GEÇEN
hafta yoğun iç ve dış gelişmelerin gölgesinde kalan önemli olaylardan birisi ABD'nin Bosna hükümetinden Milli Savunma Bakan Yardımcısı Hasan Çengiç'in savaş sırasında İran'la kurmuş olduğu ilişkiler dolayısıyla görevinden alınmasını resmen talep etmesidir. Son aylarda gerek dünyanın gerekse Türkiye'nin gündeminden düşen Bosna'daki bu gelişme Batı siyaset yapımcılarının çifte standartlarının yeni bir örneğini oluşturmaktadır. Bu konuda duyarlı olması gerekenlerin gösterdikleri şaşırtıcı suskunluk ise dikkatlerimizin sadece doğrudan baskılara, katliamlara ve etnik kıyımlara ayarlı olduğunu bir kez daha ortaya koymaktadır. Halbuki Hasan Çengiç konusunda Bosna hükümetine yapılan baskılar daha önceki katliamlara zemin teşkil eden ve suçlu ile tabii savunma hakkını kullanan masum insanları aynı kefeye koymaya çalışan mantığın bir yansımasından ibarettir. Bu konuda tepkisiz kalınması, duyarsızlıklardan cesaret bulan yeni katliamların ortaya çıkmasına sebep olabilir.
Hasan Çengiç kimdir ve bu baskılara yol açan neler yapmıştır? Hasan Çengiç ülkesinin işgal edildiği ve halkının etnik kıyımdan geçirildiği ve başta ABD olmak üzere bütün dünyanın seyirci kaldığı bir dönemde halkının meşru savunma hakkım ve istiklalini korumak üzere gerekli araçları sağlamak için harekete geçmiş ve dünyanın değişik bölgelerinde bu konuda etkin faaliyette bulunmuş bir insandır. Gençliğinden beri Alija îzzetbegoviç'in yakınında bulunmuş olan Çengiç birçok ülkeyi dolaşarak Bosna ordusunun gerekli savunma altyapısını sağlamaya çalışmıştır. Bu çerçevede Malezya'yı ziyaret ettiği günlerde kendisiyle birkaç kez görüşme imkanına sahip oldum. Ülkesi ve halkı için her türlü tehlikeyi göze alabilecek mücadeleci ve kararlı bir Bosna vatanperveri olarak tanıdığım Hasan Çengiç'in görevinden alıması için Bosna hükümetine baskı yapılmasının nedeni olarak savaş döneminde silah temin etmek amacıyla İran'la kurmuş olduğu ilişkiler gösterilmiştir. O dönemlerde Sırbistan tarafından da birinci derecede suçlu olarak aranan Hasan Çengiç'e yapılan bu suç isnadı üzerinde hukuki açıdan ciddi şekilde durmak gerekir.
Her şeyden önce İran BM üyesi bağımsız bir ülke olarak bir başka bağımsız ülke olan Bosna-Hersek Cumhuriyeti ile her türlü ilişki içine girebilir ve bunun uluslararası hukuk açısından müeyyide sebebi olarak gösterilmesi BM Anayasası'nın ruhuna ve varoluş gerekçesine aykırıdır. Ama bir an için bu müeyyidenin isnadına uygun olarak İran'ın kendisiyle ilişki kurulması sakıncalı bir ülke olduğu varsayımını kabullenelim. Bu durumda bile tabii hukukun en temel umdesi olarak insanoğlunun kendi kendini savunma hakkı her türlü hukuki sonucu ortadan kaldıran bir önceliğe sahiptir. Bir saldırgan karşısında kendi varlığını savunma çabası içine giren bir insanı da, bir etnik kıyım karşısında kendi varlığını sürdürebilmek için ölüm kalım savaşı veren bir toplumu da, suçlu olarak kabul edecek hiçbir felsefi, hukuki ve siyasi mantık yürütülemez. Bu durumdaki bir insanın da, bir toplumun da en öncelikli meselesi kendini savunabileceği araçları elde edebilmektir ve bu noktada bu araçların kaynağından çok niteliği ve niceliği önem taşımaktadır. Ayrıca İran ile silah ilişkisine girmek bir suç ise bu müeyyideler herşeyden önce İrangate olayının kahramanları olan geçmiş Amerikan yönetimleri için uygulanmalıdır.
Eğer Hasan Çengiç Bosna hükümeti adına İran dahil dünyanın birçok bölge ve ülkesini gece gündüz her türlü riski göze alıp dolaşarak silah temin etmek zorunda kalmışsa bunun baş müsebbipleri hem Sırp çetelerin yüzbinlerce insanı katlederek tam bir etnik kıyım yaptıklarım kabul eden hem de bu etnik kıyıma muhatap olan Müslümanlar'ın savunma haklarını dört yıl boyunca yok sayan bir silah ambargosunu uygulayarak tabii hukuku da, imza attıkları BM Anayasası'nı da ihlal eden Güvenlik Konseyi üyesi Batılı ülkelerdir.
Hasan Çengiç'in etnik kıyıma uğrayan Bosna halkını silahlandırmak için verdiği mücadele, İstiklal Savaşımız esnasında Anadolu'ya silah aktaran Karakol teşkilatının gayretleri kadar aziz, İngiliz idaresi altında olmalarına rağmen İngiltere'nin savaş içinde olduğu Fransız ve İspanyollar'dan silah kaçakçılığı yoluyla elde ettikleri silahlarla Amerikan bağımsızlık hareketini yürüten George Washington ve arkadaşlarının mücadeleleri kadar haklıdır. Bugün tam bir çifte standart ile Bosna bağımsızlık mücadelesinin öncülerini mahkum etmeye çalışan ABD yönetimi kendi tarihini ve hukukunu yeni bir gözle tekrar okumadıkça uluslararası ilişkilerde öncü rolüne soyunamaz. Bağımsızlık savaşı esnasında 1779 yılında İspanya'dan 219 top, 30000 tüfek, 55000 adet patlayıcı, 12000 bomba, 4000 çadır ve 30000 üniforma alan ABD'nin kurucuları dönemin İngiliz yönetimi tarafından vatan haini ve işbirlikçi olarak nitelendirilmişlerdi. Ama bu niteleme bugün Amerikan halkının onları bağımsızlık öncüleri olarak görmelerini engelleyemedi.
Hasan Çengiç için de gerçek yargıyı uğrunda mücadele ettiği halkı verecektir. Alija'nın öncülüğünde yürütülen haysiyet mücadelesinin şerefli bir mensubu olan Hasan Çengiç hakkında bu baskıyı yapanların adlan etnik kıyımcı Sırplarla birlikte anılacaktır. Bağımsızlık savaşı atmosferinde yapılan anayasa düzenlemeleri ile kendi halkına baskıcı koloni yönetimine karşı milisler oluşturarak sivil direnme hakkı tanıyan ABD'nin etnik kıyım karşısında harekete geçen bir halkın öncüleri için yargıda bulunmaya kalkışması da ayrıca büyük bir tutarsızlıktır. Bu baskıyı yapanlar, her şeyden önce dört yıl süren etnik kıyımın Müslümanlar'a uygulanan silah ambargosu ile nasıl teşvik edildiğinin hesabını kendi vicdanlarında ve tarih huzurunda vermek zorundadırlar.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.