TR
EN
AR
FR
RU
UR
Medyatik dedikodu kültürü ve yerelleşme
MEDYA
'nın çift yönlü bir güç oluşturduğu son gelişmelerle bir kez daha ortaya çıkmış oldu. Özel televizyonların ve radyoların yaygınlaşmasının Türk toplumunun kendi kabuklarını kırarak uluslararası alana açılması doğrultusunda önemli bir değişime öncülük edeceği son zamanlara kadar yaygın bir kanaat idi. Gerçekten daha önceki tek merkezli enformasyon aktarımı toplumun ciddi bir şekilde içe kapanmasına ve dünyayı tek bir pencereden görmesine yol açıyordu. Bilgi elde etme alternatiflerindeki artış ve yaygınlaşma bu tek yönlülüğün doğurduğu enformasyon süzgeci insiyatifinin dağıtılması sonucunu doğurdu. Bu da bilgi akışkanlığında ciddi bir çeşitlilik oluşturdu. Böylece, daha önceki tek-merkezli enformasyon kaynağını kontrol eden siyasi iradenin mutlak denetiminin toplumu zihnen esir almasının önüne geçilmiş oldu. Ancak, son zamanlarda yaşanan ve yayıncılık ilkesi ile hiçbir şekilde bağdayan rating temelli aşırı popülist tavır sonucunda ilkeli yayıncılık ile teknolojinin araçları ile örtülmüş kitlesel dedikodu humması arasındaki fark gittikçe kaybolmaya başlamış bulunmaktadır. İnsanların ahlaki zaaflarının ürünü olan dedikodu psikolojisinin mahalle ölçeği ile bütün bir topluma yayılmış rating ölçeği temelde ayni olgunun yansımalarıdır. Kendi yerel dedikoduları ile içine kapanmış bir mahalle ile insanların özel hayatlarını didikledikçe ilgi uyandıran ve medya tarafından körüklenen kitlesel nitelikli dedikodunun doğurduğu içe kapanma arasında da ciddi bir fark yoktur.
Habercilik ötesinde dedikodu kapma yarışı ile gündemi esir alan medya kuruluşları bu konuda son derece kötü bir sınav vermişler ve her ne surette olursa olsun kamuoyunun gündemine girmek isteyen bazı fırsatçılara alet olmuşlardır. Bu yayınlar sonucunda toplumun her kesimi değişik türde istimsarları tartışmaktan gerçek gündemi yakalama fırsatı bulamamaktadır. Bulunduğunuz her mecliste, girdiğiniz her derste, bindiğiniz her takside medyanın zihinlerini bulandırdığı insanların, birbirine benzeyen ve mahalle dedikodularının medyatik nitelik kazanmış şekli olan sorularına muhatap olmaktasınız.
Sağladığı bilgi ile toplumun ufkunu açması gereken ve toplumu evrensel olanla buluşturma mesuliyeti taşıyan medya son derece süfli bir dedikodu yerelliğine mahkum olmuş durumdadır. Son iki hafta içinde medyayı takip eden insanlarımız ne Ortadoğu'da Halil şehri etrafında tırmanan gerginliği, ne Sırbistan ve Bulgaristan'da artan iç huzursuzlukların Balkanlar'daki dengeleri etkileyecek muhtemel sonuçlarını, ne Bosna ve Çeçenistan'daki son gelişmeleri takip edebilmiştir. Kral Hüseyin'in arabuluculuk çabaları, Miloseviç'in geleceği gibi bizi doğrudan etkileyebilecek konulan bir kenara bırakın Türkiye'yi savaşın ucuna getiren Kıbrıs sorunu konusunda bile ciddi bir haber akışı ve tahlil yapılmamıştır. Güney Afrika'nın Suriye'ye satmayı planladığı silahlara Amerikan yönetiminin gösterdiği tepkiler ve Türkiye'nin bu meseleye bakış açısı ise gündeme hiç mi hiç gelmemiştir. Kore'de yaygınlık kazanan gösterilerin Pasifik bölgesini, Peru'nun başkenti Lima'da rehine eylemlerini sürdüren gerillaların Latin Amerika siyasetini ne şekilde etkileyeceği soruları ise dedikodu kültürü ile yerelleşen bir zihniyetin ilgi alanına giremeyecek olgulardır.
Özgür ve güçlü bir iletişim ağının beslediği şeffaf ve tartışan bir toplum anlayışına kimse karşı çıkamaz. Ama sıradan insanların dedikodu zaaflarını tahrik ederek rating almaya çalışan medya ahlaki sorumluluk çizgisine getirilemezse ve hiç bir ilke tanımaksızın her fırsatta gündeme gelmeye çalışan fırsatçıların önüne geçilemezse, bilgi deformasyonu öylesine bir düzeye ulaşır ki, kendi oluşturduğumuz sis bulutundan bırakın evrensel olgularla ilgilenmeyi burnumuzun ucunu bile göremez hale geliriz.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.