Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Dün üzerine eğildiğimiz meseleyi yeterince vâzedebildiğimden emin değilim. Onun için bugün de aynı mevzuya devam etmek istiyorum.

Fethullah Hoca cemaatinin Orta Asya''ya dönük hizmetlerinin önemi ve başarısı ortada.

Ama şu noktaya dikkat edelim:

Bu hizmetin Türkiye''de yoğun tartışmalara konu teşkil ettiği bir dönemde, hizmetin hukukî ve ekonomik sorumluluğunu üstlenmiş sınıflardan en ufak bir ses çıkmıyor, bir savunma sâdır olmuyor. Biz bilmiyoruz, fakat bu bölgelere yönelik hizmetlerin bazı yöneticileri, şirket veya vakıf olarak sorumluları bulunmalı. İşte mevcut hizmetin mâlî ve hukuki sorumluluğunu taşıyan bu fedâkâr sınıflar, kamuoyunun önüne çıkarak kendilerini ve hizmetlerini vâzetmiyorlar, savunmuyorlar. Neden?

Yetki ve sorumluluk meselesi

Bu soru, dışarıya dönük hizmet alanlarında değil de, yurtiçi okul ve dersane hizmetleri üzerinde cereyan etse de durum değişmezdi. Hizmetin asıl sorumluları, yani mâlî ve hukûkî sorumluları gene de öne çıkmazlardı...

Türkiye''deki cemaat tarzı hizmet üretiminin ve cemaat yapılanmalarının en büyük zaafı işte burada aranmalıdır. Herhangi bir başarı durumunu, saldırıyı, iftirayı, mevcut bir problemin kamuoyu karşısında izah ve savunmasını; ya ekolün genel sorumlularına havale, ya da konuyla alâkası son derece zayıf üçüncü şahısların himmetine tevdi etmek!.. Başvurulan yol/yöntem bu!..

Burada asıl olan, hizmetin mâlî ve hukûkî sorumluluğunu taşıyan sınıfların, kamuoyu nezdinde, kendi iki ayağı üzerinde durabildiklerini kanıtlamaları ihtiyacıdır.

Cemaat hizmetlerinin büyümesi ile birlikte, bu problem de âdeta kangrene dönüşmektedir. Eğretilik duyguları, davul birilerinin omuzunda tokmak başkasının elinde kanaatleri, takiyye kuşkuları hep buralardan neş''et ediyor. Hizmetin hukûkî ve malî sorumluları ortada yok sanki. Asıl yetki ve tasarrufu bunlar mı kullanıyor, daha başkaları mı? Bu alanlardaki vuzûhsuzluk, kapalı cemaat ve örgüt suçlamalarını da giderek tahrik ediyor.

Dinî alan/mirî alan

O kanaatteyiz ki, Türkiye''deki bütün cemaat hizmetleri, bu noktalarda derin bir berraklığa behemehal erebilmelidir. Aksi halde cemaatlerin manevî alanları kadar, ekonomik hizmetleri de tam bir "mirîlik" tesiri bırakmaya devam eder ki, bu yükün altından cemaat mânevî şahsiyetleri de kolay kolay kalkamazlar.

Düşünün bir kere: Geniş bir mirî alan ve hizmet verenler kadar hizmeti yönetenler de alelâde birer memur psikolojisinde. Bir yanda hizmetin gereği olarak doğan bir hiyerarşi zinciri; öbür yanda inisiyatifinden emin olmayan eğreti yönetici sınıflar!.. Bu yapılanma biçimi, günümüz Türkiyesi''ndeki bürokratik hiyerarşiyi ve ekonomi yönetimini hatırlatıyor insana. Devlet bugün nasıl ekonomik alanları özelleştirmeye gidiyorsa, cemaatler de bu mirî yapılanmayı kademe kademe terketmek durumundalar. Burada zaruretlerden ziyade, sayısız faydalar bulunduğu inancındayız.

Din Türkiye''de, arkasındaki bir sermaye gücüne dayanmadan konuşacağı günlere hazırlanmalıdır. Ne yazık ki cemaatlerde bugün dinî ve ahlâki ilinti; ekonomik ilintinin yanında ikinci plana düşer hale gelmiştir. Tabiî ki burada aşırı genellemelere gitmenin yanlışlığı da hatırdan çıkarılmamalıdır.

Bilindiği gibi böyle bir hizmet anlayışı bizde oldukça yenidir. Şöyle böyle tarihi, 1980''lere kadar ancak indirilebilir. İslâmî kesimlerde sermaye terâkümünün azlığı dolayısıyla bu yollara başvuruluyordu. Büyük bir deneme gerçekleşmiş, başarılı sonuçlar da alınmıştır. Fakat bu tür hizmetleri yürütebilecek, kurup inşa edebilecek sınıflara bol bol sahibiz bugün. Geniş sermayedar sınıfların varlığından da ayrıca eminiz.

Dolayısıyla Türkiye olarak, aldığımız mesafeleri de göz önünde bulunduran Irak, ekonomik nitelik arzeden cemaat hizmetlerinin kademe kademe bağımsızlaştırılmasına doğru hızlı bir yol almamız gerekiyor. Bu bakımdan hizmetin malî ve hukukî sorumluluğunu taşıyan sınıfların yüksek bir özgüvene erdirilmesi her bakımdan önem arzetmektedir.

Eski hal muhâl

Böyle bir gelişme içtimaî, dinî, siyasî ve kültürel hayatımız bakımından ciddi bir aşama teşkil edecek; din konusundaki muğlak ve tavizkâr tutumlara mecbur kalınmayacak, ne idüğü belirsiz sınıflar nezdindeki tazallum kâr tutumların da bir sonu gelecektir.

Devlet adına olduğu kadar cemaat adına da ticaret yanlıştır. Bu ticarî hizmeti, imkânı olan cemaat bireyleri yapmalıdır. Ama sorumluluk ve yetki de kendilerinde olarak!.. Cemaat hükmî şahsiyetleri bu alanlara ilişkin total sorumluluklar üstlenmekten hazer etmelidir.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...