Bedel ödemek bu!..
Ahmet RıdvanYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 05/07/1999, Pazartesi • Yeni Şafak Haber Merkezi
Geçtiğimiz MGK toplantısı arefesinde ortaya atılan Fethullah Hoca bantları ve bu cemaatin devleti ve orduyu işgale yönelik takiyyeci faaliyetler yürüttüğüne ilişkin düzmece raporlar, bütün Türkiye''yi derinden sarstı. Özellikle Hocaefendi''ye izafe edilen bazı bantlar; bu harekete yakın ilgi duyan ve "ılımlı İslâm", "devletle problemi bulunmayan İslâm" arzusunu taşıyan çevreleri de zor durumda bıraktı. Hele hele "ılımlı İslâm"ın temsilcisi olarak algılanan bu hareket hakkında düzenlenen san rapor, Fethullah Hoca çevresine sempati besleyen çevreleri iyice zora soktu.
İmaj kirletmesi
Bizim de birkaç gündür kaynağına inmeye çalıştığımız mahut rapor, devletin muhtelif organları tarafından yalanlanmış olsa bile; bir yandan "cemaat", bir yandan cemaat faaliyetlerine olumlu yaklaşan çevrelerin rahatsızlığını gidermiş olabileceğini sanmıyoruz. Öyle tahmin ediyoruz ki, bu rahatsızlığın şimdilik üzeri örtülmüş kabul edilmelidir. Dolayısıyla bir yaranın kabuk bağlaması, ya da ateşin üzerinin küllenmesi; sorunun çözülmesi anlamına gelmeyeceği gibi, bu yara da önümüzdeki zamanlarda tekrar tekrar nüksedebilecek cinsten bir hususiyet taşımaktadır.
Çünkü adı geçen raporun dışında, Türkiye''deki dinî/İslâmî faaliyetlere ilişkin daha onlarca raporun mevcud olduğunu öğreniyoruz Faik Bulut''un kitabından. Ayrıca geride bıraktığımız yılları şöyle hatırladığımız bir anda, dinî/İslâmî nitelikli faaliyetlere ilişkin raporların, ikide bir gündeme getirildiklerini asla göz ardı edemeyiz. Bu bakımdan Türkiye''nin; yarı yarıya bir dış sarmalın kıskacında, teşekkül eden konjonktürde, meydana gelebilecek değişmelere, fazlaca bel bağlamanın isabetli olamayacağı düşüncesindeyiz. Nitekim ülkemizin sık sık içine düşürüldüğü derin kaosların, sırf mevcut yöneticilerle izahı da bizce yeterli gözükmektedir.
Türkiye gibi bir yandan Batı''dan dışlanan, bir yandan bölünme tehdidi altında halden hale giren; yirmi yıllık terör belâsıyla baş etmeye kalkışırken, dost-düşman muhtelif ülkelerin emrivâkileriyle karşılaşabilen bir ülke, unutmayalım ki akılda hesapta olmayan "bedel"ler ödemek durumunda da kalabiliyor. İşte görüyoruz ki, IMF ile yapılan görüşmeler hiçbir meyve vermedi. Bu tür özü yok kuru müzakerelerden, Türkiye''ye zaten ne zaman fayda geldi ki? Neredeyse rahmetli Özal''dan beri Türkiye, derin kredi darboğazlarından geçiyor. Türkiye''ye yönelik görünür görünmez dış kredi ambargolarının varlığından şüphe edebilir miyiz?
Sırf kara parayı Türkiye''ye çekebilmek amacıyla ihdas edilen ihracata vergi indirimleri, gene Özal''la başlayan iç borçlanma çaresizlikleri ile işte bugünlere kadar geldik. Ekonomideki bu tür sıkıntılar ve hükümet-devlet aygıtını, dinî/İslâmî tezahürler üzerine acımasızca tahrikler, 1987 İran-Irak ateşkesinden bu yana her geçen gün artarak devam ediyor. Özal 1989 mahalli seçimlerini niçin kaybetti, herkes iyi düşünsün bakalım!.. Ateşkes sağlandıktan itibaren, muhafazakâr Türkiye ve Özal projelerinin arkasındaki dış destek kendisini geriye çekmiş, Özal da Semra Hanım rüzgârlarına bunun için ihtiyaç duyar hale gelmişti. Yoksa daha önceleri "başörtüsü" Türkiye ve üniversiteler için problem teşkil etmiyordu ki!..
Türkiye''nin şu anda içinden geçtiği ateş çemberi, Özal''ın son zamanlarından çok farklı ve çok daha yoğun!.. NATO stratejileri değişmiş; Türkiye Batı''dan kopmuş; ABD ve Almanya verdiğim silâhları Doğu''da ve Kuzey Irak''ta kullanamazsın diyerekten silâh ambargosu uygulamaya başlamış; Çiller''in: "Türkiye''yi AT''ye kabul etmezseniz, biz de Doğu Avrupa ülkelerinin NATO''ya girişini imzalamayız" tehditleri boşa çıkartılmış!.. Bu halde Türkiye, uluslararası arenadan soyutlanmışlık hisleri içinde, doğuda ve Kuzey Irak''ta son derece riskli politikalar yürütüyor. Yani emperyal bir tehdidi göğüsleme denemeleri içerisinde.
Netice itibariyle Türkiye''nin, II. Mahmud''un meşhûr tabiriyle, "Denize Düşen Yılana Sarılır" cinsinden yeni politikalara mecbur kaldığı sonucuna ulaşıyoruz buralardan. Acı fakat gerçeğin bir yüzü, maalesef işte bu noktalarda aranmalıdır.
Düşünün!.. İngiliz ve Fransızlar''ın desteğiyle Mısırlı İbrahim Paşa, Mısır''dan ta Kütahya''ya kadar Arap çöllerini ve Anadolu''yu baştan sona yararak geçmiş pâyitahta doğru hınçla ilerliyor. Devrimci padişah son derece çaresiz!.. Ruslar''a, Osmanlı''nın hasm-ı cânı Ruslar''a başvuruyor. "Denize düşen yılana sarılır" sözü de işte o yıllardan acı bir hatıra bizim için.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.