Güldürmeyin!..
Ahmet RıdvanYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 06/11/1999, Cumartesi • Yeni Şafak Haber Merkezi
Ankara kulislerinde, kendisini hafakanlar basmış yüksek bürokrat dostum, telâşlı telâşlı habire konuşuyor:
-Çok zor durumda Türkiye!.. Ruslar bir yandan, ABD-İsrail ekseni öbür yandan ha bire tehdit ediyorlar. Ruslar diyor ki, Mavi Akımı imzalamazsanız, Türkiye''ye Balkanlar''dan giren doğalgazı keserim. Ne olur o zaman? Bütün sanayi durur. Kış aylarında bütün haneler buz keser. ABD diyor ki, Mavi Akımı imzalayamazsınız. Eğer imzalarsan Bakü-Ceyhan hattını kafandan sil. İşte Ankara böyle bir çaresizlik içinde yüzüyor. İki tarafı pis bir değnek!.."
O anda kendi kendime sordum: Ortaya serilen bu tablo, içinden geçtiğimiz sürecin bizatihi kendisi miydi? Yani doğrudan realite bu mu idi? Yoksa çerçevesi çizilen tablo, yüksek bürokrat dostun ruh halini mi yansıtıyordu?
Zira hadiseler karşısında bizim ruh halimiz, farkına varmadan realiteyi kendi rengine bürür de, çoğu zaman bunun farkına varmayız. Bir mutasavvıf herşeyi güzel ve Allah''tan bilirken, bir polis memuru da her gün yüzyüze kaldığı olumsuz örnekleri genelleyerek, "Bu toplum bitmiş kardeşim" şeklinde sürekli hayıflanma duyguları üretebilir. Bazılarının da korku ve telâş anlarında, elinin ayağının birbirine karıştığını iyi hatırlamak gerekir.
Tabiî ki bu izahlar o mecliste yersiz kaçacaktı. Ama gene de küçük bir iğnelemede bulunmadan edemedim. Dedim ki, "O halde durumumuz sanılandan da kötü. Ne yapmak gerekir?"
Onun görüşü ister istemez, Türkiye''nin tercihini netleştirmesinden yana. Bu da tabiî ki ABD tezleriyle yol almak ve bunda bir kuşkuya yol açmamakta toplanıyordu.
Halbuki önümüzdeki durum, tam aksine, Türkiye''nin imkânsızlıklarından ziyade, imkân ve alternatif zenginliklerine kapılar aralıyor değil miydi?
Perşembe günü yazdığım yazıda, Türkiye''nin Bakü-Ceyhan hattı üzerindeki ısrarının Karabağ sorununun çözümünü nasıl da hızlandırdığına işaret etmiştim. Bu ısrar aynı zamanda, ABD''nin Çeçenistan politikası için katalizör rolü oynadı ve ciddiyetinin testi için son derece faydalı oldu.
Perşembe günkü yazımızda, çok daha önemli bir iddiada bulunmuştuk. O da şu idi: Mavi Akım''da Türkiye''nin ısrarı, göreceksiniz, sallantıya terkedilmiş Türkmen doğalgaz boru hattının inşasında beklenmeyen hızlanmalara yol açacaktır. İşte görüyorsunuz Clinton''un yüksek danışmanları, PSC Shell Konsorsiyomu ve Türkmen heyetleri saldır-suldur Ankara''ya dökülüverdiler. Şimdi dedikleri şu: Biz Türkmen doğalgaz boru hattını Türkiye''ye, Mavi Akım''dan daha önce getireceğiz, söz veriyoruz.
Halbuki önceki durum şu idi: PSC Shell Konsorsiyumu doğal gazı Türkmenistan''dan 42 dolara alacak ve Türkiye girişinde 70-80 dolara teslim edecekti. Aradaki fark? Konsorsiyum bu farkla da boru hattına yatırdığı parayı finanse edecekti. Anlıyorsunuz değil mi? Boru hattının parası Türkiye''den çıkartılmak isteniyordu. Tabii ki Türkiye''de bunu kabul etmiyordu. Konsorsiyum bu sefer Türkmenler''e dönüyor, Türkiye''nin teklifini kabul edecek olursanız, o zaman da doğalgazın fiyatını 30 dolara indirmeniz şart diyordu. Yani PSC Shell Konsorsiyumu, boru hatlarını her halükârda ya Türkiye''ye, ya da Türkmenler''e savmak istiyordu. Sonuçta da bu krizi çözümlemek yerine, masrafları şirket olarak üstlenmek yerine, problemi zamana yaymayı düşünüyorlardı. Hadisenin asıl vehameti ise; Bakü-Ceyhan hattında olduğu gibi konuyu sürekli askıda tutmak!.. Bölge ülkelerini sürekli tavize, beklentiye sokmak. Kendilerini ağlama duvarı haline getirmek.
Türkiye bunu iyi okudu!.. Ve aynen Suriye''ye yönelik APO dayatmasında olduğu gibi, krizin üzerine üzerine yürüdü. Alternatif geliştirerek, petrol-doğal politikalarında mesafe alınmasını sağladı. Hem de ne bir sürtüşmeye, ne de ucuz lâf kalabalıklarına düşmeden. Unutmayalım ki Türkiye, uzun yıllardır, Kuzey Irak endişesiyle Kafkasya''ya ağırlık veremiyordu. Şu hale göre Türkiye''nin bu kompleksini de atmaya başladığı gözleniyor.
Ama Ankara''nın şu anda fıkır fıkır kaynadığını da unutmayalım. Bütün heyetlere söylenen şu: "Doğal gazı sınır girişinde teslim isterim. Boru hattı meselesini kendiniz çözün, ona karışmam. Ayrıca da Ruslara verdiğim fiyatın üzerinde para vermem. Ne zaman getirirseniz, doğalgazı o zaman alırım. İster geç, ister erken.
ABD ve uluslararası petrol şirketleri karşısında köşeye sıkışmış yalvaran Türkiye, nereye gidiyor görüyor musunuz?
Hiç bir illüzyon bu olumlu gidişi önleyemeyecek inşaallah. 2002''den sonra Türkiye bambaşka bir Türkiye olacak. Enerji içinde yüzecek, kalkınması büyük bir devinim geçirecek. Hiç kimse vanaları kapatıyorum diyemeyecek, fiyat şantajında bulunamayacak.
Bugünün dünyasında silah standardını alternatifli hale getirmekle, enerji de alternatif geliştirmek aynı manaya gelmiyor mu?
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.