Sinan Oğan, Koray Aydın, Ümit Özdağ ya da Meral Akşener...
"Sadece şimdilik" liderlerinin koltuğuna gözdiken isimler. 1 Kasım seçimlerinin ardından ayağa kalkan bu genel başkan adaylarından bazıları bir adım daha gitti ve kendi halinde mini bir miting havasına girdi.
Olması da gerekiyordu.
Önemli olan burası değil.
Olacak da...
Demokrasinin gereği.
Seçim ve değişim.
Dikkat çeken ama bir o kadar da gözden kaçan bir detay var:
Bahçeli'nin karşısındaki bu isimlerin
ve
aday olduklarını tam anlamıyla açıklayamıyor oluşları. Normalde bir partinin genel başkanlığına aday olan kimse mevcut yönetimin eksikliklerini, hatalarını, izlediği politikayı eleştirir, asıl olması gerekeni madde madde masaya getirir.
Ama bunlarda durum öyle değil.
Hiç biri çıkıp da
diyemiyor. Bahçeli'nin gitmesini gerektiren tek nedenleri Ak Parti olarak karşımıza çıkıyor...
Burada bir yanlış yok mu?
Ya da bir soru işareti?
Var hem de en kocamanından.
O soru işareti önümüzdeki bir kaç hafta içinde çözüm anahtarı ile cam gibi karşımızda duracak.
Bunun sinyallerini son grup toplantısında yaptığı konuşmayla; hedefine karşısındaki muhalif kanatı değil bizzat muhalif kanatın arkasındaki güç olarak gördüğü
yapıyı alarak Bahçeli verdi. Mesajları direkt hedefine ulaşmış olacak ki Bahçeli o konuşmayı yapar yapmaz üç muhalif isim sürpriz bir şekilde bir araya geldi.
Meral Akşener, Koray Aydın, Sinan Oğan.
Beklenmeyen bir o kadar da beklenmesi pek de normal olmayan bir toplantıya imza atıyorlardı ve Bahçeli'nin paralel salvolarına karşı paralel önlem arayışlarını hızlandırıyordu.
O topantının detayları ortaya çıkınca akıllarda
sorusu geldi. Bahçeli'ye karşı tek bir cepheden açılmış bir savaş vardı ve bu üç isim o savaşın başrolünü almışlardı. Eğer o tek cephe birleşin ve tek adayla karşısına dikilin emrini verecekse (ki bu ihtimal oldukça kuvvetli) emir demiri kesecek, MHP ilkeleri silinecek ve Bahçeli'siz bir MHP için kılıçlar çekilecek.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.