TR
EN
AR
FR
RU
UR
İki tabloda kahramanlık dersi
SON
gelişmelerle ilgili iki çarpıcı tablo zihinlerde yer etti. Bu iki tabloyu da interstar ekranlarından izleme imkanı buldum. Birisi Mayıs ayında yapılan Sultanahmet'teki mitingte idi ve özellikle de sıradan bir enstantane olarak geçiştirildi; geçen Salı günü Ankara'daki gösterilerden ekrana yansıyan diğer tabloda ise öylesine abartılı olarak kullanıldı ki, yeni bir ulusal kahraman imajı oluşturulmaya çalışıldı. Birinci tabloda orta yaşın üstünde başörtülü bir hanım Sultanahmet'teki mitinge giderken polisler tarafından engellenmesi üzerine kameralara dönerek "Benim babam İstiklal Harbi'nde şehit oldu; oğlum ise şu anda Güneydoğu'da cephede savaşın içinde. Asker olan, şehit veren biziz, bu vatan bizim, yeter artık çektiklerimiz" mealinde haykırıyordu.
Bu hanım teyzenin ismini bilmiyoruz; kimse kimliği üzerinde de durmadı; çünkü o kendisini medyaya pazarlama, gündeme gelme gayesi gütmüyordu. Ta yüreğinden gelen bir sesi dillendiriyor, onuru kırılmış, tahkir edilmiş bir halkın anonim hissiyatına tercüman oluyordu. Tepkisi hesapsız ve pazarlıksızdı. O teyze kameralar önünde bu sözü söyledikten sonra yürüdü gitti. Kimse onu aramadı; sormadı. Muhtemelen ertesi gün yüreğinde asker olan yavrusunun hasreti ile hayatın binbir güçlüğüne karşı direnme mücadelesine devam etti.
Bu hanım teyzenin ismini ve kimliğini hâlâ bilmiyoruz. Ama bildiğimiz bir şey var ki, ismi kesinlikle Chantal değildi. Belki Ayşe, belki Hatice, küçük bir ihtimalle de olsa belki Nene Hatun'du.
Bu teyzenin yaşadığı yeri de bilmiyoruz; ama kesinlikle biliyoruz ki Chicago değildi; şehir varoşlarında bir yer, belki Bayrampaşa, belki Fatih belki de Üsküdar.
Bu hanım teyzenin İstiklal Harbi'nde şehit düşen babasının adını da bilmiyoruz; ama kesinlikle bildiğimiz bir şey var ki, Jan değildi, belki Mehmet belki Ali, belki de Hasan Tahsin'di, belki de o bir Sütçü İmam'dı.
Bu hanım teyzenin Güneydoğu'da cephede savaşan oğlunun ismini de bilmiyoruz, ama yine kesinlikle bildiğimiz bir şey var ki, Amerikalı değildi ve ismi de Mike Mandall değildi. Belki Süleyman, belki İsmail Hakkı, belki de Mustafa ya da Kemal'di. Bu teyzenin varsa kızı da Amerikan Kız Koleji'nde okumuyordu, belki Eyüp İmam-Hatip Lisesi'nde, belki Bakırköy İmam-Hatip Lisesi'nde okuyor ve her gün televizyonda kendisinin de ait olduğu IHL camiasına yönelik anonim suçlamalar ve tahkirlerle kahroluyor ve onurlu bir elin kendisine sahip çıkmasını bekliyordu.
Gördüğünüz gibi o hanım teyze ilgili bilgilerimiz hep ne olamayacağı ile ilgili. Kendisi hakkında doğrudan bir bildigimiz olmadı. İnterstar kameramanın önüne haklılığında en ufak kuşku duymayan bir vakurla geldi ve tanı bir mahfiyetle bir sır gibi gitti. Bir kahramanın bütün bilinmezliğini onurla taşıyarak egosunu ortaya koymadan ruhumuza birşeyler üfledi ve kayboldu. Bir şehit kızı olmanın vakarı ve bir asker annesi olmanın gururundan kaynaklanan teslimiyetsiz ve kibirsiz bir ağırbaşlılıkla tam bir kahraman edası sergileyen bu Anadolu kadınının şahsında sanki bir toplumun anonim ruhu tecessüm etti.
İkinci tabloyu da İnterstar ekranında gördük. Bir genç kız İmam Hatipler'in kapanmasına tepki gösteren kitleye karşı Atatürk resmini gösteriyordu. Televizyon bu tavrı Tianenmen Meydanı'nda tanklara karşı duran Çinli genç ile özdeşleştirerek tam bir zıt analoji yapıyordu. Türkiye'de yaşayan herkes tankların kimin yanında ve kimin karşısında olduğunu bildiği halde silahsız kalabalığı tanklarla özdeşleştirirken, tankın desteğini arkasında hisseden bu genç kızı tanklara karşı yürüyen büyük bir kahraman gibi takdim ediyordu.
Her şeyden önce kızın tavrı kitlenin gösterisi ile doğrudan alakalı değildi. Kitleden ne Atatürk'e karşı bir slogan atıldığı vardı; ne de İmam-Hatip Lisesi meselesi bu çerçevede ele almıyordu. Aslında sonradan adımın Chantal olduğunu öğrendiğimiz genç kazın ucuz kahramanlığa yönelen bu tavrı ile izinsiz yaptığı binanın yıkılmasını engellemek için önüne Atatürk heykeli diken uyanık rantçı arasında ciddi bir fark da yoktu. Birisi arsanın, diğeri ucuz kahramanlığın rantına oynuyordu.
Gerçek kahramanlık mahfiyet ve anonimlik gerektirirken, bu sahte kahraman birden bütün aile efradı ile kamuoyunun önüne çıktı. Özel Atatürk Ödülü'ne aday gösterildi; ulusal kahraman ilan edildi ve çağdaş Türk gençliğinin modeli olarak takdim edildi. Herhalde yakında birçok film teklifi alır ve bu kahramanlığın hak ettiği bedeli elde eder. Demek ki, çağdaş Türk gençliğinin de çağa ayak uydurabilmesi için çağdaşlıkla uyuşmayan Mehmet, Ayşe, Hatice gibi isimleri terketmesi, hatta mümkünse İslamiyet dışı dinlerden birine mensup olması, Chicago'da yaşayarak arada sırada Türkiye'ye tatile gelmesi ve böylesi kahramanlık gösterileri ile prim yapacak kadar uyanık olması gerekiyordu.
Biz bu tür kahramanlık gösterilerini daha önce de gördük Her ne hikmetse bütün bu kahramanlarımız Amerika'da yaşadıkları halde sadece bu kısa kahramanlık misyonları için Türkiye'ye geliyorlar. Hatırlarsanız, DSP grubunda Ecevit'in eline kapanarak Türkiye'de laikliğin elden gittiğini hıçkırarak haykıran medyatik kahramanımız da Amerika'dan gelmişti. Daha sonra sahtekarlığı ortaya çıkan bu kahraman kadın dolayısıyla onu medyada gündeme getirenler özür dahi dilememişler ve benzeri kahraman arayışlarına yönelmişlerdi.
Şimdi sormak hakkımız değil mi? İsmini dahi bilmediğimiz o hanım teyzenin babası İstiklal Harbi'nde şehit düşerken, ismini telaffuz dahi edemediğimiz bu Chantal hanımın pederi ya da dedesi nerede idi? O hanım teyzenin yüreği Güneydoğu'da askerlik yapan evladı için yanarken, aile olarak topyekün kahramanlığa soyunan Zakari ailesinin çocukları nerede ve ne yapıyorlardı?
Bir toplumun ve ideolojinin kalitesi kahramanları ile belli olur. Türkiye'deki Batılılaşma ve sekülerleşme çabalarının en önemli zaafı da halktan kopuk kahramanlar üzerine oturmaya çalışmış olmasıdır. Bu şekilde gittikçe halka yabancılaşan şekiller semboller, sosyal kültürde gerçek bir meşruiyyet zemini bulamamışlardır.
Bu durum bireysel kahramanlıklar için de anonim kahramanlıklar için de geçerlidir. Halkın anonim kahramanlık anlayışını yansıtan Mehmetçik tabiri Hz. Peygamber'in adından ilham aldığı için güçlü bir sembol halinde yaşamaktadır. Bu tar biri "Chantalcık" ile değiştirmeye niyetli olan medya mensupları varsa, bu niyetlerini, ucuz kahramanlık hikayelerinin arkasına sığınmadan, açık bir şekilde dile getirmelidirler.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.