Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Aş-ekmek peşinde, yoklukla burun buruna ancak sürdürülebilen bir hayat karşısında demokrasi, lâiklik, kadın hakları, feminizm gibi kavramların ne anlam ifade ettiğini de gene siz düşünün.

Bugün Dünya Kadınlar Günü!.. Festival veya sağı-solu tırmalamayı amaçlayan üç-beş toplantı, birkaç şehirde çelenk, televizyon ekranlarından yansıyan şatafatlı bazı yaklaşımlar. Bugünün menüsü herhalde bunlar olacağa benzer.

Aynen, nerde ne konuşacağını şaşırmış ve üç gün ekrana çıkmayınca hasta yatağına düşen din ulemâsının son Kurban tartışmalarında olduğu gibi; bugünün bol garnitürlü kadın çorbasından da dilediğiniz kadar içebilirsiniz. Ulemâmız böyle olunca, varın gerisini siz hesap edin.

Kadın alıp kadın satılan bir pazarda, bu rezilliğe teğet dahi geçmeyen bir sürü lâf salatasının; devlet dairelerinde, atölyelerde, tezgâh başlarında asgarî ücretle çalışan; taşralarda yokluk içinde "âh"ı bir ateş topunu andırırcasına sırtında yük taşıyan; oğul ve evlâdından küçük bir himmet adına durmaksızın yol gözleyen kadınlar için, bu tür yaklaşımların ne ifade edeceğini düşünün siz? Bunca lâf onlar iuçin ne küçük bir tencere kaynatmaya, ne de şehirden görülecek ufak tefek bir harca medâr olur. Belki bu çağdaş masallar uzaktan, Hint mihracelerinin görkemli hayatlarının anlatılması kadar bir tesir uyandırabilir bu insanlarda.

Sahile vuranlar

Aş-ekmek peşinde, yoklukla burun buruna ancak sürdürülebilen bir hayat karşısında demokrasi, lâiklik, kadın hakları, feminizm gibi kavramların ne anlam ifade ettiğini de gene siz düşünün. İş peşinde koşan, memur veya işçi, her ne olursa bir sınav için stadyumları dolduran, okulda ne için okuduğunun şuurunu dahi yitirmiş milyonlar; çokları farkında değil, siyasete bir minnet olarak başvuruyorlar. Bir güce yaslanmak, bir imkâna biraz daha yakın durmak, faydasını görmese de zararına bari maruz kalmamak gibi binbir sebeple. Yani biraz da çaresizliğin verdiği bin bir mecburiyetle.

Bu bakımdan ben uzun yıllardır, temelinde insanı minnetten kurtarmak gibi amaçlar içermeyen çoğu yaklaşımlardan hazzetmem. Zenginlik bir taraf için hak; öbürlerine fakirlik revâ!.. Bundan rahatsızlık duymayan bir vicdan feminist olsa ne ifade eder, demokrat kesilse ne yazar? Hürriyeti sadece kendisine hak bilen ve bu uğurda yeri göğü inleten yüzde 20''lik tuzu kuru sınıfların ürettiği gürültüden, üç-beş büyük şehir yârânının dışında onca şehirlere, kasabalara, köylere ne düşüyor, bir bakın bakalım. Uzaklardan yanıp sönen parıltılı birkaç ışık!.. İşte o kadar.

Ankara''nın yolları taştan

Türkiye''de ne zaman ki siyasette tıkanmalar yaşıyoruz, ne zaman ki yoğun demokrasi tartışmalarına maruz kalıyoruz, iyi bilin ki halk uçtu, kayboldu demektir. Devlet daireleri, Başbakanlık, meclis koridorları boşalmaya başlar ki sormayın. O anlarda halkla yönetim arasındaki mesafeler uzar da uzar. Ankara bin yıllık yol olur, gözlerde mesafeler uzar; merâmını anlatacak sınıflar nezdinde her söz bir minnete dönüşür. Enflasyon sa, sonu gelmez kışların, bitmek tükenmek bilmez nakaratı gibi algılanır.

Onun için bu ülkede, şartları böyle olan bir ülkede ister kadın hakkı, ister demokrasi, ister din, ister eşitlik hangi mevczû olursa olsun; genel toplumsal fayda hasıl etmek amacından asla müstağni kalınamaz, kalınmamalıdır. Onun için, bir sınıfın, bir kesimin, lobinin özel ihtiyaçlarını telâfi sadedinde hisler tevlid eder her yaklaşım, anında arabeskleşiveriyor. Ya da farkına varmadan bir yabancı gücün parantezine!..

Bu çerçevede, Dünya Kadınlar Günü vesilesiyle yeni baştan gündeme gelmesini beklediğimiz başörtüsü konusunda da birkaç söz söylemek gerekiyor:

Hiç kuşkusuz başörtüsü yasağı Türkiye için, tam bir cinnet denemesine dönüştü. Bu yasağı hiçbir güç ilânihaye sürdüremez. Mevcut toplumsal gelişme karşısında, eninde sonunda göreceğiz, her irade çözülecek ve her hak yerini bulacak. Ancak burada geçmişte yaşanan bir ihmal ile, Merve Kavakçı hadisesi büyük bir önem arzediyor.

Başörtüsü ve bireysel liyâkat

Birincisi: 1994 mahalli, 1995 genel seçimlerinde Refah Partisi''nin kadın aday göstermemesinin yanlışlığı şimdi daha iyi anlaşılıyor. O gün, seçilecek yerden kadınlar aday gösterilse idi, mevcut yasak şimdiki gibi işletilemeyecekti. Kendi verdiği hakkı çiğneyen bir meclis, bu mümkün değildi.

İkincisi de şu: Merve Kavakçı, seçilmiş bir milletvekili olarak asla kendisini ifade edemedi. Fırsat ve imkân tanınmaması ayrı bir mesele!.. Mevcut birikimi ne ise, o birikimi ile asla ortaya çıkmadı, çıkarılmadı. Ekonomi mi, uluslararası ilişkiler mi, ziraat mi, ev ekonomisi mi her neyse!.. Kendini ifade etmeyen, mevcut muhtevası ile savunmayan ve genel Türkiye sorunlarına ilişkin birikimini serdetmeyen bir tutum olarak kaldı.

Bize göre Kavakçı, asıl bu noktada fırlayıp çıkmalıydı kamuoyu önüne. Başkalarının onu tıkanmaya zorladığı "başörtüsü" konusunun daha ötesinde bir açılım gösterebilmeliydi. Yani bu alanda bir hak elde edilemese dahi, uz manlık alanında yetkinlik hisleri üretmeli, toplumsal öncülüğe ve sorumluluğa liyakat noktasında geniş bir kamuoyu oluşturulabilmeliydi.

Bunları ne için söylüyoruz? Kadınlar başörtüsünün dışında, mevcut artı değerleri ne ise, onunla birlikte çıkmalılar kamuoyu önüne. Sanatçı, bilim adamı, iş kadını, yönetici vs. Genel başörtüsü parantezi, liyakatı perdelemeye dönüştürülmemeli. Farkına varmadan televizyon ve gazeteler bunu yapıyor zira!..

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...