanemi yeniden yerleştirirken onlar için ayrı bir raf yaptım ve 'yarın öbürsü gün ölürsem kitabın macerası bilinsin' diye de, kitapları edinme tarihçesini yazdım rafa koydum. Celaleddin Rumi'yi de, Mesnevi'yi de, Taberî Tarihi'ni de ama; aynı zamanda Balzak'ı da, Suç ve Ceza'yı oradan okudum. Bazılarının sayfalarını çevirince, burnuma hâlâ nefis bir yanık kokusu gelir.

İnternette her gece bir iki saat yabancı bir hanımla satranç oynadığını ifade eden Yılmaz Karakoyunlu, yenen tarafın diğerine küçük hediyeler gönderdiğini anlattı. Satranç oynadığı hanım hakkında, evli olmasının dışında hiçbir şey bilmediğini söyleyen Karakoyunlu, rakibinin kendisini televizyonda gördüğünü ve "Koyu renk gömlekler giymeyin. Ayrıca gömleklerinizin yakası çok dar. Gıdığınız sarkıyor" dediğini de aktardı.