Yargılanan Batı
Ahmet RıdvanYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 02/06/1999, Çarşamba • Yeni Şafak Haber Merkezi
Ocalan yargılamasına dünkü kaldığımız noktadan devam etmek istiyordum. Yani Körfez Savaşı sonrasında Irak''la birlikte Türkiye''nin Yeni Dünya Düzeni''nin amaçları doğrultusunda, bir "ırklar ve mezhepler mozayiği"ne, yani federatif yapılara zorlandığını ve bu emperyal bâdireyi Türkiye''nin nasıl olup da aşabildiğini yazmak istiyordum. Çünkü bu bâdireyi Türkiye''nin aşması pek de kolay olmadı. Bir Yugoslavya''yı, Afganistan''ı, Irak''ı ve özellikle de Sovyetler Birliği''ni düşündükçe; Türkiye''nin başına örülmek istenen çorabın büyüklüğünü şimdi daha iyi anlayabiliyoruz.
Kuşkusuz orta yerde büyük ve tarihî bir başarı yatıyor. Ama bu başarı nelere mâloldu? Son birkaç yıldır şahidi olduğumuz demokrasi azalmaları, hâlâ daha sebebi bir türlü kavranamayan İslâm karşıtı politikalar ve özellikle de İsrail''le beraber iş tutmalar!.. Yani her zaferin bazı hasarları da oluyor anlayacağınız. Ne tek tek bireyler, ne cemaatler, ne de ülkeler... Cenabı Allah kullarına, iki nimeti birarada nasib etmiyor vesselâm.
Dava süresince bu konulara sık sık temas etme imkânımız bulunacak. Ama şu anda yani davanın sisleri arasında, Türkiye''nin geliştirdiği politikalara ilişkin yakalayabildiğimiz bazı ipuçlarını tesbite çalışalım:
1. Son Millî Güvenlik Kurulu toplantısında konunun ciddiyetle ele alındığı belli. Televizyonların ve yazılı basının davayı yansıtma biçimi dikkate alınırsa, doğrudan veya dolaylı bir yönlendirmenin sözkonusu olabileceğini düşünmek gerekiyor. Bütün basın, halk psikolojisini öne çıkarmak için elinden geleni arkasına koymuyor.
2. Yerli ve yabancı basının konuya yaklaşımını etkilemek ve mahkeme salonundaki yargılama atmosferini psikolojik baskıya dönüştürmek için, şehit ailelerin bilinçli olarak öne çıkarılmak istendiğini düşünmek de herhalde zor olmasa gerektir.
3. Bütün bu mizansenler, APO''nun imajını ve eğer kaldıysa "karizma"sını tahrip amacına yöneliktir. Bunda da büyük bir başarı elde edildiği kuşkusuzdur. Türkiye zaten kendiliğinden teşekkül etme istidadını hâiz bu millî kamuoyu öfkesini, içeriye ve dışarıya bilinçli olarak pompalamak istiyor. Bu öfke aynı zamanda, avukatlar aracılığıyla içeriye, yani bizatihî APO''ya da aktarılıyor.
Bu tesbitlerimiz, mevcut atmosferden yola çıkarak ulaştığımız sonuçlar. İsterseniz biraz daha ilerleyelim:
4. Dava son derece açık, berrak ve net cereyan ediyor. Dost-düşman kimsenin söyleyebileceği birşey yok. Ama derin bir tedirginlik de okunmuyor değil. Psikologlar ne derse desin, bu tedirginlik APO''dan ziyade, PKK hareketine yıllardır destek veren üçüncü ülkelerin üzerinden akıyor. Almanya, Fransa, İtalya, Yunanistan, Hollanda, asıl önemlisi İngiltere!.. Siz herşeye rağmen bu listeye İsrail ve ABD''yi de ekleyin lûtfen!..
5. Yunanistan işin içinden çıkmanın yolunu arıyor daha şimdiden. Güya APO Türkiye''nin "ajanı" imiş de, vs. vs. Daha başından beri ısrar ettiğimiz bir tesbitimizi burada tekrar edelim: APO, daha başından beri PKK''yı destekleyen ülkelerin, kendisine sığınma hakkı vermemesini bir türlü hazmedemedi. Onların amacının Kürtler''i desteklemekten ziyade, Türkiye''yi cezalandırmak ve terbiye etmek olduğunu gayet iyi anlamış vaziyette. Uğradığı sükutu hayalle, bu ülkelerin PKK''ya olan destek ve bağlantılarını bir bir yetkililere anlattığından emin olabilirsiniz APO''nun.
6. Öyleyse hazır olun bakalım: Bu davada APO''nun yargılanıyor olmasına bakmayın siz. Burada asıl yargılanan Batılı ülkeler!.. Yani uluslararası emperyalizmin iğrenç politikaları!.. Bunu unutmayın... Şu anda Batı, Akif''in çizdiği pişkin bir suratla APO kılığına girmiş, sanık sandalyesinde öyle oturuyor.
7. Şimdi bu ülkelerin her biri, APO neden kendini savunmuyor diye âdeta kahroluyorlar. Bazı avukatların davadan çekilmesinin sebebi de burada aranmalıdır.
8. Türkiye''yi Avrupa Topluluğu''na almazlarmış!.. Parçalanmak mı, konfederal yapılar mı? Yoksa tarihî/millî reflekse yaslanarak, Anadolu''da bir irade olarak kendini yeniden tezahür ettirmek mi? Mandater ruhlar artık şunu iyi anlamalı ki, Türkiye bu noktada tercihini iyi kullanmıştır.
9. Yani APO davasıyla Türkiye köşeye sıkışmadığı gibi, APO''nun ağzından çıkacak her sözle, Batılı müttefiklerinin yüzünü kızartacak yüksek pozisyonlar kazandığının da pekâlâ şuurundadır. Millî Mücadele bir tarafa, 93 savaşı''ndan beri (1877-78) Türkiye, ilk defa emperyal tazyikler karşısında paniğe kapılmadan yüksek bir netice devşiriyor. Bundan kimsenin şüphesi olmasın.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.