TBMM pasif kalsın!..

Cumhurbaşkanlığı seçim trafiğindeki kızışma hiç de fena gitmiyor hani. Hele bir de Ecevit''in hasta yatağından verdiği fetva yok mu, doğrusu işin tuzu biberi olmaya yetip de arttı bile...

Fakat buna rağmen, bu konuda ilk söyleyebileceğim husus şu olacak: Bu işte fazla acele etmemek ve çayı görmeden paçaları sıvamamak gerekiyor. Hele durun bakalım. Adaylar henüz daha netleşmemişken, aman şu olmasın veya olsun biçiminde havalara girmek; ya bir erken tahrike maruz kalındığı ya da bu işte yaya kalınacağı anlamına gelmiyor mu?

Henüz ilk gözlemlere göre söylemek durumundayım: Mesut Yılmaz''ın cumhurbaşkanlığı adaylığına karşı çıkmanın, kuşkusuz son derece haklı sebepleri bulunabilir. Fakat burada ciddi bir taktik hata dikkatinizi çekmiyor mu? Mesut Yılmaz''ın adaylığına set çekme gayretlerinin altında yatan nedir ve bu kaynağın asıl adresi neresidir? Bu hususta bir netliğe ulaşmadan üretilecek muhalefet korkarım ki kendi kalesine gol atmayı kolaylaştıracak sonuçlar üretmeye müheyyâ görünüyor. Yani adres, renksiz-kokusuz-masonik bir tipe taşır Türkiye''yi.

İsterseniz hadiseyi biraz geriden alalım. Diyelim ki Demirel''i ve (5+5)''i istemiyorsunuz. İşin bu en civcivli saatinde Yılmaz muhalefetini öne çıkarmak ne anlama gelirdi düşünebiliyor musunuz? Demirel aleyhindeki bir muhalefeti parçalama ve kırma denemesinden başka?

Bahçeli''nin istediği, DYP''nin istediği, Fazilet''in yarısının istediği ve bu yetmiyormuşcasına; tâ oralardan, yani ABD''nin kucağına oturmuş, gerekirse yani mecbur kalırsa CIA ile de çalışabilirim diyen Mehmet Eymür''ün internet sitelerinden Mesut Yılmaz''ı (BÇG) mensubu ilân etmeye kalkıştığı gibi bir muhalefet yapılmaya kalkışılırsa bu ne anlama gelir? Bunun anlamı doğru bile olsa, Demirel aleyhine bir muhalefeti kırma ve bölme inceliği (!) yatmıyor muydu bu tutumun içinde?

Dolayısıyla burada takınılacak en isabetli tutum, Demirel meselesinde sonuç alınıncaya kadar, Mesut Yılmaz krizini askıya almaktan başka bir şey olamazdı.

Çünkü siyasette başarıya ulaşmanın en kestirme yollarından biri, böylesi zamanlarda, lâzım gelen bir ortak cephe teşkil edebilmektir. Burada ortak cephe içinde yer alan unsurların her birinin amacı farklı farklı olabilir. Nitekim Demirel meselesinde de bu durum zaten belli idi. Şimdi o amaç hasıl olduğuna göre, herkes yoluna rahatlıkla devam edebilir.

İsterseniz hatırlamak babından, (5+5)''i geçirmek ve Demirel''i yeniden cumhurbaşkanı yapmak isteyenleri bir düşünün bakalım. Ecevit, MHP, DYP ve FP''nin bir kısmı bu cephede değil miydi? Basının önemli bir kısmı da ayrıca bu cenahta. Sabah gibi, Türkiye gibi gazeteler.

Peki ya istemeyenler? En başta İslâmî kesimler, FP''nin yenilikçi takımı ve maalesef Mesut Yılmaz değil mi? Bir de her partide yer alan Demirel muhalifleri ve haydi gene şaşıralım, Aydın Doğan Grubu!.. Ne yaparsınız ki durum böyle oldu ve ancak böyle netice alınabildi. Fena mı oldu hani?

Yani diyebilir misiniz, bu ortak cephe yanlış oldu? Ve "tüh be!.." Kaderde Mesut Yılmaz''la aynı cephe ve strateji içinde yer almak da varmış diyerek, yakınmanın bir âlemi bulunabilir mi? Elbette hayır!..

İnsanın içine sinse de sinmese de, hadiseyi doğru ortaya koymak gerekiyor. Bu işteki en büyük başarı, sevelim veya sevmeyelim, başta Mesut Yılmaz ile FP''nin yenilikçi takımına âit değil midir?

Peki bütün bunları niçin söylüyoruz?

Recai Bey Bolu''da konuşuyor: "Parlamentonun dördüncü partisinden cumhurbaşkanı adayı olmaz!" Hoppala! Bu sözün, Devlet Bahçeli''nin, "Fazilet ve DYP biraz dinlensin" çarmıhından aşağı kalır bir tarafı var Allahaşkına? Yani bir söz söyle ki, kendi manevra alanını alabildiğine daraltsın!.. Bahçeli bu sözle kendisini DSP ve ANAP''a mecbur kılarken, sayın Kutan''da aynı şeyi yapmış olmuyor mu? Ecevit ve Bahçeli eksenini yegâne alternatife dönüştürmüyor mu?

Kaldı ki bu taktikin, FP''nin ürettiği bir hesaba dayanmadığı zaten ortada. Meclis dışından cumhurbaşkanı seçtirmek isteyen çevrelerin hesabı bu!.. Daha doğrusu Yılmaz allerjisi üreterek, MHP''yi de etkisizleştirmeye ve Meclis dışından bir adaya ikna sadedinde icad edilmiş bir strateji!.. Bunun varıp dayanacağı nokta renksiz, kokusuz, masonik bir portre değil de nedir?

Öyleyse temel strateji, aynen (5+5)de olduğu gibi, Meclis''in inisiyatifine kapı aralamak ve bunun önünü tıkamamaktır. Varsın partiler aday göstersin!.. Yılmaz aday olsun, Doğan Güreş de aday olsun. Adaylar Meclis''ten çıksın!.. Aksi halde ya ABD''li bir monşere, ya da yeni bir Fahri Korutürk''e varıp dayanırız. Yani herkes avucunu yalar.