Kısa bir tatilin ardından açılan TBMM, Türkiye için son derece önemli sayılabilecek yeni bir çalışma dönemine daha giriyor. Aynen geçen sene olduğu gibi bu sene de, Meclis''in kapalı kaldığı süreler son derece hareketli geçti. Geçtiğimiz yılın gerginliği liderler zirvesi, seçimlerin tehiri, Çakıcı ve Korkmaz Yiğit etrafında dönüp dolaşırken; bu sene de benzer iniş çıkışları aynıyla yaşıyoruz.
Anlayacağınız hemen her sene, Türkiye sıcak bir sonbahar yaşamak durumunda kalıyor. Nasıl geçen yıl, sonbahar ateşleri arasında Türkiye bir hükümet değişikliğine sahne oldu ise, daha şimdiden benzer arayışların kapısı aralanmaya başladı bile. Artık kavganın, döğüşün adâbı erkânı da yok. Vur ki, neresinden vurursan vur. Vur ki, ses getirsin.
Okuyucularımız hatırlayacaklardır: Yeni hükümetin teşkilinden beri, ara ara yazdığımız yazılarda Türkiye''nin yılbaşından önce içine sürükleneceği siyasal bir deprasyonun, bu ülkeye fayda sağlamayacağını tekrar edip duruyoruz. Bunun sebebi de, mevcut hükümetin yıkılması yolunda teşkil eden kororun, iş hükümet kurmaya gelince tekrar perişan hallere düşeceği endişesidir. Aynen geçen yıl olduğu gibi yani.
Kamouyunun böylesi zamanlarda heyecanın kurbanı olageldiğini bilmem söylemeye gerek var mı? Ama gerçek siyasetçiler onlardır ki, yıkmadan önce, onun yerine neyi inşa edeceklerinin şuuru ile hareket ederler. Bu noktada sağlıklı bir Türkiye projeksiyonu, mevcut kuvvetlerin değerlendirmesinin yapılması, mayıstaki cumhurbaşkanlığı seçimleri için lâzım gelen bir mutabakat vs.
Şimdi şöyle bakıyoruz da, bunların hiçbirisinden ortalıkta eser yok. Gitsin!.. Peki gitsinde, yerine kimi veya neyi koyacağız? Ne yapacaksınız?
Bu satırları kaydederken, geçen yıl hükümetin yıkılışında rol alan muhalefet partilerinin içine düştüğü zavallılığı hatırlamadan yapamıyoruz. O şartlarda hükümet devirmekte şahan kesilenler, oturup şöyle bir hükümet formülü ortaya koyamadılar. İşte o şartlarda düştükleri hatalar, onları seçimlerde büyük mağlûbiyetlere kadar sürükledi.
Şimdi seçim falan da yok. Öyle tahmin ediyoruz ki, hükümet devirmekte tecrübe sahibi bu sınıflar, iş başa düşünce gene aynı çaresizlikle başbaşa kalacak gözüküyorlar.
Halbuki ayrıntıdan kafasını kaldırıpda, şöyle bir etrafa bakanlar önümüzdeki Kasımda AGİT zirvesinin Türkiye''de yapılacağını, Helsinki Zirvesi''nin Türkiye için son derece önem arzettiğini (Aralıkta), gene önümüzdeki üç ay zarfında bütçe çalışmalarının sağlıklı yürütülmesi gerektiğini filan düşünür de, kursaklarında sakladıklarını yeni yıla kadar tehir ederlerdi. Hatırlamak gerekir ki Türkiye, bu tür sorumsuzluklar dolayısıyla geçen yıl geçici bütçelerle yönetilmek durumunda kaldı. Ayrıca şimdiki niyetler daha da bozuk. Varsın şu üç ayı sarhoş iktidarlarla geçiriversin Türkiye der gibiler.
Bu esnada, bu satırları okurken bazılarının, ne önemi var bütün bunların dediğini hisseder gibiyim. Onlar bize neler etti, neler ediyor görmüyor musunuz? Elbette görüyorum. Milletin çektiği acı bir tûfana dönüşmüş, ortalık körduman ve göz gözü görmüyor. Bütün bunların farkındayız. Fakat yanlış hareketlerin hasıl edeceği daha büyük bir enkaz da görüyor, hissediyor ve bunlara işaret etmek istiyoruz. İşte o kadar!..
Biz hafızasız yaşayan bir toplum olduğumuz için, Türkiye başbakanlarının ABD ziyaretleri sırasında, Türkiye iç siyasetinin nasıl alabora edilebildiğini çoklarımız hatırlamayız. Bu ziyaretler sırasında veya akabinde, Türkiye''de kaç hükümetin düştüğünü, bilmem hiç düşündünüz mü?
Öyleyse sizin bizim muhalefetimizle, bazı iç ve dış çevre stratejilerinin nasıl olup da çakışır duruma geldiğini fikretmek gerekmez mi? Adam diyor ki, Kıbrıs''ta şartlarımı kabul etmezsen, sana yardım yok. Bana mecbursun. Bakın şu küstahlığa ve kabalığa da bazı yüzlerdeki maskeler yere insin.
"ABD''ye muhtaçsınız. ABD''nin ise Türkiye''ye muhtaçlığı yok. Kredi aradığınızı biliyorum. Kıbrıs sorununu çözün. İstenenleri yerine getirin, yardımcı olalım. Aksi takdirde hiçbir yere varamazsınız." İşte Türkiye''ye asıl mesaj bu!.. Öyleyse ölümlerden ölüm beğen demek istiyor adamlar.
Bizdeki kanı donmuş, hırstan gözü dönmüş siyasetçiden ise hiç ses yok. Bu kabalığa Türkiye''den ses veren bir siyasal hüviyet arıyor ve göremiyorsunuz. Halbuki böyle zamanlarda birbirinin ardında durmaktır önemli olan. Bu tavır, bir iktidarı bütünüyle onaylamak anlamına gelmez. Bilâkis ülke menfaatlerini ayakta tutmaya yarar.
Ecevit''in hastalığını bu memlekette bilmeyen bir Allah kulu yokken, manşetleri ABD ziyaretine saklayan; hapisane eylemlerini bu tarihe denk düşüren, cumhurbaşkanlığı krizini bu tarihe çeken bir stratejiyi, unutmayın ki bizim muhalefet planlamış değil Türkiye''de.
Bu strateji kapanına düşmeye hevesli bir tutum takınan siyasetçi; hem içeriye hem dışarıya şimdi hep şehlâ bakıyor. Dışarıdan himmet, içeriden nimet bekliyor.
İzleyelim bakalım gelişmeleri.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.