Projede yön değişikliği mi?

Yürürlükteki siyasal projenin "küskünler kümesi"nde kimlerin yer aldığı az çok belli iken; bu dağınık gruplar adına sözcülük yapanlara bir türlü tesadüf edilemiyor.

Hareketin asıl öncüleri kim? Bunlar nasıl toplanır, nasıl karar alırlar? Ve en önemlisi de, strateji belirleyen ve bunları eyleme dönüştüren çekirdek kadro, aralarından niçin bir sözcü çıkarmıyor?

Bağımsızlar hareketinin, bize göre en mânidar tarafını da burası oluşturuyor. Tabiî ki, bilerek takınılan bir tavır olmalı bu. Faydası da şurada: Hareket kendisini özellikle muayyen hale getirmiyor, bulanık ve ürkütücü algılamalara bilerek yol açıyor. Kendileri adına, kamuoyu önünde konuşan birileri de olmayınca, ortalığa yapılan konuşmaların "küskünler kümesi" nâmına bağlayıcılığı da doğmuyor.

Dolayısıyla karanlık duran bir ırmak, yatağını arıyor gibi bir hava üretiyor.

Dikkat edin ne Yalım Erez, ne İlhan Kesici, ne Mümtaz Soysal, ne de Yıldırım Aktuna, hemen hiçbirisi ortaya koydukları eylem adına konuşmuyorlar.

Bilerek takınılmış bir tavır bu!.. İşte bu tavır dolayısıyla da, "küskünler kümesi"nin içinde bulunduğu siyasal proje, âdeta kendiliğinden ilerliyormuş gibi bir intibâ uyandırıyor. Öncüleri belli olmayan, sözcüleri ortaya çıkmayan kalabalık bir akış.

İşin aslına bakarsanız, öyle bir başı boşluk falan yok. Bilinçli bir geride duruş, öne çıkmama vs. Bütün bunların sebebi, küskün milletvekillerinden herbirinin beklentilerini muhafaza etmek ve hareketin bütünlüğünü korumak!.. Hareket kendisini söze dökse, eylem planını kamuoyuna açarak somutlaştırsa ve öncülerini netleştirse? Bu nokta, ihtilâfların başlama anıdır. Gizli öncüler bunu iyi bildikleri için acele etmiyorlar. Sonuçta da kendi niyet ve eylemleri adına, diledikleri takdim/tehirleri yapma imkânını buluyorlar.

Bir de eylemin siyasal öncülerinin hem mazileri, hem de yüzleri çok kirli olduğu için acele etmiyorlar. Kamuoyunda, kendi haklarında doğabilecek olumsuz algılamaların şuurundalar çünkü. Eylemin geri dönülmez bir aşamaya ulaşması asıl bekledikleri.

Bu yoldaki projeden ciddi beklentiler içine giren Fazilet Partisi ise, "Küskünler Kümesi"nin aksine alabildiğine çok konuşuyor. Konuştukça, daha çok konuşmak mecburiyetinde kalıyor. Konuştukça da çelişki üretiyor.

Ayrıca bu konuşmalardan önemli bir sonuç daha hasıl oluyor. Orta yerdeki projenin asıl yürütücüsü sanki Fazilet Partisi imiş gibi bir intiba doğuyor. Bu yanlış algılamadan da hem FP''liler memnun, hem "küskünler kümesi"!..

Konuşmaların doğurduğu yanlışlığa işaret bakımından, isterseniz şöyle bir örnek de verelim.

Mevcut siyasal projeye, büyük bir şartla giren FP ne diyordu?

"Önce 312 ve Siyasî Partiler Kanunu''nun falan veya filân maddeleri değiştirilecek!.. "Bunları kabul ettiğiniz takdirde seçimlerin tehirine yanaşırız." demiyor muydu FP''liler?

Sonra; bu şart ve önceliği, kimin önüne sürüyorlardı?

Hiç kuşkusuz "Küskünler Kümesi"ne ve öncülerine!..

Şimdi FP bu noktada, ciddi bir stratejik dönüşüm geçiriyor. Buna dikkat ediyor musunuz bilmem.

FP''nin 312 şartı, yavaş yavaş yön değiştiriyor. Daha doğrusu "şartların muhatabı" değişiyor. Eskiden şart küskünlere dönükken, şimdi hükümete ve Ecevit''e dönük hale geliyor.

Hükümete dönerek, "şu saatte 312''yi kaldırmazsan seçimlerin tehiri yolunda oy kullanırım" demenin anlamı nedir, düşünebiliyor musunuz?

Ben anlayamadım. Şu ihtimallerden hangisi daha doğru, varın siz karar verin öyleyse.

1. FP, Küskünlere yönelik 312 şartından vaz mı geçti?

2. Küskünler 312''ye yanaşmadığı halde dahi FP, seçimlerin tehirinden yana bir tavır mı sergileyecek?

3. 312 şartının, hükümete tercihinin pratik hangi sonucunu bekliyorsunuz?